Η σχέση του Αλέξη Τσίπρα με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο προκαλεί πάλι το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά γιατί ενώ πρόκειται για δύο πολιτικούς που κάθε άλλο παρά συμφωνούν σε όλα, εντούτοις, η στενή συνεργασία τους διαρκεί ήδη 34 μήνες και φαίνεται να έχει αρκετό μέλλον ακόμα.

Διαφωνίες και συγκρούσεις

Αλέξης Τσίπρας κι Ευκλείδης Τσακαλώτος ουδέποτε υπήρξαν αυτό του θα λέγαμε «κολλητοί» -επιστήθιος φίλος του πρωθυπουργού παραμένει πάντα ο Νίκος Παππάς. Για την ακρίβεια, Τσίπρας και Τσακαλώτος έχουν συγκρουστεί επανειλημμένα τόσο σε κλειστές συσκέψεις όσιο και σε συνεδριάσεις των οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ. Πολλές φορές οι διαφοροποιήσεις τους είναι εμφανείς ακόμα και στις δηλώσεις τους στα ΜΜΕ.

Όσοι ξέρουν πρόσωπα και πράγμα στο εσωτερικό του περιφρουρημένου από τον «αστικό Τύπο» κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν λόγο για αποκλίσεις που δεν σχετίζονται μόνο με την εκάστοτε συγκυρία. Φαίνεται ότι οι δύο άντρες ενστερνίζονται διαφορετικές θεωρήσεις της πολιτικής. Ο μεν πρωθυπουργός είναι λάτρης του πολιτικού παιγνίου και των απρόσμενων κινήσεων που αιφνιδιάζουν τον αντίπαλο. Ο δε υπουργός Οικονομικών προκρίνει τη μεθοδική δουλειά και τα προσεκτικά σχεδιασμένα βήματα.

Οι συγκλίσεις

Μολονότι διαφορετικοί, οι δύο πολιτικοί «πήραν πάνω τους» από κοινού τη μεγάλη στροφή το ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλιο του 2015 , με την υπογραφή του 3ου Μνημονίου. Γι’ αυτό άλλωστε βρίσκονται ως δίδυμο στο στόχαστρο των αποχωρησάντων από τον ΣΥΡΙΖΑ . Τρία χρόνια μετά, και οι δύο θεωρούν την υπογραφή του 3ου Μνημονίου μια εξαιρετικά δύσκολη, αλλά πλήρως δικαιωμένη πλέον επιλογή.

Η σύγκλιση Τσίπρα και Τσακαλώτου δεν αφορά μόνο το τι έπρεπε να γίνει το καλοκαίρι του 2015. Οι δυο τους συμμερίζονται επίσης τα βασικά στοιχεία του πολιτικού σχεδίου της κυβέρνησης, ήτοι:

τη δημιουργία κουμπαρά ασφαλείας (cash buffer) και την απόρριψη της πιστοληπτική γραμμής για την περίοδο που θα ακολουθήσει την τυπική λήξη του μνημονιακού προγράμματος,
την ολοκλήρωση των προαπαιτούμενων της 4ης αξιολόγησης χωρίς χρονοτριβή από τα υπουργεία,
την προσπάθεια αποφυγής των ψηφισμένων περικοπών στις συντάξεις ή τουλάχιστον το «αντιστάθμισμά» τους με ισόποσες παροχές,
την υλοποίηση μετά τον Αύγουστο μέτρων στα οποία θα αποτυπώνεται η «αντίληψη της Αριστεράς», όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού.

Το βασικό όμως είναι ότι Τσίπρας και Τσακαλώτος συμφωνούν στην εκτίμηση ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Όσο περνάει ο καιρός, η οικονομία θα ανακάμπτει και η ανεργία θα μειώνεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το πολιτικό κλίμα. Επομένως, οι εκλογές πρέπει να πάνε όσο το δυνατόν αργότερα.

Η πορεία προς τις εκλογές

Με δεδομένο ότι Τσίπρας και Τσακαλώτος δεν είναι οι καλύτεροι φίλοι, πόσο πιθανή θα ήταν η αποπομπή του υπουργού Οικονομικών μετά τον Αύγουστο; Αν και κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τις κινήσεις του πρωθυπουργού, το σενάριο αποπομπής Τσακαλώτου δεν μοιάζει το πλέον πιθανό. Όλες οι γραμμές πληροφόρησης από το εσωτερικό και το εξωτερικό συμπίπτουν στο ότι μετά τον Αύγουστο δεν θα συνεχιστεί μόνον η αυστηρή επιτήρηση, αλλά και η διαπραγμάτευση κυβέρνησης δανειστών για πτυχές της οικονομικής πολιτικής που έχουν σημαντικό κοινωνικό αντίκτυπο. Επομένως, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξει η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα που έχει διανύσει όλη την πορεία του 3ου Μνημονίου και θεωρείται αξιόπιστη από τους δανειστές. Επιπλέον, ενδεχόμενες αλλαγές θα μπορούσαν να ερμηνευτούν ως προεκλογική χαλάρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, κάτι που δεν θα ενθουσίαζε τις χρηματαγορές.

Πέρα όμως από την οικονομία, υπάρχει και η πολιτική. Στις επόμενες εκλογές θα κριθεί συνολικά η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ από τον Σεπτέμβριο του 2015. Μια πορεία την οποία από κοινού καθοδήγησαν οι κκ Τσίπρας και Τσακαλώτος και από κοινού θα πρέπει να την υπερασπιστούν, διότι σε άλλη περίπτωση η υπεράσπισή της δεν θα είναι πειστική. Για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια κυβερνητικού αξιωματούχου «μπορεί οι γάμοι από έρωτα να έχουν μεγαλύτερο πάθος, ωστόσο, οι γάμοι συμφέροντος διαρκούς περισσότερο».

Βεβαίως όλες αυτές είναι εκτιμήσεις. Τον τελευταίο λόγο έχει πάντα ο πρωθυπουργός.