Του Χρήστου Σταθόπουλου

Ο Ράφικ Τζιμπούρ έδρασε σαν... γνήσιος τρομοκράτης. Οβίδα από εκεί που δεν το περιμένει κανείς και τέλος το ματσάκι με δυο κουβέντες. Ντόμπρα, σταράτα και λιμανίσια. «Συναντήθηκα με τον πρόεδρο και του είπα ότι θέλω να μείνω, διότι τα λεφτά δεν είναι το παν» είπε ο Αλγερινός και το ελληνικό φίλαθλο κοινό θα τον απολαμβάνει στα ελληνικά γήπεδα έως το 2016.

Είμαι βέβαιος πως στο άκουσμα της ξαφνικής είδησης, πολλά ήταν τα «ερυθρόλευκα» “ουφ” που ακούστηκαν. Βάλτε κάτω τι έχει γίνει τις τελευταίες μέρες στο Ρέντη και θα καταλάβετε. Ζαρντίμ τέλος, Τοροσίδης το ίδιο, ο Πάντελιτς θα χαιρετήσει στο τέλος της σεζόν λόγω ηλικίας, οπότε τα φίδια δεν ήθελαν και πολύ για να ζώσουν τον κόσμο των πρωταθλητών, που θεωρούσε ότι με μπάτζετ κοντά στο εκατομμύριο, είναι πιο εύκολο να κάτσει το τζόκερ, παρά να βρεθεί κανονιέρης σαν τον 29χρονο Αφρικανό.

Πολλοί, μάλιστα, σκέφτονταν «πού το πάει ο πρόεδρος;», βλέποντας τον Τζιμπούρ να απομακρύνεται από το Ρέντη και το χειρότερο να μην υπάρχει σημείο επαφής. Εδώ, πρέπει να πούμε και κάτι άλλο. Η παραμονή Τζιμπούρ είναι μια νίκη του Ολυμπιακού και της τακτικής που ακολούθησε.

Ναι, ο Αλγερινός επιθετικός δεν πήρε λίγα χρήματα. Για την ακρίβεια, με το 1-1,2 εκατ. ευρώ που εξασφαλίζει για τον κάθε χρόνο παραμονής του στο Θρύλο, γίνεται αυτόματα ο πιο ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής των πρωταθλητών.

Αν σε αυτό προσθέσετε τα 15 γκολ στο πρωτάθλημα, δηλαδή το γεγονός ότι είναι ο πρώτος σκόρερ της Λίγκας και ο καθοδηγητής των Πειραιωτών, τότε γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί ο Βαγγέλης Μαρινάκης επέμεινε να “κινείται” κοντά του στο οικονομικό -και πιο ουσιαστικό- σκέλος της υπόθεσης και ουσιαστικά να τον χρίσει και “τυπικό” ηγέτη της ομάδας. Διότι φυσικός αρχηγός μέσα στο γήπεδο είναι...

Πηγή: gazzetta.gr