Του Γιώργου Δελαστίκ
Εσπασαν όλα τα ρεκόρ στη Μολδαβία: το κοινοβούλιό τους αδυνατούσε να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας επί... 900 (ναι, εννιακόσιες!) μέρες. Και τι δεν έκαναν για να το πετύχουν. Μέχρι που διάλυσαν δύο φορές τη... βουλή τους και προκήρυξαν δύο φορές πρόωρες εκλογές! Τίποτα! Αδύνατον να συγκεντρωθεί η απαιτούμενη από το Σύνταγμα ειδική πλειοψηφία των 61 από τους 100 βουλευτές. Μέχρι που έφτασε σταδιακά η δύναμη του συνασπισμού όλων των φιλοδυτικών κομμάτων στους 59 βουλευτές, αλλά και πάλι τίποτα. Η πανίσχυρη κομμουνιστική αντιπολίτευση, το κατά πολύ μεγαλύτερο κόμμα της χώρας, κατόρθωνε να ελέγχει στο τέλος τουλάχιστον 41 βουλευτές.
Είδαν κι αποείδαν οι φιλοδυτικές πολιτικές δυνάμεις της Μολδαβίας και αποφάσισαν να προχωρήσουν στο πανάρχαιο και πανίσχυρο, πάντα αποτελεσματικό μέσον: ανέβασαν θεαματικά τις προσφορές τους και επιτέλους κατόρθωσαν να εξαγοράσουν την Παρασκευή τρεις κομμουνιστές βουλευτές! Ο γόρδιος δεσμός!

Ψήφισαν άρον άρον και έτσι με τις ψήφους των... «διαφωνούντων» κομμουνιστών βουλευτών που εξασφάλισαν τα γηρατειά τους, εξελέγη επιτέλους Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας ο 63χρονος δικαστής Νικολάε Τιμόφτι, φιλοδυτικών πολιτικών πεποιθήσεων. Αμέσως μετά την εκλογή του, στις πρώτες δημόσιες δηλώσεις του, υποστήριξε την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης των κεντροδεξιών κομμάτων που τον εξέλεξαν και η οποία είναι προσανατολισμένη μακροπρόθεσμα στην ένταξη της Μολδαβίας στην ΕΕ.

Οι κομμουνιστές χαρακτήρισαν «παράνομη» την εκλογή του Τιμόφτι και απαιτούν την εκ νέου διάλυση του κοινοβουλίου. Δεν αποκλείεται να δούμε να επαναλαμβάνεται η κατάσταση των τελευταίων μηνών, όπου οι κομμουνιστές με αλλεπάλληλες μαζικές διαδηλώσεις πίεζαν ασφυκτικά τη φιλοδυτική κυβέρνηση.

Χαρακτηριστικό του ανώμαλου πολιτικού κλίματος στη Μολδαβία είναι και το γεγονός ότι το όνομα του υποψήφιου και ήδη εκλεγέντος προέδρου έγινε γνωστό μόλις τη... Δευτέρα, ώρες πριν εκπνεύσει η επίσημη προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο χρόνος αντίδρασης της αντιπολίτευσης, όπως και η δυνατότητά της να ψάξει το παρελθόν του υποψηφίου για ενδεχόμενα σκάνδαλα! Μέχρι και την ώρα της εκλογής του, την Παρασκευή, η ψήφος των εξαγορασμένων κομμουνιστών βουλευτών ήταν υπό αίρεση καθώς από τη μια ήταν τα χρήματα της εξαγοράς και από την άλλη οι πιέσεις και οι εκβιασμοί των πρώην συντρόφων τους.

Καθώς το μολδαβικό Σύνταγμα απαγορεύει τη διάλυση του κοινοβουλίου και τη διενέργεια πρόωρων εκλογών αν η βουλή δεν κατορθώσει να πετύχει τις 61 ψήφους βουλευτών σε δύο ψηφοφορίες, ευνόητο είναι ότι ο υποψήφιος πρόεδρος άλλαζε κάθε φορά. Επί δυόμισι χρόνια, από τον Σεπτέμβριο δηλαδή του 2009 που παραιτήθηκε ο κομμουνιστής πρόεδρος Βλαντίμιρ Βορόνιμ που είχε παραμείνει στο αξίωμα αυτό επί οκτώ ολόκληρα χρόνια, από το 2001, διάφοροι υποψήφιοι αντικαταστάτες του ήλθαν και παρήλθαν χωρίς επιτυχία.

Τώρα όμως αυτό το σίριαλ τελείωσε. Για πρώτη φορά μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, της οποίας η Μολδαβία αποτελούσε μία από τις δεκαπέντε σοσιαλιστικές δημοκρατίες, στο Τσισινάου, την πρωτεύουσα της χώρας, υπάρχει τόσο κυβέρνηση φιλοδυτική όσο και πρόεδρος φιλοδυτικός.

Σηματοδοτούν αυτές οι εξελίξεις την οριστική νίκη των φιλοδυτικών επί των φιλορωσικών δυνάμεων; Ολα έτσι δείχνουν, αν και η εμφανώς απρόθυμη ΕΕ να ενσωματώσει στο ορατό μέλλον μια πάμπτωχη χώρα σαν τη Μολδαβία όπου ο μέσος μισθός μετά βίας ανέρχεται στα 300 ευρώ μηνιαίως, είναι πιθανότερο να προκαλέσει προβλήματα και επιπλοκές που ενδέχεται να κλονίσουν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας αυτής.

Η Ρουμανία επιθυμεί να ενσωματώσει, να προσαρτήσει δηλαδή τη Μολδαβία στο ρουμανικό έδαφος, κάτι που θα ενθουσίαζε τους ρουμανόφωνους Μολδαβούς, με δεδομένο άλλωστε ότι η Ρουμανία ανήκει ήδη στην ΕΕ. Το ένα τέταρτο όμως περίπου του πληθυσμού είναι Ρώσοι, Ουκρανοί, Βούλγαροι, Εβραίοι - όλοι τους ρωσόφωνοι και σαφώς προσανατολισμένοι προς τη Ρωσία, οπότε καθόλου εύκολο δεν είναι για το Βουκουρέστι να υλοποιήσει τα σχέδιά του χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Μόσχας, η οποία βεβαίως κανένα λόγο δεν έχει να συναινέσει σε κάτι τέτοιο, τουλάχιστον για την ώρα.

Μολδαβοί
Αναζητώντας εθνική ταυτότητα
ΑΜΦΙΒΟΛΟ είναι αν θα συνεχίσουν να υπάρχουν τόσο το μολδαβικό έθνος όσο και το μολδαβικό κράτος. Οι ρουμανόφωνοι Μολδαβοί θα επιθυμούσαν κατά πολύ μεγάλο ποσοστό να προσαρτηθεί η χώρα τους στη Ρουμανία. Οι ρωσόφωνοι Μολδαβοί πολίτες που είναι ρωσικής, ουκρανικής ή βουλγαρικής εθνικής προέλευσης δεν κρύβουν την προτίμησή τους για ένωση με τη Ρωσία! Από το 1992 ήδη, αμέσως μόλις διαλύθηκε η ΕΣΣΔ αποσχίστηκε η περιοχή ανατολικά του ποταμού Δνείστερου με σχεδόν αποκλειστικά ρωσόφωνο πληθυσμό και πολύ μεγάλο μέρος της μολδαβικής βιομηχανίας. Σχημάτισε το μη αναγνωρισμένο κράτος της Υπερδνειστερίας που σε δημοψήφισμα στις 17 Σεπτεμβρίου 2006 αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία την απόσχιση από τη Μολδαβία και την τελική ένωση με τη Ρωσία.



Πηγή: Έθνος