Του ΙΚ Πρετεντέρη

Νομίζω ότι έχουμε τρελαθεί εντελώς. Στη χώρα που σε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις έδωσε 7% και κάπου 450.000 ψήφους στη Χρυσή Αυγή, την έπεσαν σε μια κοπέλα που έγραψε ανοησίες στο tweeter. Για να είμαι ειλικρινής, δεν υποψιάστηκα ότι βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την ελληνική εκδοχή της Κου Κλουξ Κλαν. Ούτε κατάλαβα πώς γεμίσαμε ξαφνικά τόσους Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Πού βρίσκονταν άραγε τόσον καιρό όταν ο ρατσισμός διαπερνούσε μεθοδικά κάθε επίπεδο της κοινωνικής μας ζωής;

Πού έβοσκαν όταν η Χρυσή Αυγή συγκροτούσε τον στρατό των ψηφοφόρων της; Τώρα τους έπιασε ο πόνος κι ο καημός; Διότι αν ο ρατσισμός στη χώρα μας εξαντλείται σε κακόγουστα γυμνασιακά καλαμπούρια, τότε δεν καταλαβαίνω τον συναγερμό. Ακόμη λιγότερο την υπερβολή της αντίδρασης.

Είναι ένα ανόητο παλιόπαιδο; Ωραία. Αλλά ένα ανόητο παλιόπαιδο χρειάζεται νουθεσία. Ενδεχομένως επίπληξη. Οχι σκληρή τιμωρία. Προφανώς, λοιπόν, υποψιάζονται ότι κάτι σοβαρότερο συμβαίνει στην Ελλάδα. Κάτι απειλητικό.

Αλλά είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι το σοβαρότερο και το απειλητικό εξαρτώνται από το ποιος θα πηδήξει τριπλούν στο Λονδίνο;

Εκτός κι αν το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι ο ρατσισμός αλλά ο αντιρατσισμός. Ή, καλύτερα, οι αντιρατσιστές. Πού μπορεί να καταπίνουν καμήλα ολόκληρη όταν τα φιλαράκια τους βρίζουν «σκυλάραπα» τον Τζιμπρίλ Σισέ αλλά μόλις πετύχουν κανένα κουνούπι του Νείλου τρέχουν να κερδίσουν παράσημα.

Πού ανέχονται τους Μιχαλολιάκους επειδή «τους ψήφισε ο ελληνικός λαός». Αλλά δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους που στην Αμερική «σκοτώνουν τους μαύρους».

Πού ψηφίζουν νεοναζιστές επειδή οι Γερμανοί είναι... ναζιστές!

Πού θεωρούν, με άλλα λόγια, ότι οι ρατσιστικές συμπεριφορές πρέπει να διώκονται – εκτός αν κατέβουν στις εκλογές και περάσουν το 3%...

Συγχαρητήρια, λοιπόν! Τιμώρησαν αντί να νουθετήσουν. Απέκλεισαν αντί να ενσωματώσουν. Τους διαβεβαιώ ότι μόλις κατάφεραν να φτιάξουν μια φανατική οπαδό της Χρυσής Αυγής.

Στη σαχλαμάρα την ανοησία ή έστω την ακρότητα προσέθεσαν την αίσθηση της δίωξης και το αίσθημα της αδικίας. Είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να παράγεις φασίστες.

Πολύ φοβούμαι, όμως, ότι αυτή είναι η μοίρα και ταυτοχρόνως η κατάρα του τόπου. Να αντιμετωπίζει τα πιο ακραία προβλήματα με τον πιο φαιδρό τρόπο. Και τα πιο φαιδρά ζητήματα με τον πιο ακραίο. Είναι η ασφαλέστερη μέθοδος για να μην αντιμετωπίζεις τίποτα και κανέναν. Ούτε τους φαιδρούς προτού γίνουν ακραίοι.

Ούτε τους ακραίους όσο είναι φαιδροί. Και στις εκλογές τελικά ξεχειλίζει η κάλπη Χρυσή Αυγή. Διότι προσωπικά μπορεί να μη σιχαίνομαι τίποτα περισσότερο από τους ρατσιστές. Αλλά αμέσως μετά έρχονται οι υποκριτές. Και οι τζάμπα μάγκες.


Πηγή: Τα Νέα