Του ΙΚ Πρετεντέρη
ΟταΝ φΟΡτώΝείσ
συνεχώς ένα καράβι, δύο πράγματα μπορούν να συμβούν.

είτε Να βΟΥλίαξεί το καράβι. είτε Να εξεγεΡθεί το πλήρωμα.

ΠΟλΥ φΟβΟΥΜαί ότι σε αυτή την κατάσταση βρίσκεται σήμερα η χώρα. Στο όνομα της σωτηρίας, τη φορτώνουν όλο και περισσότερο με βάρη. Με ορατό πλέον τον κίνδυνο να βουλιάξει ή να εξεγερθεί.

Η ΠίεσΗ από τους δανειστές ενόψει της νέας δανειακής σύμβασης είναι πρωτοφανής – και έξω από τη λογική που οφείλει να διέπει μια ένωση ελεύθερων, δημοκρατικών χωρών...

Με ΠΡώτΟ το ΔΝΤ, απαιτούν στο όνομα των «διαρθρωτικών αλλαγών» το ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων και την κατάρρευση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα.

ΟΥσίαστίκα απαιτούν τη μετατροπή της Ελλάδας σε μια χώρα εργασιακής εξαθλίωσης, όπως το Μπανγκλαντές ή η Ινδονησία.

Με ΠΡώτΟΥσ τους Γερμανούς, ζητούν επίσης να υπαχθεί η χώρα σε ένα καθεστώς άμεσης εποπτείας μεταφέροντας τις αρμοδιότητες παρακολούθησης του προϋπολογισμού (άρα, της διακυβέρνησης…) σε έναν «επίτροπο».

ΟΥσίαστίκα ζητούν τη μετατροπή της Ελλάδας σε ένα νέου τύπου προτεκτοράτο. τΟ ΠΡώτΟ αίτΗΜα είναι οικονομικά καταστροφικό και κοινωνικά επικίνδυνο.

τΟ δεΥτεΡΟ είναι πολιτικά προσβλητικό και πολιτειακά απαράδεκτο.

στίσ δίαΠίστώσείσ αυτές δεν είναι εύκολο να διαφωνήσει κανείς. Ως εκ τούτου, δεν νομίζω ότι υπάρχει δημοκρατική χώρα στον κόσμο που μπορεί να κάνει δεκτές τέτοιες απαιτήσεις.

δεΝ τΟ ξεΡΟΥΝ οι δανειστές; Προφανώς το ξέρουν. Αλλά είναι εξίσου προφανές ότι με τη νέα δανειακή σύμβαση ασκούν έναν ωμό εκβιασμό.

δεΝ τΟΥσ ΝΟίαζεί αν βουλιάξει το καράβι. Ούτε αν εξεγερθεί το πλήρωμα. Θέλουν απλώς να βγάλουν από επάνω τους την ευθύνη του ναυαγίου ή της ανταρσίας. Να επιβεβαιώσουν ότι η συνταγή ήταν ορθή, απλώς δεν είχαμε πάρει την κατάλληλη δόση.

τα κίΝΗτΡα τΟΥσ, όμως, δεν είναι το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι πώς θα απαντηθεί ο εκβιασμός. Πώς, δηλαδή, η χώρα θα παραμείνει όρθια – ακόμη και μέσα στις δύσκολες σημερινές συνθήκες.

δΥΟ ΜΟΝΟ ΜεθΟδΟΥσ μπορώ να φανταστώ.

ΠΡώτΟΝ
, με εθνική ενότητα. Να καταστεί σαφές ότι μπορούμε να αποδεχτούμε κάθε λογική και θεμιτή δέσμευση ή θυσία αλλά ότι κα- νένας πρωθυπουργός, καμία κυβέρνηση, καμία Βουλή, κανένα κόμμα, καμία επαγγελματική οργάνωση δεν μπορεί να υλοποιήσει τέ- τοιες παράλογες απαιτήσεις.

δεΥτεΡΟΝ, με διεθνή εξόρμηση. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στο Ευρωκοινοβούλιο, στα ευρωπαϊκά κόμματα, στα διεθνή μέσα ενημέρωσης θα πρέπει όσοι Ελληνες έχουν φωνή που ακούγεται να εξηγήσουν με μετριοπάθεια αλλά και σταθερότητα ότι η κοινωνική συνοχή και η εθνική αξιοπρέπεια έχουν όρια από τα οποία κανένας δεν μπορεί να παραιτηθεί.

καί τΟτε, ας πάρουν οι άλλοι την ευθύνη της ρήξης.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ