Του Αλέξη Παπαχελά

Ελπίζω, και πιστεύω, πως ο κ. Σαμαράς δεν θα πρωταγωνιστήσει στο ίδιο κακοπαιγμένο έργο που παρακολουθήσαμε τα τελευταία χρόνια. Κάθε λίγους μήνες βλέπαμε μια κυβέρνηση να επωμίζεται τεράστιο πολιτικό κόστος, το Σύνταγμα να πλημμυρίζει από διαδηλωτές και τη Βουλή να εγκρίνει -σε οριακές πάντοτε συνθήκες- κάποια μέτρα.
Αφού γινόταν όλος ο σαματάς, ξεκινούσε ένα οργιώδες παρασκήνιο με υπουργούς, βουλευτές, συνδικαλιστές, κομματικούς παράγοντες, να φροντίζουν ώστε να μην υλοποιηθεί τίποτα απολύτως.

Τα μόνα μέτρα που υλοποιούνταν ήταν αυτά που μπορούν να γίνουν με το πάτημα μερικών κουμπιών στο Γενικό Λογιστήριο, οι περικοπές δηλαδή μισθών και συντάξεων. Ανοιγμα επαγγελμάτων, απλοποίηση διαδικασιών, περικοπή γραφειοκρατίας, εκσυγχρονισμός δημόσιας διοίκησης, εκμοντερνισμός της Δικαιοσύνης έμεναν στα χαρτιά. Ετσι φτάσαμε στην πρωτοφανή δημοσιονομική προσαρμογή μέσω φτώχειας και μόνο. Γιατί όλοι πλέον αντιλαμβάνονται πως η ανταγωνιστικότητα δεν βελτιώνεται μόνο με χαμηλούς μισθούς.

Οσο και να μειωθούν οι μισθοί, κανείς δεν πρόκειται να επενδύσει σε μια χώρα της οποίας το κράτος, οι νόμοι και η όποια γραφειοκρατία θεωρούν εχθρό την επιχειρηματικότητα. Ούτε, βεβαίως, θα επενδύσει κανείς σε μια χώρα όπου η Δικαιοσύνη δουλεύει με ρυθμούς χελώνας και το φορολογικό πλαίσιο είναι ανοικτό σε δεκάδες ερμηνείες. Ακόμη και τώρα, δυστυχώς, οι περισσότεροι υπουργοί και πολιτικοί δεν τολμούν να κάνουν το παραπάνω βήμα για να τα πολεμήσουν όλα αυτά.

Τους ακούς να λένε, στα μουλωχτά, «καλά, μωρέ, ας κάνουμε ότι απελευθερώνουμε τώρα το τάδε επάγγελμα, να περάσει η μπόρα με την τρόικα, και βλέπουμε». Ετσι δεν γίνεται όμως η δουλειά. Η δουλειά δεν γίνεται όμως και με μερεμέτια - κοροϊδία στο συμμάζεμα του κράτους. Κάποιος, και αυτός μπορεί και πρέπει να είναι μόνο ο πρωθυπουργός, πρέπει να πιάσει κυριολεκτικά από το πέτο μερικούς υπουργούς και να τους φωνάξει: «Κλείστε επιτέλους τα ΤΕΙ-ρουσφέτια, τα στρατόπεδα-φαντάσματα, κάντε τη δουλειά σας γιατί δεν μπορεί να ξαναπληρώσει ο συνταξιούχος ή και ο δημόσιος υπάλληλος τον λογαριασμό της δικής σας φαυλότητας και ατολμίας. Σταματήστε να τηλεφωνείτε στον Σταϊκούρα -μόλις ήλθαν τα χρήματα της τρόικας- και να ζητάτε λεφτά για ανοησίες, αυτό το παιχνίδι τέλειωσε!». Είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν τους επόμενους μήνες. Η τρόικα ενδέχεται να μας αφήσει μερικούς μήνες στην ησυχία μας...

Αυτά όμως που πρέπει να κάνουμε πρέπει να γίνουν για την Ελλάδα ρε... που λέει και το κλισέ, ούτε για την τρόικα ούτε για κανέναν άλλον. Ακούω πολλούς οι οποίοι δυσπιστούν για το αν ο κ. Σαμαράς μπορεί να είναι ο άνθρωπος που θα φέρει εις πέρας όσα δύσκολα πρέπει να γίνουν από εδώ και πέρα. Τους καταλαβαίνω. Από την άλλη δεν ξέρω πολλούς πολιτικούς, νέας ή παλαιάς κοπής, οι οποίοι θα μπορούσαν να σταθούν όρθιοι και να κάνουν τη δουλειά τους μεταξύ τρόικας, ανεξέλεγκτης σύρραξης της παραδοσιακής διαπλοκής, των κομμάτων της διακυβέρνησης και όλων των άλλων που συνθέτουν το απαράμιλλο ελληνικό φρενοκομείο... Και καλώς ή κακώς ο πρωθυπουργός σε αυτήν τη χώρα είναι ταυτοχρόνως διευθύνων σύμβουλος μιας διαλυμένης εταιρείας, αλλά και επικεφαλής ενός απέραντου φρενοκομείου.

Πηγή: Η Καθημερινή