του Αντώνη Καρακούση

Οι πληροφορίες και οι εκτιμήσεις από γερμανικές και ελληνικές πηγές βεβαιώνουν ότι το κλίμα στη συνάντηση Μέρκελ - Σαμαρά στο Βερολίνο ήταν φιλικό και σε κάθε περίπτωση πολύ καλύτερο απ' αυτό που απέπνεαν οι προσεκτικές δημόσιες δηλώσεις που ακολούθησαν.

Κοινή είναι λοιπόν η πεποίθηση ότι η γερμανική πλευρά αντιμετωπίζει με κατανόηση τα ελληνικά προβλήματα, ότι έχει διάθεση να στηρίξει και να βοηθήσει τη νέα κυβέρνηση συνεργασίας και πως σε καμία περίπτωση, στην παρούσα φάση τουλάχιστον, δεν συζητεί σενάρια εξόδου της χώρας μας από την ευρωζώνη. Αντιθέτως, μάλιστα, δόθηκαν υποσχέσεις πως, αν γίνουν ορισμένα πράγματα και «βουλώσουν τα στόματα» των ιδεοληπτών και φανατικών, η βοήθεια θα έλθει και θα είναι σημαντική.


Πράγμα που σημαίνει ότι, αν η κυβέρνηση Σαμαρά επιμείνει στη γραμμή της συνέπειας και της αποφασιστικότητας, θα πάρει τον χρόνο και το χρήμα που διεκδικεί από τους Ευρωπαίους. Λογικά, λοιπόν, η έκθεση της τρόικας θα είναι έτσι διατυπωμένη ώστε να επιτρέπει στις ευρωπαϊκές αρχές να αποδεσμεύσουν τη μεγάλη δόση των 33 δισ. ευρώ, να διευκολύνουν την πυρετωδώς προετοιμαζόμενη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και να προσφέρουν την ταμειακή ανάσα που χρειάζεται η τελούσα σε κατάσταση ασφυξίας ελληνική οικονομία. Θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς ότι ο κ. Σαμαράς με το διπλό ταξίδι σε Βερολίνο και Παρίσι έκλεισε, έστω προσωρινά, το εξωτερικό μέτωπο. Και μπορεί πια να αφιερωθεί στο εσωτερικό, που παραμένει ανασφαλές, για να μην πούμε εκρηκτικό. Η Αθήνα, κατά τα φαινόμενα, δεν θα είναι το ίδιο φιλική προς τον κ. Σαμαρά και την κυβέρνηση συνεργασίας.


Τα μέτρα που έχει δεσμευθεί ότι θα λάβει κατά πάσα βεβαιότητα θα προκαλέσουν εντονότατες κοινωνικές και κατ' επέκταση πολιτικές αντιδράσεις. Πιθανότατα μάλιστα μπορεί να θέσουν υπό δοκιμασία τις κοινοβουλευτικές ομάδες των συνεργαζόμενων κομμάτων. Ηδη υπάρχουν αναφορές και κινήσεις ικανές να κλονίσουν πρωτίστως τη συνοχή του ΠαΣοΚ και της ΔΗΜΑΡ και δευτερευόντως της Νέας Δημοκρατίας. Οπως και να έχει, το μέτωπο των Αθηνών μπορεί να αποδειχθεί σκληρότερο του Βερολίνου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.


Πηγή: Το Βήμα