Αυτή τη στιγμή, έχουμε ορισμένα δεδομένα:
1. Η Ελλάδα σώθηκε από την (κανονική) χρεοκοπία και η selective default μας δίνει δικαίωμα να ελπίζουμε.

2. Στην Κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ γίνεται του κουτρούλη το πανηγύρι. Και με τον Ραγκούση (και τα ταξί) και με τον Παπακωνσταντίνου (και το περιβάλλον, το αυθαίρετο της μητέρας και την πισίνα στη Σέριφο).

3. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται πίσω από τη ΝΔ στις δημοσκοπήσεις, αλλά πότε ελπίζει ότι θα μπορεί να βρίσκεται σε καλύτερη από τη σημερινή κατάσταση;
Η απόφαση των Ευρωπαίων, μπορεί να είναι «φιλί ζωής» αλλά ταυτοχρόνως θα βάζει και σε ένα πολυετές τούνελ- με ελπίδες μεν, αλλά τούνελ.
Οι πολίτες- ας όψεται ο Παπακωνσταντίνου, βρίσκονται ήδη σε δεινή θέση και κακά τα ψέμματα, δεν ξέχασαν πως βρέθηκαν εδώ που βρέθηκαν- βλέπε Μνημόνιο 1 και 2, Μεσοπρόθεσμο, μέτρα επί μέτρων μόνον στις πλάτες των μισθωτών και των συνταξιούχων.

Ο διπλωματικός μαραθώνιος του Γ. Παπανδρέου πριν τη Σύνοδο Κορυφής, εκτιμάται ότι θα τους έδωσε κάποιους πόντους. Και αν δεν γίνει κάτι θεαματικό, αυτούς τους πόντους θα τους κρατήσει, τουλάχιστον σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Πως όμως θα «μαζέψει» την Κοινοβουλευτική Ομάδα και πως θα διαχειριστεί τους υπουργούς; Ας μην ξεχνάμε ότι στον Γ. Ραγκούση διακρίνονται τάσεις αυτονόμησης- ίσως και αναχωρητισμού.

Από την άλλη ο Γ. Παπακωνσταντίνου θα πρέπει να ρυθμίσει τα αυθαίρετα, άρα και ένα σημαντικό οικογενειακό περιουσιακό στοιχείο, αυτό της μητέρας του στη Βραυρώνα, ενώ και ο ίδιος δεν έχει δώσει απάντηση για την πισίνα του στη Σέριφο, για την οποία κατηγορείται ότι στη σχετική άδεια αναφέρεται σαν υδατοσυλλέκτης.

Ήδη κάποιοι -  για κυβερνητικούς μιλάμε πάντα, σκέπτονται ότι ο Σεπτέμβριος φαντάζει πολύ καλός σαν μήνας προκήρυξης εκλογών. Και προσθέτουν ότι υπάρχει και η σχετικά εύκολη διέξοδος, έστω και αν έχει δημοσίως αποκλειστεί: Η ψήφιση του Μνημονίου 2 με 180 ψήφους και επιχείρημα τη συναίνεση... Μήπως;