Πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα η ιστορία με τα μυστικά κονδύλια τα οποία διέθετε το Υπουργείο Τύπου. Ο κ. Μόσιαλος αποφάσισε να δημοσιοποιήσει την ύπαρξη τους και φυσικά να δημιουργηθεί ο ανάλογος θόρυβος αλλά και οι δέουσες εντυπώσεις κυρίως για την Κυβέρνηση Καραμανλή.
Η αλήθεια είναι οτι δεν μας έδωσε πλήρη εικόνα για το που πήγαιναν αυτά τα χρήματα. Αντιθέτως η δημοσιοποίηση της υπόθεσης δημιούργησε μια αχλή η οποία και πάλι καλύπτει τον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο της χώρας.

Θα μπορούσε ο Υπουργός Επικρατείας πριν φέρει στο φως της δημοσιότητας την υπόθεση να ρωτήσει τους κ.κ Ρέππα, Ευθυμίου, Χυτήρη, Πρωτόπαπα και άλλους συναδέλφους του του ΠΑΣΟΚ σε ποιους έδιναν -όπως και οι Υπουργοί της Κυβέρνησης Καραμανλή- τα χρήματα.

Καλά πληροφορημένη πηγή μας εξήγησε οτι τα χρήματα αυτά δεν δινόντουσαν σε Έλληνες δημοσιογράφους αλλά εξυπηρετούσαν εθνικά συμφέροντα όπως άλλωστε τα αντίστοιχα κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών για τα οποία γνωρίζει πολύ καλά ο ίδιος ο Πρωθυπουργός.

Φυσικά θα μπορούσε να μας πείσει ο κ. Υπουργός οτι τάχα γινόταν λοβιτούρα και κάποιοι Έλληνες συνάδελφοι έχουν εμπλοκή με την υπόθεση εάν έδινε αναλυτικά τις λίστες των προσώπων που είχαν εισπράξει τα αντίστοιχα ποσά. Αυτό προς το παρόν δεν συνέβη και είναι αναγκαίο να γίνει γιατί σε διαφορετική περίπτωση η καχυποψία θα κυριαρχεί στον δημόσιο βίο και θα συνεχίσει να πληγώνει τους Έλληνες πολίτες.

Εν πολλοίς ο κ. Μόσιαλος δεν έχει- εδώ που έφτασε η υπόθεση- άλλη επιλογή παρά να δώσει τον πλήρη κατάλογο στην δημοσιότητα.