ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο κ. Ιερώνυμος, το μυστικό κείμενο και το...κούι-κούι!

Δημοσίευση 20 Δεκεμβρίου 2010, 15:37 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:55
Ο κ. Ιερώνυμος, το μυστικό κείμενο και το...κούι-κούι!
Facebook Twitter Whatsapp

Οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους έχουν φτάσει σε οριακό επίπεδο, είναι σαν να βρίσκονται μεταξύ Πιτυοκάμπτη και Προκρούστη!

Οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους έχουν φτάσει σε οριακό επίπεδο, είναι σαν να βρίσκονται μεταξύ Πιτυοκάμπτη και Προκρούστη!

Δεν έχει ακόμα διαφανεί ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα αλλά είναι βέβαιο ότι η Κυβέρνηση στην παρούσα φάση θα αποφύγει τον... διαμελισμό.

Ο κ. Παπανδρέου θα προτιμήσει να κόβει σιγά-σιγά σε... κομμάτια την σχέση εκκλησίας- κράτους, ώστε σταδιακά να εμπεδωθεί ένα νέο μοντέλο διαλόγου και επικοινωνίας, σε συνδυασμό με τους όρους που θα επιβάλλει η ισχυρότερη πλευρά, ανάμεσα στους δυο συνομιλητές.

Οι ιδιαίτερες συγκυρίες με δεδομένες τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συγκρούσεις είναι πασίδηλο ότι θα σηματοδοτήσουν μια νέα δυναμική ώστε να προστατευθεί το υπάρχον καθεστώς με την ταυτόχρονη δυναμική εξουδετέρωσης των αντιπάλων. Η αντιφατικότητα αυτή προσδιορίζει και την διαλεκτική με βάση την οποία θα αναπτυχθεί η νέα ρητορική και από τις δύο πλευρές.

Η διαφοροποίηση του κράτους από τους παραδοσιακούς δεσμούς που διαθέτει μέχρι σήμερα με την Διοικούσα Εκκλησία δεν μπορεί κανένας να ισχυριστεί ότι πρόκειται για ζήτημα απλής τοπογραφίας. Γιατί ακόμα και οι πλέον συντηρητικές δυνάμεις του τόπου δεν φαίνονται διατεθειμένες να εκμεταλλευτούν την σύγκρουση.

Η Διοικούσα Εκκλησία έχει κάνει τις επιλογές της χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι έχει παγιωμένη άποψη για το ακριβώς περιμένει από την Κυβέρνηση Παπανδρέου.

Τα πρόσφατα δημοσιεύματα-πολλά από αυτά έγιναν στο newpost.gr - περί μυστικού διαλόγου ανάμεσα στις δύο πλευρές με σκοπό το οριστικό κοινή συναινέσει διαζύγιο, προκάλεσαν αναστάτωση στο ήρεμο περιβάλλον του κ. Ιερώνυμου.

Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος επέλεξε από την πρώτη ώρα την απόλυτη σιωπή, μια σιωπή που έρχεται να σπάσει με ένα κείμενο το οποίο ούτε γνώριζε, ούτε επιθυμούσε να δει το φως της δημοσιότητας. Έτσι μεγάλο μέρος Ιεραρχών φαίνεται ότι επανέρχεται στη “μάχιμη” συνεργασία με το κράτος αλλά με όρους που η ίδια η Εκκλησία επιθυμεί να θέσει. Η φράση που χρησιμοποιήθηκε στην επιστολή-παρέμβαση “η χώρα είναι υπό κατοχή”, προσδιορίζει με απόλυτη σαφήνεια τον χαρακτήρα της. Το κείμενο είναι καθαρά πολιτικό αφού επί της ουσίας ασκεί σκληρή κριτική στην κυβερνητική πολιτική.

Το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν γνώριζε ότι οι συντάκτες-Ιγνάτιος Δμητριάδος και Παύλος Σισίνης- Σιατίστης, είχαν χρησιμοποιήσει τόσο σκληρή γλώσσα τον έφερε σε αμηχανία μέχρι που στο τέλος ο εκπρόσωπος του γραφείου Τύπου της Αρχιεπισκοπής αναγκάστηκε σε διορθωτική δήλωση. “Ο Αρχιεπίσκοπος ήταν ενήμερος και συμφωνεί...” Με τι ακριβώς όμως συμφωνεί ο κ. Ιερώνυμος; Δεν ξέρουμε γιατί απλούστατα δε έχει-κατά την προσφιλή τακτική του- ανοίξει τα χαρτιά του. Θέλει άραγε ο κ. Ιερώνυμος να διατηρηθεί η σημερινή ισορροπία; αλλά δεν θέλει τι πρόκειται να πράξει;

Και στην περίπτωση ταιριάζει γάντι εκείνο το παραμύθι του “κούι-κούι” . Ένα παγωμένο πρωί κάποιος διαβάτης βρίσκει στο δρόμο του ένα πουλάκι κοκαλιασμένο από το κρύο. Το μαζεύει στις στις χούφτες του, το χουχουλιάζει με την ανάσα του και το πουλάκι συνέρχεται. Καλά μέχρι εδώ, λέει ο διαβάτης, αλλά τώρα τι πρέπει να κάνω; Αν εγκαταλείψω τον μικρό μου προστατευόμενο, δεν θα μπορέσει να βγάλει την νύχτα. Τελικά βλέπει πιο πέρα μια στοίβα από κοπριά που ήταν ακόμα ζεστή και εκεί μέσα χώνει το πουλάκι. Μέσα στην ζέστη της κοπριάς το πουλί ξαναβρίσκει τις δυνάμεις του και αρχίζει να κελαηδάει: κούι-κούι... και δώσ΄ του κούι-κούι...Η φύση όμως είναι απάνθρωπη και μια αλεπού που περνούσε από κει κοντά το έκανε μια μπουκιά.

Η ιστορία έχει τριπλό δίδαγμα.

Πρώτον: όταν είσαι χωμένος στα σκατά μην απελπίζεσαι, πάντα βρίσκεται μια καλή ψυχή να σε σώσει.

Δεύτερον: όταν είσαι χωμένος στα σκατά δεν πάει να πει ότι είσαι πάντα άσχημα και

Τρίτον: Αν είσαι εκεί μέσα καλά θα κάνεις να σωπαίνεις!

Είναι προφανές ότι η εκκλησία έχασε την ευκαιρία να κρατήσει το στόμα της κλειστό σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο. Με τις φωνασκίες της έγινε απλούστατα το καλύτερο φερέφωνο των προθέσεων της Κυβέρνησης. Εν ολίγοις αυτό που μάλλον φταίει είναι ο χρόνος που αποφάσισε να σπάσει την σιωπή της.

Τ.Χ