Μέσω του συνονόματου βουλευτή Σερρών Κώστα Αχ. Καραμανλή, το «καραμανλικό» στρατόπεδο έσπευσε να βάλει stop στο διογκούμενο παίγνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και, ειδικά, του κ. Πάνου Καμμένου ότι αποτελεί το γνήσιο εκφραστή του καραμανλισμού.

Η Παναγή Κυριακού, όπου και το γραφείο του πρώην Πρωθυπουργού, ουδέποτε είδε με καλό μάτι τις κινήσεις των δύο κυβερνητικών εταίρων ενώ η κατάσταση έγινε περίπλοκη όταν ο κ. Ευ. Μεϊμαράκης τοποθετήθηκε δημοσίως σχετικά με τη στάση του κόμματος, λίγη μόνον ώρα αφού, από το βήμα της Βουλής, ο Π. Καμμένος του είχε πλέξει το εγκώμιο. Παρά το γεγονός ότι ο κ. Μεϊμαράκης ουδεμία διάθεση ανταπόδοσης προς τον κ. Καμμένο είχε, η σύμπτωση έριξε νερό στο μύλο της αμφισβήτησης της θεσμικής στήριξης των καραμανλικών προς την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Έτσι, η χθεσινή συνέντευξη του κ. Κ. Αχ. Καραμανλή (90,2) κατά τη διάρκεια της οποίας σημείωσε πως «βλέπω τώρα τελευταία  διάφορους εκτός ΝΔ να παριστάνουν τους αυτόκλητους υπερασπιστές του Καραμανλισμού και οι περισσότεροι το κάνουν απλά για να αλιεύσουν ψήφους…» για να καταλήξει «ο κ. Καμμένος λυπάμαι που το λεω είναι "Καραμανλικός ευκαιρίας", είναι Καραμανλικός a la cart» ερμηνεύεται ως η απάντηση του καραμανλικού στρατοπέδου σε αυτό το επικοινωνιακό και πολιτικό παίγνιο. Αξίζει να σημειωθεί ότι και κατά το παρελθόν, όταν χρειάστηκε, η πλευρά του πρώην Πρωθυπουργού έστειλε σαφή μηνύματα. Είναι ενδεικτικό ότι έχει ξαναυπάρξει δήλωση δυσφορίας για τα λεγόμενα Καμμένου ενώ τον περασμένο Οκτώβριο, όταν η κυβέρνηση πρότεινε το Β. Πολύδωρα για την ηγεσία του ΕΣΡ, η Παναγή Κυριακού διεμήνυε ότι ο πρώην Πρωθυπουργός έχει να συναντηθεί χρόνια με τον πρώην βουλευτή και υπουργό της Ν.Δ.

Το χθεσινό μήνυμα, που αν απαιτηθεί θα επαναληφθεί και με πιο ηχηρό τρόπο, κρίθηκε αναγκαίο να σταλεί. Τόσο γιατί ο πρώην Πρωθυπουργός ουδεμία διάθεση υπονόμευσης της νυν γαλάζιας ηγεσίας έχει όσο και γιατί είναι σαφές πως σε μία συγκυρία που αποκαλύπτονται ενδιαφέροντα στοιχεία για την πραγματική ιστορία της περιόδου 2004-2009 τα καραμανλικό στρατόπεδο δεν θα επέτρεπε σε άλλους να τη γράψουν κατά τον τρόπο που τους εξυπηρετεί.