Του Γιάννη Λοβέρδου

Ολοένα και περισσότεροι φίλοι με ρωτούν πώς είναι δυνατόν να έχει ψηφίσει ο ελληνικός λαός και να στηρίζει μια κυβέρνηση του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι αναμφίβολα οι μεγαλύτεροι ψεύτες, που έχουν περάσει από την χώρα. Ότι κι αν μας είπαν ήταν ένα μεγάλο ψέμα. Μας κοροϊδέψαν με το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, για να αρπάξουν την ψήφο των πολιτών στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Μας κορόιδεψαν με το δημοψήφισμα όταν μας κάλεσαν να πούμε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου ενώ είχαν αποφασίσει να πουν ένα μεγάλο και ταπεινωτικό ΝΑΙ. Μας κορόιδεψαν πριν από τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου ότι δήθεν δεν θα εφαρμόσουν το Μνημόνιο αλλά ότι έχουν… «παράλληλο πρόγραμμα». Συνεχίζουν να μας κοροϊδεύουν τώρα όταν μας καλούν να κάνουμε απεργία εναντίον των «νεοφιλελεύθερων πολιτικών» που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει.

Κι όμως εξακολουθούν οι κυβερνώντες να υπόσχονται ακόμα και τώρα, που η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την οριστική κατάρρευση, τεχνητούς παραδείσους, που φυσικά δεν υφίστανται κι ούτε πρόκειται να υπάρξουν ξανά στο μέλλον. Πώς μπορούμε λοιπόν να ψηφίζουμε αυτούς τους ψεύτες, με ρωτάνε. Η απορία και το ερώτημα τους, που απορρέει από τον εύλογο φόβο και την αγωνία για το που πάει ο τόπος, είναι εύλογες.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι πολιτικοί λένε ψέματα. Αλλά πάντα έλεγαν ψέματα. Πάντα και παντού. Και σχεδόν πάντα, οι νικητές των εκλογών αλλά κι οι μεγαλύτεροι ηγέτες αυτής της χώρας ήταν οι ικανότεροι ψεύτες και δημαγωγοί. Κι αυτό συμβαίνει διότι ο κόσμος δεν αντέχει την αλήθεια. Δεν θέλει να ακούει αλήθειες. Προτιμά τα ψέματα, τον ικανοποιούν, του κατευνάζουν την αγωνία, τον κάνουν να καταπολεμά τον φόβο και την ανασφάλεια για την αβεβαιότητα του αύριο. Γι’ αυτό ο δημοφιλέστερος ηγέτης της μεταπολίτευσης ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο ιδανικότερος δημαγωγός κι ο πιο χαρισματικός λαοπλάνος 

Το 1981, ο Ανδρέας κέρδισε τις εκλογές με το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» κι «Έξω οι βάσεις του θανάτου». Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έκανε τίποτα σχετικά. Έκανε ακριβώς το αντίθετο. Ενίσχυσε την σχέση με την ΕΟΚ, παρέμεινε στο ΝΑΤΟ και διατήρησε τις αμερικανικές βάσεις μέχρις ότου οι ίδιοι οι αμερικανοί έκριναν ότι τους είναι άχρηστες. Αλλά ο κόσμος ήταν ικανοποιημένος. Δεν τον πείραξαν τα ψέματα του Ανδρέα. Γιατί τον «μπούκωσε» με πολλά, πάρα πολλά χρήματα. Ειδικά στη δεκαετία του 1980, το βιοτικό επίπεδο των ελλήνων εκτοξεύθηκε. Γιατί η τότε κυβέρνηση διαχειρίστηκε τεράστια χρηματικά ποσά που τα έριξε στην κατανάλωση αποκλειστικά, μετατρέποντας τους έλληνες σε έθνος αντιπαραγωγικό αλλά «βολεμένο» και κρατικοδίαιτο. Έθνος της ήσσονος προσπάθειας. Όμως αυτό έγινε με δανεικά, τα οποία υπονόμευσαν τις δομές της ελληνικής οικονομίας κι άνοιξαν τον δρόμο για την σημερινή χρεοκοπία της. Η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε το 2010. Η χρεοκοπία της είχε αρχίσει από το 1981 κυρίως. Αυτή την αλήθεια ο μέσος έλληνας δεν ήθελε να την ακούει. Και γι’ αυτό επί 30 τουλάχιστον χρόνια έδινε στα κόμματα που τον κυβέρνησαν μέσα σε ένα σύστημα απολύτως κρατικοδίαιτο πρωτοφανή στην παγκόσμια ιστορία εκλογικά ποσοστά. Δεν υπάρχει αναμέτρηση από το 1981 μέχρι το 2009 που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (η οποία σε πολλά υπέκυψε στις σειρήνες του πασοκικού λαϊκισμού) αθροιστικά να μην έχουν πάρει πάνω από το 80% του εκλογικού σώματος. Γιατί οι έλληνες βολεύονταν στο Δημόσιο η με το Δημόσιο έστω κι αν ήξεραν πως οι πολιτικοί τους ηγέτες είχαν διαφθαρεί κι ήταν ψεύτες. Και τούτο διότι δεν άντεχαν την μεγάλη αλήθεια. Ότι η χώρα χρεοκοπεί.

Ακόμα και τώρα μεγάλο μέρος της κοινωνίας δεν θέλει να ακούσει την αλήθεια. Μολονότι πιά το κακέκτυπο του Ανδρέα, ο Τσίπρας, που μας κυβερνά, δεν έχει τα χρήματα για να μας «μπουκώσει» αλλά μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη πτώχευση και καταστροφή. Κι αυτό γιατί ακόμα και τώρα, την ύστατη ώρα, ο κόσμος δεν θέλει να πιστέψει ότι το σύστημα των τελευταίων 30 ετών κατέρρευσε και δεν πρόκειται ποτέ να επιστρέψουμε σε αυτό ποτέ. Γι’ αυτό συνεχίζει να πιστεύει μύθους ότι δήθεν θα γίνει η αναδιάρθρωση του χρέους, θα βγούμε από το Μνημόνιο και θα πάψει η μεγάλη δοκιμασία του. Και τούτο διότι οι πολίτες ακόμα και τώρα δεν αντέχουν την αλήθεια. Ότι από εδώ και πέρα όλοι μας θα ζήσουμε φτωχότερα. Κι η ευκαιρία μας για μια αξιοπρεπή ζωή θα εξαρτηθεί αποκλειστικά και μόνο από το πόσο παραγωγικά και πόσο σκληρά θα εργαστούμε και θα δημιουργήσουμε. Κάτι που σήμερα δυστυχώς σχεδόν κανείς από τους πολιτικούς μας δεν θέτει και δεν συζητά. Γιατί ο κόσμος δεν το θέλει. Και γι’ αυτό σημαντικό μέρος του συνεχίζει να υποστηρίζει τον μεγαλύτερο πολιτικό απατεώνα όλων των εποχών, τον Αλέξη Τσίπρα.