Ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα έχει το βάρος 2,5 ετών διακυβέρνησης των ΗΠΑ στους ώμους του και μάλλον αρχίζει να φαίνεται αυτό πάνω του, αφού ο προεδρικός θώκος «γερνάει» γρηγορότερα τους κατόχους του, γράφει το CNN. O Oμπάμα γιόρτασε την Πέμπτη τη συμπλήρωση 50 ετών ζωής, με την εικόνα του να περιλαμβάνει περισσότερα γκρίζα μαλλιά, πιο ρυτιδιασμένο πρόσωπο και λαιμό, σε σχέση με το διάστημα εκλογής του τον Ιανουάριο του 2009.



Πολλοί θα πουν ότι είναι φυσικό επακόλουθο, αφού πέρασε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Η περίπτωση του Ομπάμα δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά μάλλον κανόνα, αφού εκείνος και οι προκάτοχοί του έχουν... πολλά να κάνουν κατά τη διάρκεια της προεδρικής τους θητείας. Ο νυν αμερικανός πρόεδρος, για παράδειγμα, έχει έρθει αντιμέτωπος με την οικονομική κρίση, τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας, το ζήτημα του ορίου κρατικού χρεόυς, με πολέμους στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στη Λιβύη. «Κυνήγησε» τον Οσάμα μπιν Λάντεν και αντιμετώπισε την πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού.

Δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα η παραδοχή, ότι ο Λευκός Οίκος κάνει τους προέδρους να δείχνουν μεγαλύτεροι απ' ότι είναι. Ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος που αποχώρησε το 2009, δεν ήταν ο ίδιος «φρέσκος» Μπους πριν από την 11η Σεπτεμβρίου.



Άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Μπιλ Κλίντον, του οποίου τα μαλλιά άσπρισαν δραματικά και οι «σακούλες» στα μάτια επιδεινώθηκαν. Η υπόθεση Λεβίνσκι μάλλον τον ταλαιπώρησε πολύ.



Ο Δρ. Μάικλ Ρόιζεν, διευθύνων σύμβουλος της Κλινικής του Κλίβελαντ και συνιδρυτής της ιστοσελίδας Realage.com θεωρεί ότι η ηλικία των εν ενεργεία προέδρων προχωρά με διπλάσιους ρυθμούς σε σχέση με τους απλούς ανθρώπους.

Βασίζει την θεωρία του σε έρευνες ιατρικών αρχείων προηγούμενων προέδρων από την εποχή του Θίοντορ Ρούσβελτ. Εξέτασε παράγοντες όπως οι καθημερινές συνήθειες, η διατροφή, η αρτηριακή πίεση και η σωματική δραστηριότητα, υποστηρίζοντας ότι ένα άτομο που διετέλεσε πρόεδρος για οκτώ χρόνια ρισκάρει να μείνει ανάπηρος ή να πεθάνει σαν να ήταν άλλα οκτώ χρόνια μεγαλύτερος. ο Δρ. Ρόιζεν τονίζει ότι αυτό οφείλεται στο «μονομερές στρες» αφού οι πρόεδροι «δεν μπορούν να το μοιραστούν με άλλους και κυρίως φίλους». Εξηγεί ότι οι πρόεδροι χάνουν φίλους και στο τέλος μένουν μόνο... με τη σύζυγό τους.

Για τον Ομπάμα ανέφερε ότι ανάμεσα στο 2009 και στο 2010 είναι σαν να μεγάλωσε δύο χρόνια εξαιτίας των τιμών χοληστερόλης του.

Yπάρχουν και αντίθετες απόψεις με... βάση

Πάντως, υπάρχουν και αντίθετες φωνές επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Η Έιλιν Κρίμινς της σχολής Γεροντολογίας Ντέιβις, του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια δε φαίνεται να συμφωνεί και ιδιαίτερα με την παραπάνω άποψη.

Θεωρεί ότι οι ηγέτες που έχουν τον έλεγχο των καταστάσεων επηρεάζονται πολύ λιγότερο από το στρες σε σχέση με αυτούς που ασκούν μικρότερο έλεγχο στο περιβάλλον τους, όπως οι φτωχότεροι και αυτοί με τις εργασίες χαμηλού κύρους. Για τους προέδρους επεσήμανε ότι παρά το γεγονός ότι έρχονται αντιμέτωποι με πολύ άγχος μπορούν να το αντιμετωπίσουν με τη βοήθεια των υφισταμένων τους, αλλά είναι πολύ πιθανό να ζούσαν και υγιή ζωή πριν αναλάβουν την εξουσία, εξαιτίας του κοινωνικού τους status.

Εξάλλου, πρόσθεσε, πολλοί πρόεδροι μακροζωούν όπως ο Ρόναλντ Ρίγκαν (93 παρά το Αλτσχάιμερ), ο Τζίμι Κάρτερ (86) και ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος (87).



Βαγγέλης Βιτζηλαίος