Προτάσεις για ένα νέο εκλογικό σύστημα δια χειρός των δύο τέως υπουργών της κυβέρνησης Παπανδρέου δημοσιεύει σήμερα η «Καθημερινή της Κυριακής». Ο Γιάννης Ραγκούσης που συμμετέχει μεν στο υπουργικό σχήμα της κυβέρνησης Παπαδήμου ως αναπληρωτης δε υπουργός Άμυνας και ο τέως κυβερνητικός εκπρόσωπος και νυν βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, Ηλίας Μόσιαλος. Η νεά παρεμβαση Ραγκούση - Μόσιαλου αποτελεί ένα νέο διπλο χτύπημα.   Μέσω του άρθρου του ο Γιάννης Ραγκούσης προτείνει δέσμη αλλαγών που αφορούν τα έσοδα και τις δαπάνες κομμάτων και βουλευτών, με στόχο να μπει ένα τέλος «στη σκοτεινή πλευρά της μεταπολίτευσης». Ο κύριος Ραγκούσης αναφέρεται στην επιτροπή υψηλού κύρους που συστάθηκε τον περασμένο Ιανουάριο με γνώμονα «τη δημιουργία ενός διαφανούς και αξιόπιστου ελέγχου» ώστε να δινόταν οριστικά μία πειστική απάντηση στο πρόβλημα του μαύρου χρήματος. Η επιτροπή αυτή σημειώνει στηρίχθηκε  τόσο στις προτάσεις της επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής όσο και στην επιτροπή GRECO του Συμβουλίου της Ευρώπης και στις αντίστοιχες προτάσεις της Διεθνούς Διαφάνειας. 

Μεταξύ των αλλαγών που αναφέρει είναι: 
  • Η πλειοψηφία έως και το σύνολο, των μελών της Επιτροπής Ελέγχου δεν θα είναι βουλευτές
  • Αναρτάται στο διαδίκτυο το σύνολο των αποφάσεων της Επιτροπής Ελέγχου
  • Έλεγχος στα οικονομικά όλων βουλευτών και των κομμάτων που εκπροσωπήθηκαν στη Βουλή από το 1974έως σήμερα
  • Μείωση κατά 25% της τακτικής χρηματοδότησης των κομμάτων και περαιτέρω μείωση κατ’ έτος αναλογικά
  • Απαγόρευση του τραπεζικού δανεισμού των κομμάτων

«Τώρα, χρειάζεται μία διαχωριστική γραμμή με το παρελθόν. Έμπρακτη, απτή και καθαρή» καταλήγει ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας.

Από την πλευρά του, ο Ηλίας Μόσιαλος αναφέρεται στο σύγχρονο εκλογικό σύστημα δίνοντας έμφαση σε τρεις άξονες: Πλειοψηφία, αναλογικότητα και πάταξη του μάυρου χρήματος - απαραίτητου, όπως σημειώνει, για έναν βουλευτή σε τεράτιες περιφέρειες. 

Ο κ. Μόσιαλος υπογραμμίζει ότι «μέχρι να οδηγηθούμε στην κυβέρνηση Παπαδήμου, το κυρίαρχο μοντέλο που προτεινόταν ήταν η εφαρμογή ενός συστήματος στο οποίο 180 βουλευτές θα εκλέγονται σε μονοεδρικές και 120 με εθνική λίστα. Εάν καταλήξουμε σε μια Βουλή 200 αντιπροσώπων, αναλογικά θα μειωθούν οι βουλευτές. Με αυτό τον τρόπο στις μονοεδρικές θα εκλέγονται κυρίως βουλευτές από το πρώτο κόμμα και ορισμένοι από το δεύτερο μεγάλο».

Σημείωνει ότι με αυτό το σύστημα (σ.σ των μονοεδρικών) υπάρχουν ορισμένα θετικά στοιχεία (δεν παραβιάζεται η αρχή της πλειοψηφίας, τηρούνται οι αρχές της αναλογικότητας, ενώ ουσιαστικά δίνεται η δυνατότητα περιορισμού του μαύρου χρήματος) ωστόσο διακρίνει «ορισμένες παρενέργειες που αφορούν την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού» : 

- Να επικρατήσει ένας ανταγωνισμός στον οποίο το πάνω χέρι θα έχουν οι τοπικές αντιπαραθέσεις. 

- Βουλευτές μίας θητείας 

- Αυτό μπορεί να οδηγήσει και σε καταστάσεις όπου επιφανή στελέχη θα στριμώχνονται να ενταχθούν στην εθνική λίστα σε περίπτωση αναμενόμενης ήττας

- Οι σίγουρες μονοεδρικές θα γίνουν όπλο στα χέρια κάποιων ηγεσιών για να εκλέγουν τους «δικούς» τους ανθρώπους

Για να αποφευχθούν οι παραπάνω παρενέργειες προτείνει ως καλύτερη λύση την προσφυγή σε ένα  σύστημα 60 (ή 40) τριεδρικών εκλογικών περιφερειών. Όπως επισημαίνει με αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθούν η αντιπαράθεση για πολιτικά ζητήματα και η δυνατότητα του τρίτου κόμματος, αν εξασφαλίζει ποσοστά της τάξης περίπου του 20%-25%, να εκλέγει βουλευτές εκτός της εθνικής λίστας. Όσον αφορά το μαύρο  χρήμα με τις τριεδρικές τα όποια ελάχιστα παραπάνω έξοδα, θα αντισταθμίζονται από την άνοδο του επιπέδου του πολιτικού προσωπικού και από την αποδυνάμωση των ρουσφετολογικών πρακτικών και των τοπικιστικών μαξιμαλισμών. 

Σύμφωνα με τον κ. Μόσιαλο το εκλογικό σύστημα που περιγράφει θα είναι τέτοιο που δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο από τις ηγεσίες των κομμάτων για την εκλογή των αρεστών και όχι των αρίστων.