Toυ Τάσου Καραμήτσου
Πολλοί εδώ στην Ελλάδα, που ζούμε το δράμα μας (και... στον κόσμο μας), θέλουν να συγκρίνουν τη δική μας εξέλιξη με αυτή της Ισπανίας. Προεξοφλούν ότι οι Ευρωπαίοι θα μας μεταχειριστούν ανάλογα με τους Ιβηρες, δεν θα μας εγκαταλείψουν γιατί φοβούνται, θα διαπραγματευθούν μαζί μας... Μήπως στο τέλος μάς τραγουδάνε και το «μη φεύγεις μη, με πόνο σου φωνάζω»; Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική.
Πρώτον, η Ισπανία δεν μπορεί να έχει την ίδια μεταχείριση με αυτή της Ελλάδας, γιατί είναι πολύ μεγάλη για να κατεδαφιστεί, αφού όντως θα πάρει μαζί της όλο το οικοδόμημα της ευρωζώνης. Η Ελλάδα αποτελεί μόλις το 1,5% του ευρωπαϊκού παραγόμενου προϊόντος πλέον και οι εταίροι μας έχουν κάνει πολλά την τελευταία διετία για να στεγανοποιήσουν το σημείο του καραβιού που μπάζει νερά, δηλαδή εμάς. Κορυφαία κίνηση στεγανοποίησης ήταν το haircut και η ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων που ελαχιστοποίησε το πρόβλημα των ευρωπαϊκών τραπεζών από τον ελληνικό κίνδυνο.

Δεύτερον, η Ισπανία δεν έχει κάνει τα λάθη της Ελλάδας την τελευταία τριετία, αλλά και οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν ότι το μνημόνιο έτσι όπως πήγε να εφαρμοστεί εδώ δεν απέδωσε τίποτε άλλο εκτός από ύφεση και πολιτική αποσταθεροποίηση. Παρά ταύτα οι Ισπανοί θα μπουν υποχρεωτικά σε ένα είδος μνημονίου, όπως άλλωστε μπήκαν και οι Πορτογάλοι, αλλά και οι Ιταλοί.

Οι εξελίξεις στην ευρωπαϊκή οικονομία ασφαλώς και παίζουν ρόλο, δεν αμφισβητείται αυτό, αλλά το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς εδώ. Η χώρα δείχνει να τα έχει χάσει. Δεν γίνεται να ασχολείται με έναν ψυχικά διαταραγμένο τύπο που πετάει νερά και δίνει σφαλιάρες στην τηλεόραση, την ώρα που κοντεύουν να πεθάνουν άνθρωποι γιατί ξεμείναμε από φάρμακα. Δεν γίνεται να εμφανίζεται κάποιος Τζήμερος και να καρφώνει χυδαία τη χώρα του μπας και αρπάξει καμιά ψήφο από τους πικραμένους.

Δεν γίνεται να ευαγγελίζεται το νέο ο Τσίπρας, τάζοντας ότι θα ξαναδώσει πίσω όλα όσα έφεραν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού. Δηλαδή ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., του Ανδρέα και του Κώστα Καραμανλή, όλα σε ένα! Το διάστημα που μεσολαβεί από τις 6 Μαΐου έως την επόμενη Κυριακή που έχουμε εκλογές, σε έσοδα κοστίζει στη χώρα περίπου όσο 50 έκτακτες εισφορές, αν υπολογιστούν και οι καταθέσεις που έφυγαν έξω, οι απώλειες από τον τουρισμό και την εσωτερική κατανάλωση. Ελεος, πατριώτες! Κόψτε την πλάκα με τις εκλογές γιατί κόβουμε λίγο-λίγο τον λαιμό μας...


Πηγή: Πρώτο Θέμα