Με την ασφάλεια που δίνει η ψυχραιμία - αυτή που εκπορεύεται από την απόσταση λίγων ημερών, τα κυβερνητικά στελέχη κάνουν πλέον την αποτίμηση της ιστορικής απόφασης των Βρυξελλών την περασμένη Τετάρτη.
Με δεδομένη και την σημερινή απόφαση της Moody's που υποβάθμισε κατά τρεις βαθμίδες το μακροπρόθεσμο χρέος της Ελλάδας θέτοντάς το σε καθεστώς «περιορισμένης χρεοκοπίας», κοινή πεποίθηση είναι ότι ο κίνδυνος μιας πραγματικής χρεοκοπίας της χώρας μας όπως και της εξόδου από το ευρώ έχει αποτραπεί οριστικά. Οι εταίροι μας και κυρίως οι Γερμανοί, έχουν πάρα πολλά πλέον να χάσουν για να αφήσουν την Ελλάδα να γίνει Αργεντινή.

Αυτό που δεν έχει καταστεί απολύτως σαφές και αποτελεί «γκρίζα ζώνη» για πολλά στελέχη της κυβέρνησης, είναι αν η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής συνεπάγεται αυτομάτως και μια ίσου χρόνου περίοδο λιτότητας με αποτέλεσμα τα μέτρα που έχουν ληφθεί να πάρουν μόνιμο χαρακτήρα και ενδεχομένως να χρειαστούν και νέα.

Ωστόσο οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αυτό θα εξαρτηθεί από την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, την ανάγκη της οποίας δείχνουν να έχουν καταλάβει και οι εταίροι μας, μιλώντας για νέο σχέδιο Μάρσαλ.

Αυτό που έχει εντυπωσιάσει πολλούς υπουργούς είναι το γεγονός ότι ο Γιώργος Παπανδρέου πήρε την σημαντική απόφαση μόνος του, χωρίς να ρωτήσει κανένα την κρίσιμη εκείνη στιγμή.

Ενδεχομένως να έπαιξε ρόλο η τριμερής συνάντηση με Μέρκελ και Σαρκοζί που προηγήθηκε της Συνόδου και στην οποία κλήθηκαν να μετάσχουν και οι  Μπαρόζο, Ρομπάι, Τρισέ, Γιούνκερ, Λαγκάρντ.

Λέγεται ότι ο Γ. Παπανδρέου ζήτησε εγγυήσεις ώστε η διαβάθμιση της επιλεκτικής χρεοκοπίας να έχει περιορισμένη διάρκεια και να διασφαλιστεί ότι η χρηματοδότηση της χώρας και των τραπεζών δεν θα επηρεαστεί. Από την στιγμή που αυτό διασφαλίστηκε- λένε, την απόφαση την είχε λάβει. Ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που γνωρίζουν ότι ο Γιώργος είναι εκ φύσεως άνθρωπος του διαλόγου και των συλλογικών αποφάσεων, λένε ότι η πίεση υπό την οποία λειτούργησε ο Πρωθυπουργός στις Βρυξέλλες, έβγαλε στην επιφάνεια το... DNA των Παπανδρέου, καθώς είναι γνωστό ότι και ο πατέρας του και ο παππούς του, μπορεί να συζητούσαν με πολλούς, αλλά τις τελικές αποφάσεις τις έπαιρναν μόνοι.

Για την ιστορία, αναφέρουμε όλη την «ομάδα» των Βρυξελλών:
Στη Σύνοδο Κορυφής μετείχαν ο Γ. Παπανδρέου και ο πρόεδρος του ΣΟΕ Γ. Ζανιάς.
Την ομάδα πολιτικής υποστήριξης αποτελούσαν ο Ευ. Βενιζέλος, ο  Ηλ. Μόσιαλος, η  Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Γ. Γλυνός, ο διοικητής της ΤτΕ Γ. Προβόπουλος και ο Β. Ράπανος, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και διοικητής της ΕΤΕ.
Στο γραφείο της Ελλάδας (τεχνική γραμματεία) ήταν ο επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ Π. Χριστοδούλου και ομάδα εμπειρογνωμόνων.
Στην Αθήνα, υπήρχε ομάδα υποστήριξης  υπό τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Φ. Σαχινίδη, με τη συμμετοχή κρατικών στελεχών και επιφανών οικονομολόγων, όπως οι Γιόζεφ Στίγκλιτς και Κεμάλ Ντερβίς.