Ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος στην ανακοίνωσή του για τα νέα εισπρακτικά μέτρα και το φορολογικό χαράτσι στα ακίνητα «άνοιξε» και την πόρτα του διαλόγου με τους εφοπλιστές για ενδεχόμενη... φορολόγησή τους-συνεισφορά στα οικονομικά της χώρας. Συγκεκριμένα, ο κ. Βενιζέλος κατά την ομιλία του τόνισε ότι «Θα μιλήσουμε με τους εφοπλιστές ώστε να ενισχυθεί η προσπάθεια που καταβάλει η χώρα» επιδιώκοντας έτσι ένα σαφές κάλεσμα προς τον ελληνικό εφοπλιστικό κόσμο για συνεισφορά (επιτέλους;) στην εθνική δημοσιονομική προσπάθεια.

Να σημειώσουμε ότι για πρώτη φορά ανοίγει η πόρτα του διαλόγου μεταξύ κυβέρνησης και εφοπλιστών γύρω από το θέμα της τυχόν επιπλέον φορολόγησης των τελευταίων. Στην πραγματικότητα,  η εφοπλιστική κοινότητα εδώ και τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες, όπως ορίζουν οι νόμοι που έχουν ψηφιστεί, απαλλάσσεται σχεδόν από όλα τα φορολογικά μέτρα που προωθούνται από κάθε κυβέρνηση.

Το «βέτο» των εφοπλιστών θα επιχειρήσει λοιπόν να ανακαλέσει ο κ. Βενιζέλος ουτως ώστε ο πιο οικονομικά δυνατός κρίκος της ελληνικής κοινωνίας να συνδράμει – αδρά- την εισπρακτική προσπαθεια της κυβέρνησης. Ωστόσο, επιφυλάξεις εκφράζονται για το αν τα φορολογικά μέτρα που θα τεθούν στο τραπέζι, θα γίνουν δεκτά από τους μεγαλοπλοιοκτήτες.

Υπενθυμίζουμε ότι οι πλοιοκτήτες είναι υπέρ άνω φόρων βάσει του νόμου. Συγεκριμένα, στην Ελλάδα που οι νόμοι αλλάζουν σαν τα πουκάμισα, και οι χαμηλόμισθοι αιμορραγούν από τα εκάστοτε «νέα μέτρα» μηδενός εξαιρουμένου, υπάρχει ένας και μοναδικός νόμος που εδώ και τέσσερις δεκαετίες αποτελεί το «ιερό ευαγγέλιο» όλων κυβερνήσεων. Πρόκειται για το νόμο 27/1975 «Περί φορολογίας πλοίων», που στα 30 άρθρα του περιλαμβάνει περίπου 60 φοροαπαλλαγές για τους εφοπλιστές

Σύμφωνα με το νόμο, οι εφοπλιστές, απλώς, ...δεν πληρώνουν φόρο. Για την ακρίβεια πληρώνουν ένα συμβολικό «παράβολο» βάσει της χωρητικότητας του πλοίου τους. Αν για παράδειγμα ένας εφοπλιστής διαθέτει πλοίο 20.000 κόρων, ηλικίας έως 4 χρόνων, τότε ο «φόρος» που θα πληρώσει είναι της τάξης των 5.300 δολαρίων. Δηλαδή,είτε 1 εκατομμύριο κέρδη έχει από αυτό το πλοίο, είτε 1 δισ. ευρώ κέρδη έχει, αυτός 5.300 δολάρια θα πληρώσει. Ωστόσο, με άλλες διατάξεις (άρθρα 7, 8, 9 κλπ.), ακόμα και το παραπάνω «συμβολικό» ποσό, υπό κάποιες πολύ ...συχνές προϋποθέσεις, είτε μειώνεται ...στο μισό είτε εξαλείφεται πλήρως.

Ο νόμος (άρθρο 2) μάλιστα είναι σαφής:
«Ο κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου επιβαλλόμενος φόρος εξαντλεί πάσαν υποχρέωσιν του πλοιοκτήτου, ως και του μετόχου ή εταίρου ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας οιουδήποτε τύπου εκ φόρου εισοδήματος, καθ' όσον αφορά εις τα κέρδη, τα οποία προκύπτουν εκ της εκμεταλλεύσεως πλοίων».

Και δεν είναι μόνο ότι οι εφοπλιστές απαλλάσσονται από κάθε μορφή φόρου εισοδήματος.
Απαλλάσσονται από τα κέρδη αν πουλήσουν ένα πλοίο, απαλλάσσονται από τα έσοδα αν εισπράξουν ασφαλιστική αποζημίωση για ένα πλοίο, απαλλάσσονται από τα κέρδη των ναυτιλιακών τους επιχειρήσεων, απαλλάσσονται ακόμα και από τα παράβολα για τα έγγραφα με τα οποία διανέμουν τα κέρδη τους, απαλλάσσονται μέχρι και από φόρο κληρονομιάς, αφού, σύμφωνα με το άρθρο 29, οι εφοπλιστές έχουν επιτύχει την «απαλλαγήν εκ του φόρου κληρονομιών επί πλοίων, μετοχών ή μεριδίων ημεδαπώς ή αλλοδαπών εταιρειών πλοιοκτητριών πλοίων, καλύπτουσαι εφεξής άπαντα τα άνω των 1.500 κόρων ολικής χωρητικότητος πλοία».

Από τη πλευρά τους, οι ναυτιλιακοί παράγοντες της χώρας αντέδρασαν στα λεγόμενα Βενιζέλου, υπενθυμίζοντας ότι το εφοπλιστικό κεφάλαιο μέσω του ογκώδους ελληνόκτητου, αλλά και υπό ελληνική σημαία στόλου, διαχρονικά αποτελεί τον βασικό τροφοδότη της ελληνικής οικονομίας.

Τονίζουν μάλιστα ότι οι έλληνες εφοπλιστές, που δραστηριοποιούνται σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον, έχουν καταφέρει να παραμένουν η πρώτη δύναμη παγκοσμίως και παρά τη διεθνή κρίση.
Αναστασία Γαλάνη