Ο τελευταίος ανασχηματισμός έγινε πριν από 20 μέρες. Κάποιοι κουράστηκαν ή ίσως και να βαρέθηκαν. Ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος Ηλίας Μόσιαλος πάντως, απελπιστικά μόνος στη ζούγκλα της ενημέρωσης, θέλει να απαλλαγεί κάπως από τα καθημερινά δεσμά. Ζητάει αναπληρωτή.
Για να μην αδικούμε το Μόσιαλο, το αίτημα του δεν είναι νέο. Αναπληρωτή ζήτησε με το καλημέρα σας, όταν αποδέχτηκε την πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να γίνει Κυβερνητικός Εκπρόσωπος . Λεπτομέρεια με σημασία: Την θέση αποδέχτηκε, αφού προηγουμένως είχε διασφαλίσει ότι θα είναι υπουργός Επικρατείας, χωρίς άλλο υπεύθυνο για την επικοινωνία πάνω στο κεφάλι του, στο Μέγαρο Μαξίμου. Αν σε κάτι χρησιμεύει η θητεία στις αριστερές οργανώσεις είναι στο πως να κατοχυρώνεις το χώρο σου. Και οι εξελίξεις τον δικαιώνουν, μιας και ήδη γράφεται ότι ο Πετρουλάκης αισθάνεται ήδη και πάλι- ξέρει ο Πεταλωτής, αδικημένος

Το αίτημα του δεν έχει ικανοποιηθεί ακόμα και ο Μόσιαλος το επαναφέρει. Όταν υπογραφούν και τα Προεδρικά διατάγματα από τον Γ. Παπανδρέου και αναλάβει όλες τις αρμοδιότητες για τα ΜΜΕ, θα τρέχει και δεν θα φτάνει. Που χρόνος για Λονδίνο, όπου εκτός από την έδρα του καθηγητή ζουν η σύζυγος του και η κόρη του. Αυτό να εξηγεί, γιατί παραιτήθηκε και από τα βουλευτικά προνόμια του αυτοκινήτου και του αστυνομικού (τι θα τον έκανε; Θα τον έπαιρνε μαζί του για βόλτα στο Κόβεντ Γκάρντεν και μπύρα στο Παμπ «George V»;).

Δεν είναι ασυνήθιστο κάποιος με το πολιτικό ιστορικό του Μόσιαλου, με θητεία στο Ρήγα, και καθοδηγητή το Ν. Βούτση (από κοινού παρεμπιπτόντως με τον εκπρόσωπο του ΣΥΝ Π. Σκουρλέτη) να καταλαμβάνεται από νόστο για την γενέτειρα του σύγχρονου καπιταλισμού. Άλλωστε και ο Μαρξ εκεί προτίμησε να εγκατασταθεί. Απέναντι στις μαρξιστικές του καταβολές πάντως ο Μόσιαλος έκανε ένα φάουλ στο τελευταίο μπρίφινγκ, χαρακτηρίζοντας τη βία «οπισθοδρομική». Ο Μαρξ θεωρούσε τη βία μαμμή της ιστορίας (για την ακρίβεια έλεγε στο Κεφάλαιο ότι «η βία είναι η μαμή κάθε παλιάς κοινωνίας που κυοφορεί μια καινούρια»), Είναι βέβαιο ότι το διάβασε ως ρηγάς ο κ. Μόσιαλος, ενώ κάτι πήρε και το αυτί του στο Πανεπιστήμιο που διηύθηνε ο Χάρολντ Λάσκι και δίδαξε ο Ραλφ Μίλιμπαντ. Βεβαίως ως κυβερνητικός εκπρόσωπος ως υπουργός μπορεί να θεωρεί ότι οδηγείται  στους ατραπούς της ερμηνείας και έτσι είναι. 

Ο Μόσιαλος ενέσκηψε στα πολιτικά μας πράγματα την άνοιξη του 2009 όταν ο Παπανδρέου τον ανακοίνωσε ως σύμβουλο του. Τον έβαλε στο Επικρατείας και το Μάρτη του 2010, όταν τσακώθηκε οριστικά με το Νίκο Κοτζιά, τον έκανε πρόεδρο του ΙΣΤΑΜΕ. Ο Μόσιαλος είχε ένα βιογραφικό από αυτά που εντυπωσιάζουν τον Πρωθυπουργό: πολλές δάφνες, πολλές πρωτοβουλίες, πολλοί διεθνείς και υπερεθνικοί οργανισμοί, δραστηριότητα σε πολλές χώρες  Ο Παπανδρέου ενθουσιάστηκε σε τέτοιο βαθμό ώστε να τον προτείνει στον Μπαρόζο για Επίτροπο όταν εκείνος απέρριψε χωρίς συζήτηση την πρώτη επιλογή του Γιώργου, τον Σ. Λαμπρινίδη. «Τι είναι αυτός;» ρώτησε ο Πορτογάλος «καθηγητής των Οικονομικών της Υγείας στο LSE» απάντησε ο Πρωθυπουργός και άρχισε να απαριθμεί τις δραστηριότητες του: «ε, ωραία να του δώσουμε μια θέση συμβούλου. Κανέναν πολιτικό έχεις;» απάντησε ο Πορτογάλος που δεν εντυπωσιάζεται από τους καθηγητές- προτιμάει πολιτικούς με εμπειρία.

Στην κυβέρνηση τον έχουν πάντως περί πολλού, και υπήρξαν υπουργοί που τον επιθυμούσαν διακαώς στο πλευρό τους. Το λογαριασμό τον έκαναν χωρίς το Μόσιαλο και τον Παπανδρέου, που ήθελαν όπως αποδείχθηκε αμφότεροι μια θέση υπουργού. Αυτή η θέση άδειασε και την ανέλαβε. 

Παρεμπιπτόντως ο Μόσιαλος στο πρώτο μπρίφινγκ τους ανακοίνωσε, ότι δεν θα ασχοληθεί μόνο μαζί του αλλά θα αναλάβει και εκστρατεία για να βελτιώσει την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, με πρώτο σταθμό το Λονδίνο.

Αυτό είναι ίσως και το πιο βαρύ φορτίο που καλείται να σηκώσει στις πλάτες του, χωρίς να υποτιμούμε τα ελληνικά μέσα, την ΕΡΤ, το ΑΠΕ και φυσικά την καμαρίλα των υπογείων του Μαξίμου.