Τέλος πήρε η αναμονή των εκατομμυρίων φιλάθλων του NBA ανά την υφήλιο, αφού ιδιοκτήτες και παίκτες έδωσαν τα χέρια και συμφώνησαν ώστε να αρθεί το lock – out  και να ξεκινήσει - έστω και με μεγάλη καθυστέρηση  - η αγωνιστική περίοδος 2011-2012.   
Ύστερα, από 149 ημέρες σκληρών διαπραγματεύσεων έληξε το 5ο lock – out της ιστορίας του NBA, και η συμφωνία του σωματείου των παικτών με τους ιδιοκτήτες των ομάδων, τις επόμενες ημέρες αναμένεται να τεθεί σε ψηφοφορία και να υπογραφεί.  

 Η νέα συλλογική σύμβαση,  θα έχει δεκαετή διάρκεια με δυνατότητα καταγγελίας εκ μέρους της μιας ή της άλλης πλευράς μετά το πέρας του έκτου χρόνου.  

Όπως εκτιμούν οι ειδικοί του πρωταθλήματος, με τη νέα συμφωνία οι παίκτες αναμένεται να χάσουν γύρω στα 3 δισ. δολ. (2,25 δισ. ευρώ) σε βάθος δεκαετίας από την πίτα των εσόδων.  

Το  ποσό που αναμένεται να χάσουν οι παίκτες του NBA, ναι  μεν είναι σημαντικό, ωστόσο μεγάλο κομμάτι από αυτούς σκέφτεται ότι η «χασούρα» από την πτώση κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες των εσόδων τους (με βάση τη νέα σύμβαση οι παίκτες θα παίρνουν το 51% των εσόδων και οι ιδιοκτήτες το 49%) σε σχέση με την προηγούμενη συλλογική σύμβαση (57%-43%), θα καλυφθεί από τις ρυθμίσεις σε εργασιακά ζητήματα, όπως η διάρκεια και το ύψος των συμβολαίων, η δομή και το ύψος του «salary cap» (χρήματα που δικαιούται να ξοδέψει κάθε ομάδα ετησίως), καθώς και το ευνοϊκότερο σύστημα στις μεταγραφές.
 

Εάν επισημοποιηθεί η συμφωνία, η κανονική περίοδος αναμένεται να ξεκινήσει ανήμερα των Χριστουγέννων, στις 25 Δεκεμβρίου, και θα ολοκληρωθεί στις 26 Απριλίου. Κάθε ομάδα θα δώσει 66 αγώνες, 16 λιγότερους από το αντίστοιχο lock – out του 1998, λόγω του οποίου μάλιστα οι Έλληνες έχασαν την ευκαιρία να απολαύσουν την Dream Team στο παγκόσμιο πρωτάθλημα μπάσκετ της Αθήνας.  

Μάλιστα το lock - out του 1998 μπορεί να μην ήταν καινούργιο φαινόμενο, αλλά ήταν η στιγμή που παίκτες και ιδιοκτήτες έφτασαν στα όρια του…πολέμου χαρακωμάτων! Είχε προηγηθεί το lock -out του 1995, το οποίο κράτησε για τρεις μήνες και αυτό του 1996 που διήρκεσε για μερικές…ώρες.   

1998-1999: Η σεζόν που έφτασε το NBA κοντά στην οικονομική καταστροφή
 

Η σεζόν 1998 – 1999, έμελλε να αποδειχθεί η χειρότερη για το πρωτάθλημα μπάσκετ των ΗΠΑ , αφού η χρονιά κόντεψε να χαθεί ολόκληρη! Τότε η διοίκηση του ΝΒΑ, υποστήριζε ότι το τρέχον οικονομικό πρότυπο δεν μπορούσε να εγγυηθεί την οικονομική επιβίωση των ομάδων, αφού οι μισές ομάδες του NBA, έχαναν πολλά χρήματα.   

Έτσι, για να περιοριστούν τα αρνητικά πρόσημα στους ισολογισμούς των ομάδων προτάθηκε να η ευθυγράμμιση των μισθών των παικτών με τα έσοδα των ομάδων.     

Οι ιδιοκτήτες οι οποίοι συμφωνούσαν με την πρόταση της διοίκησης του NBA για ευθυγράμμιση μισθών των παικτών και εσόδων, πάτησαν πάνω σε έναν όρο  ο οποίος υπήρχε στην συλλογική σύμβαση εργασίας του 1995: Αν οι μισθοί των παιχτών  το 51,8% του συνολικού –μπασκετικου- εισοδήματος τότε οι ιδιοκτήτες μπορούσαν να επέμβουν και να επαναδιαπραγματευτούν.  

Τη χρονιά του lock out, το 1998 δηλαδή, το ύψος των μισθών είχε φτάσει στο 57% στο ύψος των εσόδων. Έτσι, οι ιδιοκτήτες ψήφισαν υπέρ της αλλαγής της σύμβασης εργασίας  για το NBA, τη στιγμή που η λίγκα ζήτησε και αυτή με τη σειρά της ζήτησε αναθεώρηση των μισθών των παιχτών προς τα κάτω.   


Οι παίκτες αντέδρασαν και ο εκπρόσωπος του σωματείου τους Bill Hunter, ανακοίνωσε ότι δεν συμφωνούσαν τις προτάσεις για μειώσεις μισθών. Οι διαπραγματεύσεις μετατράπηκαν σε…σκληρό πόκερ και οι ιδιοκτήτες μπροστά στο αδιέξοδο πίεσαν ακόμα περισσότερο τα πράγματα και επέβαλαν το lock – out, το οποίο τέθηκε επίσημα σε ισχύ την  1η Ιουλίου του 1998.   

Έτσι, ακυρώθηκαν η pre season (περίοδος που οι ομάδες προετοιμάζονται για το πρωτάθλημα), το All Star το οποίο επρόκειτο να λάβει χώρα στη Φιλαδέλφεια, αλλά και οι πρώτες δύο εβδομάδες της κανονικής περιόδου.   

Παρ'όλα αυτά, το αδιέξοδο παρέμεινε και ο κίνδυνος να χαθεί όλη η σαιζόν ήταν πλέον υπαρκτός. Ο κομισάριος του ΝΒΑ Ντέιβιντ Στερν μάλιστα απείλησε ότι εάν δεν ερχόταν σε συμφωνία οι δύο πλευρές μέχρι την 7η Ιανουαρίου του 1999, θα ακύρωνε όλη την αγωνιστική χρονιά.   

Μπροστά στον κίνδυνο να υπάρξει τεράστια απώλεια εσόδων, παίκτες και ιδιοκτήτες αναγκάστηκαν να συμφωνήσουν, στο παρά ένα, λίγες μόνο ώρες πριν τη λήξη του τελεσίγραφου. Η επικύρωση της νέας σύμβασης, ψηφίστηκε από το μεγαλύτερο κομμάτι των παιχτών και έτσι η χρονιά άρχισε.  



Οι ομάδες έδωσαν 50 παιχνίδια, με τους San Antonio Spurs να κατακτούν το πρωτάθλημα. Στους τελικούς τα «σπιρούνια» την μεγάλη έκπληξη εκείνης της χρονιάς, τους New York Kniks του μεγάλου Patrik Ewing, οι οποίοι σε όλα τα play offs έπαιζαν με μειονέκτημα έδρας.   

Παναγιώτης Βελισσάρης