Ο Ανδρέας Λοβέρδος τα βάζει με τους δημοσίους υπαλλήλους και ο Γιάννης Ραγκούσης με τους ταξιτζήδες. Τυχαίο; Δε νομίζω. Οι δύο κορυφαίοι υπουργοί αποτελούν αυτή την περίοδο την αιχμή του δόρατος των μεταρρυθμιστών, μαζί με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Ηλία Μόσιαλο. Και, παρότι, σοκάρουν με τον αντισυμβατικό τρόπο με τον οποίο κινούνται, έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν γύρω τους πολλούς ενδιαφερόμενους. Άλλοι τους βλέπουν ως μελλοντικούς αρχηγούς και άλλοι θέλουν τη συμμαχία τους για να γίνουν αρχηγοί εντωμεταξύ! Η σφήνα που έχουν κάνει στη δημόσια ζωή έχει προβληματίσει τα στελέχη που είχαν μέχρι σήμερα την πρωτοκαθεδρία στο αίτημα των αλλαγών. Άννα  Διαμαντοπούλου και Μιχάλης Χρυσοχοΐδης παρακολουθούν στενά τους δύο συναδέλφους τους. Γιατί, ξέρουν ότι δεν κινούνται τυχαία. Ότι η ρητορική τους έχει μετρηθεί. Υπάρχουν έρευνες της κοινής γνώμης που δείχνουν ότι οι πολίτες δε μπορούν άλλο τις περικοκλάδες. Θέλουν ευθύ πολιτικό λόγο και αποτελέσματα.

Στο κυβερνητικό σχήμα και πολύ κοντά στον πρωθυπουργό είναι και κάποιοι που έχουν επιφυλάξεις για την τακτική τους. «Δεν μπορούμε να τα σαρώνουμε όλα» λένε χαρακτηριστικά. Σε αυτή τη γραμμή κινούνται υπουργοί όπως ο Δ. Ρέππας, ο Χ. Καστανίδης, ο Κ. Σκανδαλίδης, ο Χρ. Παπουτσής κα.

Διαφωνούν και δε διστάζουν να εκφράζουν τις διαφωνίες τους, αποδοκιμάζοντας και δημοσίως δηλώσεις των συναδέλφων τους. Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο τάσεων αρχίζει να παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις για την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης και την ενότητα του ΠΑΣΟΚ. Ειδικά αν οι εξελίξεις στην οικονομία δεν είναι αυτές στις οποίες ελπίζει το Μέγαρο Μαξίμου.


ΤΟ ΓΑΝΤΥ