Από τον Βασίλη Μπόνιο

«Aγνοώ κάθε πολιτικό κόστος. Θα πολιτευθώ σαν να είναι η τελευταία μου θητεία. Χαρίζω ευχαρίστως τις επόμενες εκλογές σε όποιον θέλει να τις κερδίσει...». Eίναι ίσως ο πιο επαναστατικός λόγος Έλληνα πολιτικού που ακούσαμε από την μεταπολίτευση ως σήμερα. Και με μια ειλικρίνεια η οποία είναι σχεδόν προσβλητική για το συνάφι του. 

Ο Κωστής Χατζηδάκης, το ματωμένο πρόσωπο του οποίου έκανε το γύρο του πλανήτη, είναι από τις ελαχιστες παρουσίες που παραπαίμπουν σε υπουργό χώρας με αξιοπρεπείς κατοίκους κι όχι σε ψευταρά καιροσκόπο πολιτικάντη. Η τοποθέτηση του υπουργού Ανάπτυξης ακούγεται σαν μια λιτανεία ευγνομωσύνης στους νέους ικανούς και ταλαντούχους Έλληνες που επιλέγουν να μείνουν στην Ελλάδα, με όσο κουράγιο τους έχει απομείνει, και να δώσουν την μάχη εντός των τειχών. 

Ο Κωστής Χατζηδάκης είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της εικόνας που έχουμε, ως δήθεν περιούσιο έθνος, για τον εαυτό μας.  Είμαστε οι ίδιοι που χαιρετούσαμε ναζιστικά τον Χίτλερ (οι αθλητές μας στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου το 1936), είμαστε οι ίδιοι που σκορπίσαμε μετανάστες στη χώρα εκείνων που έκαψαν, βίασαν, έσφαξαν, μόλις 15 χρόνια μετά τον πόλεμο.

Είμαστε ένας λαός τοκογλύφων του πολιτισμού που μας κληροδότησαν οι Αρχαίοι υμών πρόγονοι κι εμείς φροντίσαμε να κατασπαταλήσουμε όπως τα κακομαθημένα πλουσιόπαιδα. Αυτό το εμπόριο πολιτισμού και οι φυσικές ομορφιές της χώρας μας επέτρεψαν να ζήσουμε με κεκτημένη ταχύτητα ως σήμερα.

Κατα καιρούς εμφανίζονταν οι «γάτες με τα πέταλα», οι οποίοι ποντάροντας στη συγκεκριμένη νοοτροπία- του κακομαθημένου λαού- ανέπτυξαν το σύστημα της παραοικονομίας, της διαφθοράς, της διαπλοκής, που ανέδυε στην επιφάνεια τους μετρίους, τα κομματόσκυλα, τους γλείφτες της εξουσίας.

Η περίφημη μεταπολίτευση, με το άλλοθι του «εκδημοκρατισμού», επέτρεψε για δεκαετίες ολόκληρες στον ελληνάρα, τον αούα, τον μέσα σ΄όλα, να  ξεδιπλώσει σαν βεντάλια όλα τα κουσούρια της φυλής τα οποία κολάκευαν συστηματικά οι ηγέτες του δικομματισμού, αλλά και του ΚΚΕ, με το δήθεν δίκιο του εργάτη-ακόμη κι αν ανάμεσα στους εργάτες υπήργαν λαμόγια ολκής.

Μέσα σ΄αυτό το Κωσταλέξι της ιστορίας, όπως καταντήσαμε την Ελλάδα, ο λόγος του Χατζηδάκη είναι υπέροχα αιρετικός.

Μην τον προσπερνάτε στο βουητό τη μέρας, τις τρόικες και στους τσαμπουκάδες των πασόκων που τους πάτησε το τρένο. 

Μόνο μια κυβέρνηση Χατζηδάκηδων μπορεί να γυρίσει τη σελίδα της ιστορίας σε επόμενα κεφάλαια που θα τα χαρακτηρίζει η πρόοδος, η δημιουργικότητα, η ολική μεταρρύθμιση του χυδαίου κρατικού μηχανισμού. Καλούμε όλους τους υπουργούς της κυβέρνησης Σαμαρά να δοκιμάσουν να τοποθετήσουν πιο ψηλά τον πήχυ του δικού τους οράματος και μέσα από το ευ αγωνίζεσθαι-που είναι και επίκαιρο- να βάλουν πλάτη για μια Ελλάδα σύγχρονο ευρωπαικό κράτος. Για μια Ελλάδα πρότυπο…


Πηγή: kourdistoportocali.com