Ο κ. Τόλης Παπαποστόλου μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ αναλύει σε άρθρο του τις δομικές αλλαγές που πρέπει να πραγματοποιηηθούν στον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας 

Αναλυτικά ο κ. Παπαποστόλου επισημαίνει: 

"Η αλλαγή είναι μια συνθήκη επιβεβλημένη από την εξέλιξη των πραγμάτων. Το σημαντικό όμως είναι να αντιληφθείς, ατομικά και συλλογικά, το περιβάλλον στο οποίο καλείσαι να ζήσεις, να σπουδάσεις, να δημιουργήσεις, να προοδεύσεις.

Εφόσον κάνεις κτήμα σου την πραγματικότητα της κάθε εποχής, τότε μπορείς να είσαι χρήσιμος για την κοινωνία. Έτσι θα πρωτοπορήσεις, θα επιζητήσεις και θα πετύχεις τις αναγκαίες αλλαγές, θα διαμορφώσεις τις συνθήκες ώστε να ωφεληθεί το σύνολο. Πρέπει να είσαι εσύ η αλλαγή που θέλεις να έρθει.

Η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση χρειάζεται ριζική αναμόρφωση και πολύπλευρη αναβάθμιση, τόνισε ο Πρόεδρος της ΝΔ κ. Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της 82ης ΔΕΘ. Είναι βέβαιο πως κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει μαζί του. Άλλωστε όλοι μας έχουμε βιώσει και αναγνωρίζουμε τις διοικητικές, διαχειριστικές, ερευνητικές και εκπαιδευτικές στρεβλώσεις των ελληνικών ΑΕΙ. Δεν παρέλειψε όμως να αναφερθεί και στο ζήτημα της φοιτητικής εκπροσώπησης και του ρόλου των παρατάξεων. 

«Η πρόοδος είναι ωραία λέξη, αλλά αυτό που τη δημιουργεί είναι η αλλαγή και η αλλαγή έχει πολλούς εχθρούς» είχε πει ο Robert Kennedy. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποδείξει ότι προτιμά να είναι ωφέλιμος και όχι ευχάριστος. Οι ριζικές αλλαγές απαιτούν αποφασιστικότητα, τόλμη και να χαράξεις πρώτος εσύ τον δρόμο που θέλεις να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι.

Όπως και με την επανίδρυση της ΟΝΝΕΔ, πριν από ένα έτος, έτσι και τώρα καλούμαστε όχι μόνο να προσαρμοστούμε αλλά και να διαμορφώσουμε την νέα πραγματικότητα. Όσοι είχαμε την τύχη και την τιμή να είμαστε μέλη της μεγαλύτερης πολιτικής νεολαίας της Ευρώπης και της πλέον δυναμικής φοιτητικής παράταξης, γνωρίζουμε ότι η ΔΑΠ–ΝΔΦΚ αποτελεί εδώ και 43 χρόνια τον εγγυητή της ομαλότητας απέναντι σε κατεστημένα και μπαχαλάκηδες πάσης φύσεως, διακινδυνεύοντας ακόμη και την σωματική ακεραιότητα των μελών της.

Ήταν η ΔΑΠ που πάντα συμμετείχε ενεργά και με ουσιαστικές προτάσεις στον δημόσιο διάλογο για την Παιδεία. Εμείς κρατούσαμε ανοικτές τις Σχολές και «σώζαμε» χαμένες εξεταστικές και εξάμηνα. Τα χιλιάδες μέλη και υποστηρικτές των φιλελεύθερων ιδεών, οι νέοι που κόπιαζαν και κοπιάζουν ώστε να λάβουν τα απαραίτητα εφόδια σε ένα απαιτητικό περιβάλλον, είμαστε αυτοί που δεν φοβόμαστε τις αλλαγές. Αντιθέτως τις κάναμε διαχρονικά πράξη και η δικαίωση για όσα προτείναμε μας κάνει υπερήφανους.

Ανάπτυξη της έρευνας, αξιολόγηση, δημιουργία μεταπτυχιακών προγραμμάτων και σύνδεση με την αγορά εργασίας, προγράμματα Erasmus και κατάργηση του ασύλου παρανομίας είναι μόνο κάποιες από τις δικαιωμένες προτάσεις για ένα νέο ακαδημαϊκό μοντέλο.

Μας δίνεται η ευκαιρία να δημιουργήσουμε μια νέα πραγματικότητα μέσω αναγκαίων προσαρμογών, αρκετές εκ των οποίων έχουν προταθεί από τη Νεολαία μας. Προσαρμογές που παραδεχόμασταν ότι πρέπει να γίνουν αλλά τις σιγοψιθυρίζαμε. Κάποιοι, ευτυχώς λίγοι, θέλοντας να χαϊδέψουν αυτιά επικαλούνται μόνο συναισθηματισμούς. Κάποιοι άλλοι, επίσης ευτυχώς λίγοι, που δεν έδωσαν ποτέ μάχες για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο ούτε προσπάθησαν να βγουν μπροστά και να πείσουν για τις απόψεις τους και να ταυτιστούν με τους συνομηλίκους τους, με ελιτίστικες και αφ’ υψηλού αναλύσεις προσπαθούν να μηδενίσουν προσπάθειες ετών και χιλιάδων νέων.

Ούτε το ένα χρειάζεται ούτε το άλλο προσφέρει καμία υπηρεσία στο ευρύτερο σύνολο. Αυτό που χρειάζεται είναι η αλλαγή νοοτροπίας και κουλτούρας.
Ήρθε η στιγμή να κυριαρχήσουμε και πάλι, ανανεώνοντας τις προτάσεις μας, εξελίσσοντας την δράση μας και διαμορφώνοντας πρώτοι εμείς τις συνθήκες για ένα σύγχρονο ακαδημαϊκό περιβάλλον. Να γίνουμε ένα διεθνές κέντρο εκπαίδευσης και κατάρτισης, ώστε τα Ιδρύματα της χώρας να μην έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα Ιδρύματα των κοινωνικά και οικονομικά ανεπτυγμένων χωρών και αντί να αιμορραγούμε προς το εξωτερικό, να προσελκύουμε φοιτητικό δυναμικό.

Σε αυτή τη μάχη νοοτροπιών και αντιλήψεων, είναι βέβαιο ότι η κάθε ΔΑΠίτισσα και ΔΑΠίτης θα είναι αυτοί που πιο δυναμικά, με αγνά κίνητρα και με διάθεση προσφοράς θα πρωταγωνιστήσουν για μία ακόμη φορά.

Για να καταργηθούν οι καταστρεπτικοί και οπισθοδρομικοί Νόμοι Μπαλτά - Φίλη – Γαβρόγλου.

Για να δημιουργηθεί το Εθνικό Συμβούλιο Φοιτητών, δομημένο στα σύγχρονα μοντέλα εκπροσώπησης, ώστε να δοθεί ουσιαστικός και θεσμοθετημένος λόγος για παρεμβάσεις.

Για να υπάρξει σαφές κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας των φοιτητικών συλλόγων και Εσωτερικοί Κανονισμοί Λειτουργίας στις ΓΣ, με ποινές για πειθαρχικές παραβάσεις και  εφαρμογή του κανόνα «ν+2 έτη» για συμμετοχή στα όργανα.

Για να αποκτήσει το άσυλο το πραγματικό του νόημα και όχι να αποτελεί δίχτυ προστασίας της βίας και ανομίας.

Για να ξεπεραστεί η αναχρονιστική λογική που λέει όχι στα μη κρατικά και ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Να ισχύσει ότι σε όλες τις υπόλοιπες βαθμίδες εκπαίδευσης, όπου υφίστανται μη κρατικές δομές, και μέσω του θετικού ανταγωνισμού να ενδυναμωθούν τα Δημόσια Ιδρύματα αλλά και να αποφευχθεί η διαρροή των 60.000 νέων ελλήνων που σπουδάζουν στο εξωτερικό.

Για να αξιολογούνται πολυεπίπεδα τα Πανεπιστήμια μας (δομές, διδακτικό προσωπικό, συγγράμματα,…) και να θεσπιστούν κανόνες όπως μέγιστος αριθμός απουσιών ανά μάθημα (με πρόβλεψη για e-learning για φοιτητές που αποδεδειγμένα δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα) και ελάχιστος απαιτούμενος αριθμός επιτυχώς εξεταζόμενων μαθημάτων ανά εξάμηνο.

Και τέλος, για να σταματήσουμε να γεμίζουμε τους χώρους των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ με αφίσες και να εκμεταλλευτούμε τα σύγχρονα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μεγαλύτερη διάχυση θα έχουν οι προτάσεις μας μέσω των δυναμικών αυτών μέσων και εντονότερος διάλογος θα γίνει. Εξάλλου οι ιδέες μας επικρατούν μέσα στα αμφιθέατρα και τις γενικές συνελεύσεις, με τα επιχειρήματα και τις ουσιαστικές προτάσεις μας και όχι λόγω μίας αφίσας στον τοίχο.

Οι συνθήκες της εποχής μας έχουν αλλάξει ραγδαία. Παγιωμένες αντιλήψεις έχουν, εκ των πραγμάτων, ανατραπεί. Συνειδητοποιώντας τις μεγάλες αυτές αλλαγές οφείλουμε, σε όλα τα επίπεδα, να προσαρμοστούμε ώστε να παραμένουμε επίκαιροι και ωφέλιμοι. Εμείς, η νέα γενιά καλούμαστε να προβάλουμε νέες ιδέες, να αναλάβουμε πρωτοβουλίες και να πείσουμε τους συνομηλίκους μας να συμμετέχουν ενεργά για να αλλάξουμε την Ελλάδα.
«Αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα» έγραψε ο Κινέζος φιλόσοφος Λάο Τσε.

Η ΔΑΠ και η ΟΝΝΕΔ ήταν πάντα πρωτοπόρες και με το βλέμμα στο καλύτερο μέλλον που έρχεται. Όχι στο παρελθόν που τελείωνε. Η ευκαιρία μας να αποδείξουμε για ακόμη μια φορά ότι το μέλλον είμαστε εμείς είναι παρούσα. Ας μην την αφήσουμε να περάσει έτσι.

Άλλωστε το προστάζει η ιστορία μας, οι μεγάλες νίκες -ιδεολογικές και μη-, η εμπιστοσύνη χιλιάδων νέων που με την ψήφο τους μας αναδεικνύουν πρώτη δύναμη και η συγκυρία, που απαιτεί τομές και νέο προσανατολισμό, ώστε να συνεχίσουμε να εκπροσωπούμε τους νέους ακόμη πιο ουσιαστικά και δυναμικά.

*Ο Τόλης Παπαποστόλου είναι οικονομολόγος/διεθνολόγος, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ.