Του Τάσου Καραμήτσου

Τα τρία τελευταία χρόνια είναι γνωστό ότι το «ελληνικό δράμα», επειδή ακριβώς η χώρα είναι στο ευρώ, αποτελεί θέμα παγκόσμιας συζήτησης. Δεκάδες οικονομολόγοι όπως ο Κρούγκμαν και ο Στίγκλιτς, κορυφαίοι αναλυτές σε εξειδικευμένα έντυπα όπως ο «Economist», έχουν επιχειρηματολογήσει υποστηρίζοντας ότι υπό τις παρούσες συνθήκες η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει στο ευρώ. Δεν τη συμφέρει να μείνει στο ευρώ γιατί δεν βγαίνουν τα νούμερα, δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει ανταγωνιστικότητα η οικονομία της και απλώς θα σέρνεται στην ύφεση και στην εξαθλίωση. Προτείνουν μάλιστα την επιστροφή στη δραχμή ή σε κάποιο άλλο νόμισμα, την ευρωδραχμή, το GEuro κ.λπ. Για έναν ψύχραιμο παρατηρητή αυτό ακριβώς υποστηρίζει με το πρόγραμμά του και ο κ. Τσίπρας. Με απόλυτη ευλάβεια, μάλιστα. Η καταγγελία του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης, η ακύρωση των βασικών όρων του δεύτερου μνημονίου, όπως οι μειώσεις μισθών και επιδομάτων, η επανακρατικοποίηση των επιχειρήσεων και η ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων είναι ένα άλλο μοντέλο. Δεν είναι το μοντέλο της ευρωζώνης. Δεν ξέρουμε πού εφαρμόζεται βέβαια αυτή τη στιγμή στον κόσμο, αν εξαιρέσεις την Κούβα, τη Βόρειο Κορέα και τη Βενεζουέλα, και απλούστατα οι Ευρωπαίοι εταίροι και να ήθελαν να μας... λουφάρουν λόγω ανάγκης δεν θα μπορούσαν. Σκεφτείτε αν έλεγαν στις 18 Ιουνίου στην Ελλάδα... «δεν πειράζει, σας κρατάμε στο ευρώ παρά την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου» τι θα γινόταν στην Ιταλία, στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία και την Ισπανία που εφαρμόζουν παρόμοια μνημόνια. Αρα, απλά και ξεκάθαρα, αυτό δεν γίνεται.

Ενας ακόμη μύθος που κυκλοφορεί ως επιχείρημα είναι ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να μας διώξουν από το ευρώ επειδή δεν προβλέπεται από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και από άλλες συμφωνίες που διέπουν την ευρωζώνη. Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη. Κάθε πρωί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τροφοδοτεί τις ελληνικές τράπεζες με ρευστότητα, δηλαδή με ευρώ. Ετσι οι τράπεζές μας έχουν χρήματα και τροφοδοτούν το σύστημα πληρωμών της χώρας. Αν λοιπόν ο κ. Ντράγκι της ΕΚΤ ένα πρωί κλείσει τη στρόφιγγα, θα μείνουν οι τράπεζες χωρίς λεφτά και δεν θα μπορούν να γίνουν συναλλαγές. Ετσι η Ελλάδα δεν θα έχει παρά μόνο μία και μοναδική λύση: να αρχίσει να τυπώνει κάποιο άλλο νόμισμα -και όχι φυσικά ευρώ- για να πληρώσει τους καταθέτες, τις υποχρεώσεις της στους δημοσίους υπαλλήλους και ό,τι άλλο. Αυτή η διαδικασία δεν χρειάζεται καμιά υπογραφή, ούτε παραβαίνει κάποια ευρωπαϊκή σύμβαση. Είναι μια ξεκάθαρη πολιτική απόφαση.

Είναι στα υπέρ του κ. Τσίπρα ότι δεν άλλαξε το πρόγραμμά του προεκλογικά, παραμένει πιστός στις εξαγγελίες του περί καταγγελιών του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Αλλά θα έπρεπε να έβρισκε (ή να βρει) το θάρρος να πει την αλήθεια για το ευρώ. Στο κάτω-κάτω, δεν είναι ο μόνος -ούτε στον κόσμο ούτε στην Ελλάδα- που πιστεύει ότι το ευρώ πλέον είναι θηλιά για τους Ελληνες. Ασχέτως αν το 80% των Ελλήνων πιστεύει ότι η θηλιά του ευρώ, που σφίγγει και ξεσφίγγει, είναι καλύτερη από τη λαιμητόμο της δραχμής.

Πηγή: Πρώτο Θέμα