Κινδυνεύει ο Αλέξης Τσίπρας από τα αριστερά του; Όλο το τελευταίο διάστημα στο Μαξίμου και στην Κουμουνδούρου έχουν καταγράψει έντονη κινητικότητα τόσο από το ΚΚΕ όσο και από την ΛΑΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που φαίνεται να έχουν βρει πιο "ελεύθερο το πεδίο",  προκειμένου να απευθυνθούν στο ριζοσπαστικό κοινό του ΣΥΡΙΖΑ.

Η επικαιρότητα, όπως έχει διαμορφωθεί ειδικά με το ζήτημα των πλειστηριασμών και την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου για τις απεργίες, πιέζει την κυβέρνηση με τον Δημήτρη Κουτσούμπα, έχοντας στο πλευρό του το ΠΑΜΕ, να έχει ήδη εξαπολύσει μια στρατηγική προσέλκυσης δυσαρεστημένων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα μέλη του ΠΑΜΕ έχουν βγει στους δρόμους εν όψει και της απεργίας της Πέμπτης, ενώ χαρακτηριστική της δυναμικής που επιδεικνύεται από τον κόκκινο συνδικαλιστικό φορέα ήταν η κινητοποίηση που έγινε στο υπουργείο Μακεδονίας Θράκης στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στον ΣΕΒ. Βουλευτές από τον Περισσό και μέλη του ΠΑΜΕ διαμηνύουν σε όλους τους τόνους πως "χέρι δεν θα μπει στις απεργίες", συμπληρώνοντας πως ακόμα και αν ψηφιστεί ο νέος νόμος, δεν θα εφαρμοστεί.

Το πρέσινγκ για την κυβέρνηση εντείνεται και από την πλευρά του Παναγιώτη Λαφαζάνη και της Ζωής Κωνσταντοπούλου, που ως πρώην μέλη της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν υψώσει τους τόνους ειδικά για το ζήτημα των πλειστηριασμών. Οι δυο τους έρχονται να θυμίσουν στους πρώην συντρόφους τους το γεγονός ότι πλέον έχουν έρθει απέναντι στο κινηματικό τους παρελθόν και κατ΄επέκταση να περάσουν το συγκεκριμένο μήνυμα προς την κοινωνία.

Από το κυβερνητικό στρατόπεδο οι "δημοσκόποι" του κόμματος εμφανίζονται καθησυχαστικοί και τονίζουν στο newpost.gr πως δεν έχει καταγραφεί μεταφορά ποσοστού ψηφοφόρων προς τα αριστερά, αλλά ούτε και μετατόπιση προς κάποιο στρατόπεδο, των αναποφάσιστων που στις εκλογές του 2015 είχαν στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ. Το συγκεκριμένο κοινό, που αποτελεί την αρχική κομματική βάση της Κουμουνδούρου, έχουν στοχεύσει οι άλλες αριστερές δυνάμεις σε μια προσπάθεια να καρπωθούν τη μνημονιακή τριετία που συμπληρώνει στην κυβέρνηση ο Αλέξης Τσίπρας.

Το σιωπηρό "άνοιγμα" που επιχειρείται όλο το τελευταίο διάστημα  από το κυβερνητικό στρατόπεδο προς τις δυνάμεις της κεντροαριστεράς αποτελεί άλλο ένα επιχείρημα, προκειμένου από το ΚΚΕ να πείσουν "όσους δεν νιώθουν κομμουνιστές, αλλά νιώθουν αριστεροί" ότι είναι πιο κοντά προς τον Περισσό παρά στην Κουμουνδούρου.

Καθόλου τυχαία, αρκετά στελέχη σπεύδουν το τελευταίο διάστημα να αποτινάξουν από πάνω τους την εταιρική σχέση που έχει διαμορφωθεί με τους ΑΝΕΛ, χαρακτηρίζοντάς τη συμβίωση "αναγκαστική" και δίνοντας από τώρα ημερομηνία λήξης με το που θα στηθούν οι κάλπες.

Η απάντηση από το Μαξίμου έρχεται μέσω της επιχείρησης που είναι σε εξέλιξη για σταδιακή αύξηση της συσπείρωσής του ΣΥΡΙΖΑ όσο πλησιάζουμε προς τον χρόνο των εκλογών. Τα περιφερειακά συνέδρια, οι θεματικές εκδηλώσεις, αλλά και οι εξορμήσεις των κορυφαίων στελεχών στην περιφέρεια κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση αν και η επαναπροσέγγιση της λαϊκής βάσης του κόμματος δείχνει να μην είναι τόσο εύκολη υπόθεση.

Μέσω της πόλωσης του κλίματος με τη ΝΔ από την Ηρώδου Αττικού αναδεικνύουν συνεχώς τις σαφείς διαχωριστικές γραμμές που έχει βάλει η κυβέρνηση με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που είχαν ακολουθηθεί στο παρελθόν και οδήγησαν στην κρίση, ενώ ψηλά στην ατζέντα αναμένεται να ανέβουν και πάλι οι υποθέσεις με "οσμή" διαφθοράς. Σε αυτό το πεδίο η κυβέρνηση θα κορυφώσει την αντεπίθεσή της με την προ ημερησίας συζήτηση που έχει ζητήσει ο πρωθυπουργός για τα θέματα διαπλοκής και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος που θα πραγματοποιηθεί στη Βουλή πιθανότατα στις αρχές του νέου χρόνου.

Σε αυτό το τοπίο που έχει δημιουργηθεί, με τον ΣΥΡΙΖΑ να ψάχνει τον αριστερό του βηματισμό, δεν είναι λίγα τα στελέχη που θεωρούν πως ο ρόλος των "53+" και η αντιπολίτευση που ασκεί λειτουργεί συμπληρωματικά αυτή τη στιγμή στο έργο του Μαξίμου, ως αντιστάθμισμα των δύσκολων μέτρων που έχουν παρθεί, αλλά και ως τη "φωνή" του ριζοσπαστικού κοινού που ακόμα αμφιταλαντεύεται για τις επόμενες κινήσεις του.