Του Χρήστου Σταθόπουλου

To θέμα είναι πολύ σοβαρό. Ο Ράφικ Τζιμπούρ ελέγχεται για παράνομο στοιχηματισμό, στην ουσία, αλλά και για φοροδιαφυγή. Η πληροφορία για ποδοσφαιριστή που παρακολουθεί η δικαιοσύνη σέρνεται στα δημοσιογραφικά γραφεία τις τελευταίες δύο ημέρες. Τώρα, έσκασε και το όνομα. Και τι όνομα; Βγήκε στη φόρα και… τρομοκρατηθήκαμε είναι η αλήθεια. Τέτοιο είναι το σοκ.
Ας αφήσουμε, όμως, το περιτύλιγμα κι ας μπούμε στο ψητό, ας πούμε τα πράγματα όπως έχουν. Εάν η είδηση είναι έτσι όπως την «υποψιάζονται» οι οικονομικοί εισαγγελείς, τότε αφενός μιλάμε για ποινικό αδίκημα. Αφετέρου, πρόκειται για «έγκλημα». Ξεκινάμε από το ποινικό αδίκημα. Ολοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό.

Όλα τα σενάρια, πλέον, είναι ανοιχτά. Παράνομος στοιχηματισμός και φοροδιαφυγή οδηγούν μέχρι και στη φυλακή, εφόσον αποδειχθούν. Αυτό το τελευταίο δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε σε καμία περίπτωση, είτε πρόκειται για τον Τζιμπούρ, είτε για τον… Πίου που μάζεψε ο πρόεδρος στο πρώτο κόκκινο φανάρι.

Ο καθένας, άλλωστε, είναι αθώος μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο, άρα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Και αυτή τη στιγμή ο 29χρονος Αφρικανός είναι αθώος όσο όλοι μας που υποβάλαμε φορολογική δήλωση ή που παίξαμε τον οβολό μας στο νόμιμο στοίχημα.

Περισσότερα δεν θα πούμε, διότι τα επεισόδια που ενδεχομένως θα παιχτούν (από κλήση για κατάθεση μέχρι αυτόφωρο), θα μας ξεπεράσουν με ρυθμούς αντίστοιχους που σκοράρει ο κανονιέρης του Ολυμπιακού. Πάμε στο «αφετέρου», όπερ το… έγκλημα που συνιστά κατά τη γνώμη μου μια τέτοια πράξη. Επαναλαμβάνω ότι οι αράδες που γράφονται και διαβάζετε δεν έχουν να κάνουν κυρίως με τον Ράφικ Τζιμπούρ, αλλά με τον επαγγελματία ποδοσφαιριστή, που για πολλούς –ιδιαίτερα μικρότερης και τρυφερής ηλικίας- αποτελεί πρότυπο.

Ο ποδοσφαιριστής είναι ήρωας, είτε το θέλει είτε όχι. Ο πιτσιρικάς, ακόμα και ο μεγαλύτερος που πάει γήπεδο, τον λατρεύει, τον χειροκροτεί, τον έχει ίνδαλμα, τον έχει αφίσα στο δωμάτιο, τσακώνεται για πάρτι του, ενίοτε αφήνει και τη γκόμενα για να τον δει. Εσύ, λοιπόν, τι πας και κάνεις; Πράττεις το χειρότερο και δρας όπως ο κοινός κλέφτης και ο «καθημερινός» απατεώνας. Όπως το κοινό λαμόγιο που δεν του φτάνει όσα έχει και θέλει άλλα τόσα. Είναι συμπεριφορά αυτή; Σε καμία των περιπτώσεων.

Ουδέν κρυπτόν, άλλωστε. Ετσι έγινε και στη δική μας περίπτωση. Ο ποδοσφαιριστής-πρότυπο γκρεμίζει το μύθο, αλλάζει την ιστορία του… θρύλου που ο ίδιος με κόπο και ιδρώτα έχει φτιάξει. Ναι, ακόμη κι ένοχος να αποδειχθεί ο Τζιμπούρ, δεν τον λες… Λανς Αρμστρονγκ, ο οποίος τελικά δεν διέφερε σε τίποτε από τους πιο διαβόητους και τρανούς κακοποιούς.

Σκεφτείτε το όμως. Εκθέτει –εκτός από το όνομά του- μια τεράστια ομάδα, που μόνο με δάφνες τον έστεψε. Απλά ακατανόητο. Λες και ήταν σε αποστολή αυτοκτονίας όπως οι καμικάζι του αραβικού κόσμου. Μόνο που τα σκάγια δεν παίρνουν μόνο αντιπάλους, αλλά την ίδια του την ομάδα. Για να δούμε αντιδράσεις...

Πηγή: gazzetta.gr