Είναι γνωστό ότι οι Έλληνες διακρινόμαστε για την φιλοξενία μας- ενίοτε και για την αμάθεια και για τη... μακακία μας. Πολλή κουβέντα γίνεται τελευταία για το ιστορικό ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΙ “1821”. Πολυπράγμονες οι οποίοι- το πιθανότερο έχουν “10” στο απολυτήριο γυμνασίου στο μάθημα της ιστορίας- θυμίζω άριστα ήταν το ¨20”, βγήκαν και ξιφούλκησαν γιατί ειπώθηκε ότι την κατάληψη της Τριπολιτσάς ακολούθησαν σφαγές και λεηλασίες.

Αλήθεια, τι φαντάζεστε ότι μπορεί να είχε ακολουθήσει; Ότι μετά από έξι μήνες πολιορκίας και 400 χρόνια σκλαβιάς, κατέλαβαν το διοικητικό και στρατιωτικό προπύργιο των Τούρκων στην Πελοπόννησο και είπαν “από εδώ φύγε μπέη μου και... καλό δρόμο”;
Μην ανησυχείτε καλοί μου ελληνάρες. Ουδόλως αμαυρώνεται το ένδοξο 1821 από τη σφαγή που ακολούθησε την άλωση της Τριπολιτσάς. Έτσι γινόταν εκείνα τα χρόνια. Ουδόλως αμαυρώνεται και από το γεγονός ότι οι πολέμαρχοι- μεταξύ αυτών και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, προσπάθησαν να κρατήσουν το μερίδιο του λέοντος από τα λάφυρα, για να πληρώσουν τον στρατό τους και να ενισχύσουν την στρατιωτική τους ισχύ. Έτσι παιζόταν τότε το παιχνίδι ισχύος.
Η ένδοξη ιστορία μας, δεν αλλοιώνεται από την αλήθεια. Από την τύφλωση αλλοιώνεται. Είτε αυτή προέρχεται από την πλευρά της Ρεπούση, είτε από την πλευρά των τηλε-ιστορικών.

Αντώνης Θ. Σκυλλάκος