Διχασμένοι ως προς το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών εμφανίζεται η ηγετική ομάδα της Συγγρού, μετά τις εμφανίσεις του Γ. Παπανδρέου το Σαββατοκύριακο στην Θεσσαλονίκη, τις δηλώσεις Βενιζέλου αλλά και τη διαδικαστικού χαρακτήρα συμφωνία ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για την επίσπευση της κατάθεσης του προϋπολογισμού για το 2012. Στο στρατόπεδο της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιχειρούν να «διαβάσουν» τις προθέσεις πίσω από τις λέξεις των κυβερνώντων, αναφορικά με την πρόωρη κατάθεση του προϋπολογισμού, κυρίως ως προς το ενδεχόμενο αυτή να συνιστά αυτομάτως και πρόωρη προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία. Για την ώρα, κυρίαρχη είναι η εκτίμηση ότι η προσπάθεια της κυβέρνησης εξαντλείται στο να πείσει «και με τη βούλα» τους πιστωτές για την αποτελεσματικότητα των φορολογικών μέτρων.

Γι’ αυτό άλλωστε εκδόθηκε από την ΝΔ και ανακοίνωση, με την οποία τονίζεται η πρόθεση της «γαλάζιας» πλευράς να εξυπηρετήσει διαδικαστικά την εσπευσμένη κατάθεση του προϋπολογισμού, υπογραμμίζεται ωστόσο ότι αυτό επ’ ουδενί συνιστά διαφοροποίηση της αντίληψης της ΝΔ για την καταστροφική οικονομική πολιτική που ακολουθείται.

Παρ’ όλα αυτά, στον γ’ όροφο της Συγγρού, καλλιεργείται μεταξύ των επιτελών του Α. Σαμαρά και η αντίληψη ότι οι κυβερνητικές προθέσεις μπορεί να υποκρύπτουν και απόφαση για εκλογές. Άλλωστε, ο προϋπολογισμός αποτελούσε ουσιαστικά το τελευταίο –τυπικού χαρακτήρα- ανάχωμα για την αξιωματική αντιπολίτευση. Στενοί συνεργάτες του κ. Σαμαρά επεσήμαιναν σε ανύποπτο χρόνο τον προβληματισμό τους για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών πριν την αλλαγή του έτους.

Αναπτύσσοντας τα πιθανά σενάρια τόνιζαν, μιλώντας στο Newpost.gr ότι εκλογές μέσα στο φθινόπωρο θα σήμαιναν δύο πράγματα για την ΝΔ: Πρώτον, το γεγονός ότι η αυτοδυναμία θα παρέμενε επί ξηρού ακμής. Δεύτερον, ότι η ΝΔ θα καλείτο να καταθέσει έναν ακόμη προϋπολογισμό ο οποίος, έστω και συμβολικά, θα της χρεωνόταν ως ένας ακόμη ανεφάρμοστος προϋπολογισμός.

Από την άλλη πλευρά, εκλογές μέσα στην άνοιξη του 2012 ή αργότερα θα εσήμαινε μεν περισσότερη διασφάλιση της αυτοδυναμίας αλλά, όπως σημείωνε υψηλόβαθμο στέλεχος της Συγγρού «δεν ξέρουμε αν θα είχε απομείνει κάτι για να περισωθεί». Υπό αυτό το πρίσμα, ιδανικότερος εκλογικός χρόνος θα ήταν μέσα στο χειμώνα οπότε, αφ’ ενός θα είχε ενισχυθεί το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας και αφ’ ετέρου θα υπήρχε διαθέσιμος –έστω και περιορισμένα- πολιτικός χρόνος για την άσκηση εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής.

Πάντως, είναι άξιο λόγου το γεγονός ότι το κυβερνητικό «άνοιγμα» προς την ΝΔ για τη στήριξή της στο θέμα της επίσπευσης κατάθεσης του προϋπολογισμού, δεν έχει κάνενα ουσιαστικό, κοινοβουλευτικό αντίκρυσμα. Για την ψήφιση του προϋπολογισμού απαιτείται πλειοψηφία των 151 –ή, ακόμη καλύτερα σε περίπτωση αποχώρησης των άλλων κομμάτων από την Βουλή, πλειοψηφία των παρισταμένων.

Ως εκ τούτου, κοινοβουλευτικά και διαδικαστικά, η σύμφωνη θέση της ΝΔ κρίνεται εκ του περισσού. Συνεπώς, είναι προφανές ότι η συμφωνία των δύο για ταχεία κατάθεση του προϋπολογισμού –η πρώτη φορά από το 1952- προσλαμβάνει περισσότερο πολιτικά χαρακτηριστικά.