Της Ζέζας Ζήκου

Η Ελβετία επιδιώκει να δείξει ότι σηκώνει τις βαριές βελούδινες κουρτίνες που κρύβουν τα μυστικά αιώνων των τραπεζών της, που είναι οχυρωμένες πίσω από το «σιδηρούν» τραπεζικό απόρρητο.
Οι συμφωνίες της Αυστρίας, της Βρετανίας και της Γερμανίας (που συνεχίζονται) με τις ελβετικές αρχές προσφέρουν δύο επιλογές στους καταθέτες που διατηρούν λογαριασμούς σε τράπεζες της συγκεκριμένης χώρας. Με οδηγό τις συμφωνίες αυτές, το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών βρίσκεται επί σειρά μηνών σε συνεχείς διαπραγματεύσεις (που εντείνονται πλέον) με τις ελβετικές αρχές προκειμένου να καταλήξει σε συμφωνία ώστε όσοι Ελληνες διατηρούν καταθέσεις στις «ελβετικές Αλπεις» να φορολογηθούν βαριά αν συνεχίσουν να διατηρούν την ανωνυμία τους.

Εγώ ξαναρώτησα Ελληνες που διατηρούν τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία. Από τους πλέον πιστούς πελάτες των ελβετικών τραπεζών με λογαριασμούς που προστατεύονται από το περιβόητο απόρρητο -των μυστικών αριθμημένων εννοείται- που σπάει μόνο σε πολύ αυστηρά πλαίσια, επιδιώκουν να κρατήσουν ως «κόρην οφθαλμού» την ανωνυμία τους . Αραγε, ο ελληνικός λαός θα μάθει αν έχουν καταθέσεις στην Ελβετία Ελληνες πολιτικοί; Η αυθόρμητη απάντηση είναι: «έχουν». Αλλά τα στοιχεία είναι ελάχιστα πέρα από αυτά που ανέδειξε πέρυσι τον Νοέμβριο η μαρτυρία Ελληνοελβετού βουλευτή. Απλώς να θυμίσω την παλαιότερη περίπτωση των δύο εκατομμυρίων δολαρίων του Κοσκωτά σε «σπουδαστικό λογαριασμό» του Κουτσόγιωρα.

Πέραν αυτού, μόνο φήμες, εικασίες και αβάσιμοι συλλογισμοί. Να επισημανθεί ότι η πλειοψηφία των λογαριασμών των λοιπών Ευρωπαίων είναι μικρομεσαίοι, δηλαδή ονομαστικοί, άρα περιορισμένης εμπιστευτικότητας στην ουσία. Bέβαια, η Eλβετία είναι ούτως ή άλλως γεμάτη Eλληνες... Πάντως, σήμερα ακμάζουν και άλλοι φορολογικοί παράδεισοι όχι μόνον για τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά κυρίως για εταιρείες χαρτοφυλακίου που προστατεύουν τα πανάκριβα ακίνητα από την επιδρομή των φορολογικών αρχών.

Βέβαια, η ελληνική Βουλή κύρωσε εσπευσμένα πέρυσι τον Δεκέμβριο και έχει τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2012 το Πρωτόκολλο Ελλάδας/Ελβετίας για την «αποφυγή διπλής φορολογίας αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος» που ανοίγει τον δρόμο για την πενιχρή φορολόγηση των ελληνικών καταθέσεων. Με το Πρωτόκολλο διασφαλίζεται το φορολογικό απόρρητο και άρα κανείς δεν θα μάθει διευθύνσεις και ονόματα και εξαιρούνται, επίσης, οι offshore εταιρείες, αφού η συμφωνία περιορίζεται μόνο σε προσωπικούς λογαριασμούς. Μια πολύτιμη φορολογική ασυλία που προσφέρει η Ελβετία. Να επισημανθεί ότι η Γερμανία και η Βρετανία, στις αντίστοιχες συμφωνίες με την Ελβετία, έχουν φορολογικό συντελεστή υψηλότερο!

Οσοι, λοιπόν, θα δεχθούν να δηλώσουν ότι πράγματι είναι κάτοχοι ενός ή πολλών τραπεζικών λογαριασμών στην Ελβετία, δεν θα επιβαρυνθούν ούτε με ένα ευρώ επιπλέον φόρο. Απλώς σε περίπτωση που προχωρήσουν σε αγορά κάποιου περιουσιακού στοιχείου στην Ελλάδα θα πρέπει να δικαιολογήσουν το «πόθεν έσχες». Δηλαδή οι καταθέσεις αυτές να προέρχονται από τα πραγματικά τους εισοδήματα. Αντίθετα, στη δεύτερη επιλογή, οι ελβετικές αρχές θα καλούν τους Ελληνες καταθέτες ή τους διαχειριστές τραπεζικών λογαριασμών στην περίπτωση των offshore εταιρειών και θα τους θέτουν το ερώτημα αν επιθυμούν να γνωστοποιηθεί στο υπουργείο Οικονομικών το όνομά τους και το ύψος της κατάθεσης που διατηρούν στην Ελβετία.

Στην περίπτωση που επιλέξουν να συνεχίσουν να είναι ανώνυμοι ως προς τις ελληνικές αρχές, τότε θα προβλέπεται φορολογία περί το 35% επί του ύψους της συνολικής κατάθεσης. Το ποσό αυτό θα καταβληθεί άπαξ και στη συνέχεια ο Ελληνας καταθέτης θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει τα χρήματά του στην Ελβετία χωρίς έλεγχο. Ομως, αν επιλέξει να τα φέρει στην Ελλάδα τότε τον περιμένει έλεγχος «πόθεν έσχες» ειδικά αν προχωρήσει στην αγορά κάποιου περιουσιακού στοιχείου υψηλής αξίας. Επίσης, οι ελβετικές αρχές θα συνεχίσουν να φορολογούν με 10% τους τόκους των καταθέσεων και το ποσό αυτό θα το αποδίδουν στην Ελλάδα ανεξάρτητα αν δηλωθεί ή όχι η κατάθεση.

Να επισημανθεί ότι η οριστικοποίηση διμερών συμφωνιών μεταξύ Ελβετίας και κρατών-μελών της Ε.Ε. για την έμμεση φορολόγηση των καταθέσεων σε ελβετικές τράπεζες δεν θα πρέπει να συγχέεται με την οδηγία της Ε.Ε. για φορολόγηση των τόκων των καταθέσεων που επικυρώθηκε το 2005. Κατά τη ρύθμιση της εν λόγω Συνθήκης, οι τόκοι που απορρέουν από τραπεζικά προϊόντα (εξαιρούνται οι τόκοι που καταβάλλουν οι ελβετικές τράπεζες στους απλούς καταθετικούς λογαριασμούς) φορολογούνται στην πηγή με 20%. Από τον Ιούλιο του 2011, ο συντελεστής ανήλθε στο 35%. Το ποσό παρακράτησης αποδίδεται στο κράτος όπου ο καταθέτης έχει τη φορολογική του κατοικία, χωρίς να αρθεί το τραπεζικό απόρρητο.


Πηγή: Η Καθημερινή