Η υπογραφή της συμφωνίας έδωσε την ευκαιρία στο Μέγαρο Μαξίμου, που δέχεται ισχυρή  πίεση και από τον ΣΥΡΙΖΑ, να κάνει μια «στροφή προς τα αριστερά» επιχειρώντας κατ΄αρχάς να απευθυνθεί στην εκλογική του βάση που είχε απομακρυνθεί εξαιτίας της υπογραφής των μνημονίων.

Δεν είναι τυχαίο πως από την Κουμουνδούρου είδαν ότι με την ψήφιση των τριών νομοσχεδίων, των υπουργείων Παιδείας, Υγείας και Ψηφιακής Πολιτικής, αποδεικνύεται έμπρακτα η δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους, τη στήριξη των πιο ευάλωτων ομάδων, τη  δημοκρατία και τη  διαφάνεια.

Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και το κειμένο της Πολιτικής Απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία ώριμα θέματα τα οποία πρέπει να προχωρήσουν το επόμενο διάστημα είναι ο πολιτικός γάμος ομοφυλοφίλων, το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών στην τεκνοθεσία, καθώς και οι σχέσεις κράτους εκκλησίας, που όπως τονίζεται, «πρέπει να επαναξεταστούν». 

Όσον αφορά την οικονομία και την προοπτική απαγκίστρωσης από τα μνημόνια στην Πολιτική Απόφαση αναφέρεται η ανάγκη μείωσης του βαθμού επιτήρησης που δεν πρέπει να περιμένει το τέλος των μνημονίων. Κρατώντας αποστάσεις απο την πολιτική των Θεσμών συμπληρώνεται πως «οι εταίροι ενεργούν πρωτίστως ως δανειστές». 

Ειδική αναφορά γίνεται στα 13 Περιφερειακά Συνέδρια που πραγματοποιούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς από την Κουμουνδούρου βλέπουν πως με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να χαρτογραφηθούν οι ανάγκες της χώρας και το κόμμα να έρθει και πάλι κοντά στους πολίτες.

Μπορεί να μην ομολογείται, ωστόσο στην προσπάθεια καταγραφής ενός «αριστερού αποτυπώματος» συμπεριλαμβάνεται και το πρόσφατο Προεδρικό Διάταγμα για τους σημαιοφόρους και παραστάτες στο Δημοτικό σχολείο που θα επιλέγονται, πλέον μέσω κλήρωσης. Η εκπρόσωπος Τύπου του κομματος Ράνια Σβίγκου η οποία μίλησε στο ραδιόφωνο κατηγόρησε τη Ν.Δ πως «είναι δέσμια αναχρονιστικών και συντηρητικών αντιλήψεων και φέρνει μία συζήτηση στον δημόσιο διάλογο με τέτοιον τρόπο, ώστε να μας θυμίσει τη δεκαετία του ‘50».

Πέρα από τον «χώρο» που θέλει να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ από την 15η Ιουνίου και μετά και το  αριστερό πρόσημο που επιχειρεί να προτάξει, είναι σαφές πως με αυτές τις κινήσεις γίνεται μια παράλληλη προσπάθεια να μπουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της Αριστεράς από τη μία πλευρά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης από την άλλη. 

Μπορεί η οικονομική και η φοροεισπρακτική πολιτική να πιέζει τους πολίτες και η δημοσκοπική εικόνα να είναι δύσκολο να αλλάξει, όμως  είναι εμφανές πως ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να κάνει τη διαφορά σε ζητήματα που αφορούν το κοινωνικό και δημόσιο συμφέρον και έχουν αντίκτυπο στην καθημερινότητα των πολιτών.