Στην παραζάλη της επικαιρότητας την προηγούμενη εβδομάδα και στην έκπληξη που προκάλεσε σε όλους η συναινετική ψήφιση του νομοσχεδίου της Άννας Διαμαντοπούλου  πέρασε σχεδόν απαρατήρητο ότι στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ παρά λίγο να εκδηλωθεί μια ακόμα κοινοβουλευτική ανταρσία, κατά του νομοσχεδίου. Η πιο ηχηρή και διαχρονικά σταθερή διαφωνία που εκδηλώθηκε ήταν του Κώστα Καρτάλη, εκείνη που εντυπωσίασε όμως την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ με την ηγετική της, όπως την χαρακτήριζαν, εμφάνιση ήταν η Λούκα Κατσέλη.

Πράγματι η πρώην υπουργός εκμεταλλεύτηκε το αντικείμενο του νομοσχεδίου για την Παιδεία, το οποίο εξ αντικειμένου γνωρίζει καλά, για να κατεβάσει «πλατφόρμα» για την παιδεία σε προοδευτική κατεύθυνση, η οποία εντυπωσίασε τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η προειδοποίηση της ότι «επιχειρώντας να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα, δεν πρέπει να πάμε από το ένα άκρο στο άλλο» και η «αριστερής απόχρωσης» θέση της ότι «δεν πρέπει να πάμε από ένα άναρχα συμμετοχικό και δημοκρατικό σύστημα σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα που διοικείται από ολίγους επαΐοντες που στην πράξη μπορεί να αποδειχθεί χειρότερο». Δεν είναι τυχαίο ότι η κ. Κατσέλη καταχειροκροτήθηκε, ούτε σε κάποια στιγμή φάνηκε να δημιουργείται συσπείρωση στην κοινοβουλευτική ομάδα υπέρ των θέσεων της. Το ότι τελικά ψήφισε το νομοσχέδιο λέγεται ότι ήταν αποτέλεσμα πιέσεων.

Στελέχη του ΠΑΣΟΚ υπολογίζουν με  ανάλογου πνεύματος παρεμβάσεις της κ. Κατσέλη και σε άλλα νομοσχέδια κάτι που σιγά-σιγά θα χτίσει μια προοδευτική ατζέντα μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και θα δημιουργήσει αριστερόστροφες συσπειρώσεις. Ο στόχος της, όπως λένε όμως δεν είναι να οδηγήσει τα πράγματα σε ρήξη και αποχώρηση, αλλά να κατοχυρώσει το ρόλο της εσωτερικής αριστερής αντιπολίτευσης στην κοινοβουλευτική ομάδα, ο οποίος παραμένει σήμερα ορφανός.