Χωρίς αμφιβολία, τα βρετανικά ταμπλόιντ είναι τα πιο «αδίστακτα» αναφορικά με τις τεχνικές που χρησιμοποιούν για να βρουν είδηση, επισημαίνει σχετική ανάλυση του πρακτορείου Reuters για την κουλτούρα των συγκεκριμένων εντύπων, με αφορμή τις εξελίξεις στη News Of the World του Ρούπερτ Μέρντοκ. Τα βρετανικά ταμπλόιντ έχουν μακρά ιστορία στην ανακάλυψη τρόπων που οδηγούν στις αποκαλύψεις που φιγουράρουν τα πρωτοσέλιδά τους, που φτάνουν από την αναζήτηση στοιχείων μέσα σε κάδους απορριμάτων, την ενοικίαση ιδιωτικών ερευνητών, τη μεταμφίεση, τη δωροσοκία αστυνομικών έως και στο «σπάσιμο» λογαριασμών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Ο Στίβεν Μπάρνετ, καθηγητής Επικοινωνίας στο πανεπιστήμιο του Γουέστμινστερ είναι βέβαιος ότι τα ταμπλόιντ στη Βρετανία το «παρατραβούν» περισσότερο από παρόμοια έντυπα σε άλλες χώρες, εκφράζοντας την απορία γιατί δεν γίνεται κάτι γι' αυτό.

Η απάντηση, σύμφωνα με το Reuters, είναι απλή: Τα ταμπλόιντ είναι πιεστικά γιατί... μπορούν, αφού σε ένα περιβάλλον άγριου ανταγωνισμού θα πρέπει να προχωρήσουν, για να μη μείνουν πίσω.

Ο Νικ Ντέιβις, ερευνητής-ρεπόρτερ της Guardian και συγγραφέας του «Flat Earth News» υπήρξε κύριος ερευνητής υποθέσεων σκανδάλων βρετανικών ταμπλόιντ. Ο Ντέιβις περιγράφει το «καθεστώς φόβου» που επικρατεί στις αίθουσες σύνταξης των εφημερίδων, οι συντάκτες των οποίων φοβούνται ότι θα απολυθούν αν δεν παράγουν συνεχώς αποκλειστικότητες. Υπό αυτές τις συνθήκες, η ηθική και η δημοσιογραφική δεοντολογία παραμερίζονται.

Πέρα από τις παραδοσιακές τεχνικές που προαναφέρθηκαν, η τεχνολογία ήρθε να κάνει τα πράγματα ακόμα πιο «άγρια».

Και οι ΗΠΑ διαθέτουν αρκετά ταμπλόιντ, όπως η New York Post, επίσης του αυστραλού μεγιστάνα Μέρντοκ, όμως δείχνουν να βάζουν πολύ νωρίτερα «φρένο» σε σχέση με τους Βρετανούς. Σε αυτή τη διαφορά η πηγή των εσόδων είναι καθοριστικός παράγοντας σύμφωνα με τον Τομ Ρόσενστιλ διευθυντή του Κέντρου Ερευνών Δημοσιογραφίας Pew. Οι εφημερίδες στις ΗΠΑ λαμβάνουν το 75-80% των εσόδων τους από διαφημίσεις, ενώ στη Βρετανία το μεγαλύτερο ποσοστό βγαίνει από τις πωλήσεις φύλλων.

Παράλληλα, στην υπόλοιπη Ευρώπη, οι πιο αυστηροί νόμοι αποτελούν τροχοπέδη για τις αμφιλεγόμενες τακτικές των εφημερίδων, όπως για παράδειγμα στη Γαλλία και στη Γερμανία. Εκεί πολύ συχνά πολιτικοί ζητούν αποζημιώσεις για στιγμιότυπα προσωπικών τους στιγμών που μπορεί να δημοσιοποιηθούν.

Ίσως η κατακραυγή που δημιουργήθηκε από τις υποκλοπές της News of the World που όπως όλα δείχνουν οδηγεί και στο τέλος της (αυτό είναι άλλο θέμα συζήτησης) να προκαλέσει κλίμα αλλαγής στην κουλτούρα των ταμπλόιντ, όπως και διάθεση ενεργοποίησης της Πολιτείας και του αδύναμου εποπτικού οργάνου, της Επιτροπής Παραπόνων Τύπου.




Βαγγέλης Βιτζηλαίος