ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μέρκελ απέναντι σε Τσίπρα και Μητσοτάκη: Η αντιστροφή των ρόλων

του Τάσου Τσιφόρου - Δημοσίευση 11 Ιανουαρίου 2019, 22:27 / Ανανεώθηκε 11 Ιανουαρίου 2019, 22:27
Μέρκελ απέναντι σε Τσίπρα και Μητσοτάκη: Η αντιστροφή των ρόλων
Photo: AFP
Facebook Twitter Whatsapp

Η καγκελάριος στήριξε τον Αλέξη Τσίπρα που ανήκει στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς και εξέφρασε ανοιχτά τη διαφωνία της με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

«Άσπρη γάτα, μαύρα γάτα, καλή γάτα είναι αυτή που τρώει τα ποντίκια», συνήθιζε να λέει ο Τενγκ Σιαοπίνγκ, ο άνθρωπος που χάραξε το δρόμο της σύγχρονης Κίνας. Το ρητό που συνοψίζει τη λογική του πολιτικού ρεαλισμού ή κυνισμού (ανάλογα με τη σκοπιά από την οποία το εξετάζει κανείς), ακολούθησε κατά γράμμα η Άνγκελα Μέρκελ στη διήμερη επίσκεψή της στην Ελλάδα. Η καγκελάριος στήριξε τον Αλέξη Τσίπρα που ανήκει στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς και εξέφρασε ανοιχτά τη διαφωνία της με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, όπως άλλωστε και η κ. Μέρκελ.

Άνγκελα εναντίον Κυριάκου

Η Άνγκελα Μέρκελ ήρθε στην Αθήνα για δύο βασικούς λόγους: Πρώτον, για να ρίξει όλο το πολιτικό βάρος της (που δεν είναι και λίγο…) προκειμένου να επικυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών σε Αθήνα και Σκόπια. Δεύτερον, για να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την έξοδο της Ελλάδας από το μνημονιακό πρόγραμμα, καθώς και την επιστροφή της οικονομίας στην ανάπτυξη.

Όπως είναι σαφές, οι δύο επιδιώξεις της κ. Μέρκελ ταυτίζονται με το αφήγημα του Αλέξη Τσίπρα και βρίσκονται σε διάσταση με αυτό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δηλαδή, συμβαίνει κάτι που πριν από λίγα θα χρόνια θα θεωρούταν αδιανόητο.

 Η στάση της καγκελαρίου αποτυπώθηκε με ενάργεια στις δηλώσεις της την Πέμπτη και την Παρασκευή. Συγκεκριμένα:

  • Δήλωσε «ιδιαίτερα ευγνώμων» στον Αλέξη Τσίπρα που «ανέλαβε την πρωτοβουλία σε ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα, το ονοματολογικό της γειτονικής χώρας».
  • Διαπίστωσε με ευχαρίστηση «το γεγονός ότι σήμερα βλέπουμε πως η κατάσταση είναι διαφορετική, η ανεργία έχει μειωθεί, η Ελλάδα μπόρεσε να εγκαταλείψει τα προγράμματα.»
  • Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στη Συμφωνία των Πρεσπών και την ακύρωση της περικοπής των συντάξεων. Μάλιστα εξέφρασε την απορία της «για το ότι θα πρέπει να μιλήσει κανείς για αυτό»
  • Στις δηλώσεις μετά τη συνάντηση της με τον Κυριάκο Μητσοτάκη η κ. Μέρκελ δήλωσε καθαρά ότι διαφώνησαν για τις «Πρέσπες»

Κέρδη και ζημιές

Τα εγκώμια Μέρκελ σε Τσίπρα μπορεί να έφερα σε μια ορισμένη αμηχανία το αριστερόστροφο ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια στον πρωθυπουργό για να διαμορφώσει τον επιθυμητό για αυτόν κοινοβουλευτικό συσχετισμό, καθώς και για να προχωρήσει το άνοιγμά του στον κεντροαριστερό χώρο.

Από την άλλη, οι τοποθετήσεις Μέρκελ σαφώς ενόχλησαν τους φιλελεύθερους ευρωπαϊστές που αναπτύσσουν το αφήγημα περί «καθεστώτος Μαδούρο. Ωστόσο, τα λεγόμενα της καγκελαρίου προφανώς ευνοούν τη σύγκλιση των «πληβειακών πατριωτικών» ακροατηρίων με τη ΝΔ, κάτι που μπορεί να μετρήσει αρκετά στις κάλπες.

Η στάση των δύο

Τσίπρας και Μητσοτάκης τοποθετήθηκαν κατ’ αναλογία με τη στάση της κ. Μέρκελ, αφού είναι η καγκελάριος που μοιράζει την τράπουλα. Φρόντισαν όμως και οι δύο να στείλουν τα δέοντα μηνύματα σε εκείνα τα τμήματα των ακροατηρίων τους που δεν ενθουσιάστηκαν με τη στάση της καγκελαρίου.

Ο κ. Τσίπρας εκτίμησε ότι οι δύο χώρες πέρασαν «δύσκολες στιγμές που με πολλή προσπάθεια και αποφασιστικότητα πιστεύω ότι καταφέραμε να αφήσουμε πίσω μας». Ο πρωθυπουργός όμως έκανε ένα βήμα παραπέρα. Αφού έκανε την αναπόφευκτη αναφορά στις «ιδεολογικές και πολιτικής διαφορές» με την κ. Μέρκελ, κατέστησε σαφές ότι θεωρεί την καγκελάριο σύμμαχο εναντίον «των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων που απειλούν την Ευρώπη».

Από τη μεριά του, Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε τη θέση του για τις «Πρέσπες» χωρίς να τη «στρογγυλέψει». Αυτό άλλωστε αναφέρει και στη δήλωσή του: Εξήγησα στην κ. Μέρκελ τις θέσεις μας για τη συμφωνία των Πρεσπών και τους λόγους για τους οποίους η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να την κυρώσει. Όχι απλώς επειδή αυτή είναι η βούληση της μεγάλης πλειονότητας των Ελλήνων. Αλλά, γιατί είναι μια κακή συμφωνία που αντί να λύνει παλιά προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, μπορεί να πυροδοτήσει καινούργια. Και αυτή η θέση μας είναι αδιαπραγμάτευτη.» Ωστόσο, δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει ότι η διαφωνία δεν σημαίνει ρήξη: «Οι δυνάμεις που σταθερά τάσσονται υπέρ της Ευρώπης ξέρουν να συζητούν με εντιμότητα τις θέσεις τους και γνωρίζουν πάντα πως να προχωρούν μπροστά.»

 Εν ολίγοις, οι παλιοί ρόλοι αντιστράφηκαν. Μένει να δούμε πόσα ποντίκια πιάστηκαν…