Με το σαιξπηρικό ερώτημα «να ζει κανείς ή να μη ζει» βρίσκεται αντιμέτωπη η κυβέρνηση, τα στελέχη της οποίας ζουν σε καθεστώς υπαρξιακής αγωνίας. Και είναι λογικό:

Όποια αλλαγή και να επιχειρούν η κοινωνία αντιδρά.

Η συνταγή του ΔΝΤ έχει φέρει ύφεση και ανεργία.

Το μνημόνιο και ο προϋπολογισμός κινούνται εκτός στόχων.

Περιθώριο για νέα μέτρα δεν έχουν, για αυτό «παρακαλούν» τους δανειστές να μας ανοίξουν λίγο τη θηλιά.

Σε αυτό το κλίμα Γ. Παπανδρέου και Ευ. Βενιζέλος νιώθουν την ανάγκη να μηδενίσουν το κοντέρ. Και οι δύο σκέφτονται εκλογές, όσο ακόμη η ΝΔ δεν έχει χτίσει αυτοδυναμία και η χώρα δεν έχει κηρύξει… πτώχευση! Γιατί οι φωνές που μας θέλουν έξω από το ευρώ εδώ και τώρα πληθαίνουν. Εδώ που έχουμε φτάσει ούτε μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας είναι σίγουρο πως μπορεί να αποφύγει τη χρεοκοπία. Σίγουρα, όμως, θα έχει καλύτερες πιθανότητες και, σε κάθε περίπτωση, θα μπορέσει να διαχειριστεί το μετά πιο αποτελεσματικά.

Με τις οικονομικές επιδόσεις της κυβέρνησης, ο κίνδυνος η τρόικα να μας μπλοκάρει κάποια δόση και το δημόσιο να περιέλθει σε καθεστώς αδυναμίας πληρωμών είναι ένα καθημερινό ερώτημα. «Αν χρεοκοπήσουμε στις εκλογές δε θα έχουμε καμία ελπίδα» λένε στο περιβάλλον του Ευ. Βενιζέλου και αποκαλύπτουν πως το θέμα το έχει θέσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στον πρωθυπουργό. Ο Ευ. Βενιζέλος μπορεί να εμφανίζεται αισιόδοξος, ξέρει όμως ότι οι προϋποθέσεις για να βγει το παιχνίδι είναι πολλές. Οπότε προτιμά εκλογές πριν τη χρεοκοπία, ή πριν το περιβάλλον στην οικονομία και την κοινωνία γίνει ασφυκτικό.


Το ερώτημα που θέτει το Μέγαρο Μαξίμου είναι ποιος θα τις χρεωθεί τις εκλογές και με ποιο διακύβευμα θα γίνουν. Η απάντηση από το υπουργείο Οικονομικών είναι έτοιμη. «Τις εκλογές θα τις χρεώσουμε στην αντιπολίτευση που λέει όχι σε όλα και το διακύβευμα θα είναι η αποφυγή της χρεοκοπίας». Αυτά, 22 μήνες από τις εκλογές και ενώ έχουν μεσολαβήσει ένα πρόγραμμα σταθερότητας, δύο μνημόνια και 22 φορολογικά νομοσχέδια!