Με άρθρο του σήμερα στην εφημερίδα «Τα Νέα» ο Γιάννης Πρετεντέρης ασκεί σκληρή κριτική στο ΠΑΣΟΚ.
Ομολογώ ότι δεν κατάφερα να καταλάβω για ποιον λόγο πανηγύριζαν και χειροκροτούσαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ επί διήμερο. Έχει συμβεί άραγε κάτι που δεν υπέπεσε στην αντίληψή μας; Διότι αν δεν συνέβη κι αν δεν ζούμε σε άλλη χώρα, δυσκολεύομαι να καταλάβω για ποιον λόγο αποθεώνονται μεταξύ τους.

Επειδή
η χώρα ξεπέρασε για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο τους ένα εκατομμύριο ανέργους;

Επειδή κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ της ύφεσης με 7,5%; Επειδή η διακυβέρνησή τους έκανε την Ελλάδα συνολικά φτωχότερη κατά 15% ενώ έχει δρομολογήσει μία ύφεση μεγαλύτερη από 5% και για το 2012;

Επειδή διαλύθηκαν οι εργασιακές σχέσεις, κόπηκαν οι μισθοί κατά 20% και οι συντάξεις πάνω από 30%;

Επειδή έκλεισαν περισσότερες από τριακόσιες εξήντα χιλιάδες επιχειρήσεις;

Επειδή φτώχυναν οι άνθρωποι και διαλύθηκαν τόσες ζωές;

Θα μπορούσα να συνεχίσω τον κατάλογο αλλά δεν έχει νόημα.

Επί της ουσίας δεν πιστεύω να υπήρξε Έλληνας με στοιχειώδη αίσθηση των πραγμάτων και της πραγματικότητας που να μην αναρωτήθηκε το διήμερο: Μα γιατί συγχαίρουν αλλήλους, γιατί συγκινούνται μόνοι τους και γιατί πανηγυρίζουν;

Αν άκουγε κανείς ορισμένους ομιλητες (από τον απερχόμενο πρόεδρο έως τον Παπουτσή) κάτι εξαιρετικό συνέβη την τελευταία διετία για το οποίο θα πρέπει να χρωστούμε αιώνια ευγνωνοσύνη στο ΠΑΣΟΚ, στον Παπανδρέου, ενδεχομένως και στον Παπουτσή που συμμετείχε στο όνομα  της αριστερής φυσιογνωμίας του. 

Ανεπηρέαστοι, ανεπίδεκτη και αμετανόητοι, ούτε καν αναρωτήθηκαν γιατί έπεσαν από την κυβέρνηση, γιατί διαλύθηκε η χώρα και γιατί το ΠΑΣΟΚ πασχίζει να πιάσει διψήφιο αριθμό στις δημοσκοπήσεις.

Άκουσα ένα «συγγνώμη» από τον Βενιζέλο. Καλοδεχούμενο αλλά όχι αρκετό. Ούτε πειστικό.

Κυρίως όταν κι αυτό ακόμη το λειψό «συγνώμη» δεν λέγεται από καρδιάς, δεν εκφέρεται ταπεινά και συντετριμμένα αλλά χάνεται μέσα σε άμετρους πανηγυρικούς για μία συντεταγμένη χρεοκοπία. Λες και κατάλαβαν τα Εκβάτανα!

«Όνειρο ζουν, μην τους ξυπνάτε...»,- που λέει και η δαιφήμιση.

Να το δεχτώ
αλλά πρέπει να ξυπνήσουν. Και πρέπει να βάλουμε όλοι τις φωνές για να ξυπνήσουν.

Διότι σε ενάμιση μήνα έχουμε εκλογες. Και το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να υποστεί πρωτοφανή συντριβή αν πάει να συναντήσει τους ψηφοφόρους με παιάνες, εμβατήρια, και μαζορέτες.

Αν δεν αντικρίσει κατάματα και γενναία τα λάθη (ορισμένα από τα οποία εγκληματικά...), τις παραλείψεις και τις ευθύνες του. Αν δεν προσγειωθεί στη χώρα που κυβέρνησε επί δυόμισι χρόνια με τραγική ανεπάρκεια.

Κι αν δεν συνειδητοποιήσει ότι την παραδίδει χειρότερη, φτωχότερη και δυστυχέστερη απ΄όσο την παρέλαβε.