Του ΙΚ Πρετεντέρη

λυπΑμΑι αλλά η συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης δεν στάθηκε στο ύψος των απαιτήσεων, ούτε των περιστάσεων.

ΘΑ δέχΤώ ενδεχομένως το ελαφρυντικό της κόπωσης από μια πολύμηνη αντιπαράθεση. Επί της ουσίας, όμως, η πραγματική Ελλάδα με τις απαιτήσεις, τις ανάγκες και τα προβλήματά της έμεινε εκτός Βουλής.

Σέ κΑμιΑ πέριπΤώΣη, με άλλα λόγια, δεν είχες την εντύ- πωση ότι η τριήμερη παρέλαση των πολιτικών αντιστοιχούσε στη σκληρή αλήθεια μιας καθημαγμένης χώρας που ψάχνει κάπου να ακουμπήσει και κάπως να αναπνεύσει.

ΑκουΣΑμέ τις τυποποιημένες κομματικές κορόνες, τη στιγμή που κορυφαία ζητήματα όπως η δημόσια ασφάλεια, η εγκληματικότητα, η υποβάθμιση της ζωής στις γειτονιές, η μετανάστευση κ.ο.κ. έμειναν ουσιαστικά έξω από τη συζήτηση.

Γι’ ΑυΤην την Ελλάδα του φόβου και της ανασφάλειας δεν ακούστηκαν πολλά πράγματα. Κανείς δεν θέλησε να την εκπροσωπήσει επί της ουσίας.

λέΣ κΑι Το προβλημΑ του τόπου είναι αν θα πουληθεί η ΔΕΗ ή το Ελληνικό και όχι η καθημερινή δυστυχία των ανθρώπων. κριμΑ. Διότι ήταν η ευκαιρία μιας εθνικής παιδαγωγικής.

Ακομη κι έΤΣι, όμως, οι στρατηγικές των δυο πλευρών ήταν απολύτως ορατές.

Απο Τη μιΑ πλέυρΑ, η συγκυβέρνηση μεταφέρει τη σύ- γκρουση στο Δημόσιο για να διαμορφώσει ένα νέο οικονο- μικό κλίμα και να ελαφρύνει το βάρος που έχει πέσει στον ιδιωτικό τομέα.

ΘΑ Το πΑέι μέχρι τέλους; Μακάρι. Αλλά οι παλαιότεροι έχουμε δει πολλές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες να εξα- νεμίζονται μπροστά στα χαρακώματα των συντεχνιών και των συνδικάτων του Δημοσίου.

ΑποΤην Αλλη, η αντιπολίτευση εμφανίστηκε «σαν έτοιμη από καιρό» να υιοθετήσει όλες τις παθογένειες που προσάπτει στους άλλους και να αντισταθεί σε κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια, όπως ή όπου κι αν εκδηλωθεί.

μέΣΑ σε αυτό το πνεύμα ήταν ίσως αναμενόμενη αλλά εντυπωσιακή η σύγκλιση επιχειρημάτων, συνθημάτων και ρητορικής μεταξύ Τσίπρα, Καμμένου και Μιχαλολιάκου – όσο μπόρεσε κανείς να τα παρακολουθήσει...

ΑΣ έλπιΣουμέ απλώς για την υγεία της δημοκρατίας μας ότι το εντυπωσιακό ήταν μόνο συμπτωματικό.

ιΣώΣ το πιο αισιόδοξο συμπέρασμα του τριημέρου ήταν τελικά ότι οι πρώτες αψιμαχίες δείχνουν να οδεύουμε σε μια πραγματική σύγκρουση. Πραγματική εννοώ ως προς το περιεχόμενό της.

διοΤι θα έχουμε για πρώτη φορά δυο πολιτικά στρατόπεδα να αναμετρώνται στο διαχρονικό πεδίο της ελληνικής κακο- δαιμονίας: το πεδίο του κράτους. Μια χαρά!

κι έπέιδη άκουσα βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να απειλεί ήδη με διώξεις και φυλακίσεις τους αντιπάλους του, να του υπεν- θυμίσω ίσως πως αν ανοίξουν οι πόρτες της φυλακής ποτέ δεν ξέρεις ποιος θα τις περάσει πρώτος.

Πηγή: Τα Νέα