Του Παντελή Μπουκάλα

Δουλειά δεν είχε ο Αμλετ, δουλειά βρήκε. Απομακρύνθηκε από το φθαρμένο δίλημμά του και θέτει νέα. Για να μας βάλει έτσι στον μπελά της αναζήτησης και να περάσουμε από τον Σαίξπηρ στον Σιμενόν και από τον Μάρλοου στην Αγκαθα Κρίστι. Συγκεντρώνονται, λοιπόν, ή όχι υπογραφές υπέρ του Γ. Παπανδρέου, υπέρ της επαναπροεδροποίησής του σε προωθημένα πασοκικά; Και ποιοι συλλέγουν τις υπογραφές ώστε ο εντός ολίγου πρώην να διεκδικήσει ξανά τα πρωτεία που του αποδόθηκαν λόγω κληρονομίας, αλλά και επειδή ο κ. Σημίτης αποφάσισε τότε να αποθεώσει τον εκσυγχρονισμό και την εσωκομματική δημοκρατία;
Αγνωστοι θαυμαστές του κ. Παπανδρέου, από τους πολλούς που έχει χάρη στο αγωνιστικό του προφίλ και στην οικουμενική αναγνωρισιμότητά του; Ανιδιοτελείς οπαδοί του; Ή μήπως κάποιοι απ’ όσους ευεργετήθηκαν από τον απερχόμενο (και πιθανόν επερχόμενο) αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και οι οποίοι είπαν να μη γίνουν επιλήσμονες και αγνώμονες; Και αν οι συλλέκτες τρύπωσαν στο Διαδίκτυο και έστησαν ηλεκτρονική γιάφκα δουλεύοντας μέσα στα γραφεία του ίδιου του ΠΑΣΟΚ, ποιοι μπορεί να είναι; Και πόσο ψηλά βρίσκονται στην κλίμακα της ενδοκομματικής εξουσίας, η οποία συχνά είναι σοβαρότερη από την κλίμακα της κυβερνητικής εξουσίας.

Τα ερωτήματα ως συνήθως είναι περισσότερα από τις απαντήσεις, ιδίως αν κάποιος είναι διαδικτυακώς ημιεγγράμματος και δεν σκαμπάζει από φέισμπουκ, τουίτερ κτλ., αν αδυνατεί δηλαδή να καταλάβει πόσο εύκολα στήνεται μια υπόθεση που πέντε χρόνια πριν τη βλέπαμε στο σινεμά και λέγαμε: «Ρε, τους φαντασιόπληκτους, τον Θεό τους δεν έχουν». Δηλαδή, τι; Δεν θα μπορούσαν οι αυθεντικοί γεωργιόφιλοι να ισχυριστούν ότι «δεν αισθανόμαστε βολικά με μια αποστασιοποιημένη αδιαφορία»; Δεν θα μπορούσαν οι γνήσιοι οπαδοί του Γεωργίου να πούνε πως «μόνο αυτός τόλμησε να πει στον Σαρκοζί και στη Μέρκελ ότι ο ελληνικός λαός δικαιούται να έχει γνώμη», όπως διαβάσαμε στο κείμενο με το οποίο το «Κίνημα μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ» συλλέγει υπογραφές υπέρ της «Μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης» και της υποψηφιότητας Παπανδρέου; Αυθεντικό; Προβοκατόρικο; Ο εισαγγελέας θα το δείξει. Και αν.

Ειδικός στα ηλεκτρονικά δεν είμαι. Αν πάντως ζητούσαν τη γνώμη του διά το γνήσιον της υπογραφής, πράγμα που ευτυχώς δεν θα συμβεί, θα έλεγα το εξής: Αυτό το «Υπογράψτε τώρα το petition», με το οποίο αρχίζει η υπέρ Γεωργίου προκήρυξη, το «petition» μόνο του δηλαδή, αποκαλύπτει την όλη σκευωρία, Ε, όχι, λοιπόν. Δεν έχουμε να κάνουμε με γνήσιο κείμενο και κίνημα. Πρώτον, επειδή η αγγλική λέξη χρησιμοποιείται ύπουλα, για να πληγεί διά της ειρωνείας το παπανδρεϊκό γόητρο. Και, δεύτερον, επειδή παράκληση προς τον Θεό (αυτή είναι, βλέπω στο λεξικό, μία από τις κύριες σημασίες του «petition») δεν θα μπορούσε ποτέ να απευθύνει ένας πολιτικός που λατρεύτηκε σαν Παράκλητος και σαν Υιός του Παρακλήτου.

Πηγή: Η Καθημερινή