Κάθε μέρα που περνάει, στο ΠΑΣΟΚ λιγοστεύουν εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου όταν είπε «θα πράξω το καθήκον μου», εννοούσε ότι θα δρομολογήσει άμεσα τις διαδικασίες για αλλαγές στην ηγεσία του κόμματος. Αντιθέτως πληθαίνουν όσοι εκτιμούν ότι θα οδηγήσει ο ίδιος το ΠΑΣΟΚ στις προσεχείς εκλογές και με (δημοσκοπικά) δεδομένη την ήττα θα δρομολογήσει τις διαδικασίες στη συνέχεια. Καλό καλοκαίρι δηλαδή. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγούν η στάση του ίδιου του Γιώργου, των συγγενικών του προσώπων (σ.σ. ο Νίκος Παπανδρέου υποστήριξε ότι για την κακή πορεία του ΠΑΣΟΚ έφταιγαν οι υπουργοί που ήταν… όλοι τους ραγιάδες)  και των εκφραστών της κομματικής νομιμότητας όπως ο Καρχιμάκης που δήλωσε ότι «και δικαιούται και υποχρεούται να κριθεί από το λαό».

Με αυτό το δεδομένο, οι «διεκδικητές του στέμματος» αρχίζουν να αναθεωρούν την πολιτική τους- δεν θα ήταν λογικό να ζητούν επί μήνες από τον Γιώργο να δρομολογήσει αλλαγές που δεν επιθυμεί να δρομολογήσει.

Αντιθέτως η αλλαγή τακτικής και στρατηγικής κρίνεται επιβεβλημένη, διότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, ο Παπανδρέου θα διαπραγματευτεί μια νέα συμμαχική κυβέρνηση. Πρώτα θα κάνει αυτό και μετά θα πάει σε συνέδριο.

Για το όνομα του πρωθυπουργού, φυσικά δεν τίθεται ζήτημα. Το ΠΑΣΟΚ, λογικά δεύτερο κόμμα, μέχρι τον Παπαδήμο μπορεί να φτάσει- δικό του στέλεχος είναι μάλλον απαγορευτικό να προτείνει.

Υπάρχουν όμως και εκείνοι οι οποίοι θα απαρτίζουν την κυβέρνηση και τα υπουργεία για τα οποία θα προταθούν. Καλού- κακού λοιπόν, υποστηρικτές του αντιπροέδρου, άρχισαν να μοιράζουν ονόματα σε ευήκοα ώτα, προκειμένου να τα κάψουν. Και για να πετύχουν τον σκοπό τους, δίνουν και ένα «γαλόνι» παραπάνω στους πολιτικούς αντιπάλους- στόχους. Τα εσωκομματικά μαχαιρώματα κλιμακώνονται.

Γιατί είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο Γιώργος θα κάνει αύριο Τετάρτη, στο Πολιτικό Συμβούλιο, ότι δεν έκανε πριν μια εβδομάδα. Όταν δηλαδή, δεν υπέκυψε στην πίεση του Λοβέρδου και του Βενιζέλου, είναι κομμάτι δύσκολο να υποκύψει στον Πάρι και στην Τόνια…


Θέμης Δαγκλής