Η θεία μου η Αμαλία-κοκέτα πρώτης και απόφοιτος του σχολαρχείου- με τρατάρει πίπερμαν και σοκολατάκι “μαργαρίτα” και μου λέει: Να μην είσαι εγωιστής. Αξιοπρεπής να είσαι!

Ο.Κ θεία το καταλαβαίνω, αλλά ο Πρωθυπουργός όμως μου λέει το ένα και δεν μου λέει το άλλο. Εντάξει να κάνω τον μαλάκα θεία Αμαλία. Να τα καταπιώ όλα όσα μου πλασάρει η τρόικα. Αλλά τι θα κερδίζω όμως; Και είμαι σαφής θεία. Απαντάω: Δεν νομίζω Γιώργο, δεν θα σε ακολουθήσω, έχω άλλες ανάγκες...

Η αλήθεια θεία είναι οτι βαρέθηκα το παραμύθι που μόνο δράκους έχει, δεν είναι όπως τα δικά σου τα ωραία που είχαν βασιλόπουλα, πριγκίπισσες και ωραίο τέλος. Βαρέθηκα το “βάλτε πλάτη” και θα την καθαρίσουμε οσονούπω. Βαρέθηκα να ακούω οτι κάποιοι τα φάγανε αλλά κανένας τελικά δεν έχει την ευθύνη. Δεν τους γουστάρω πλέον.

Η θεία Αμαλία δεν αρέσκεται σε τέτοιου είδους εκφράσεις και με παρατηρεί.

Και τι θα γίνει παιδί μου; Πως θα κυβερνηθεί ο τόπος; Υπάρχουν νέοι άφθαρτοι... ευάεροι και ευήλιοι; Όχι δεν υπάρχουν και μην λέμε οτι θέλουμε, απαντάει μόνη της.

Υπάρχουν όμως κάποια καλά.... κομμάτια-της λέω- ήδη μέσα στο Κοινοβούλιο που θα τα κατάφερναν. Τώρα θα μου πεις γιατί δεν βγαίνουν αυτοί μπροστά να την καθαρίσουν. Πιστεύω θεία οτι μάλλον την φοβούνται την δουλειά. Σου λέει ο άλλος θα πάω εγώ μπροστά και να μου την στήσουν και να γίνω ο περίγελος στον πάσα ένα; Δεν πάω.

Τι θα γίνει όμως; Πως θα βγούμε απο το αδιέξοδο παιδί μου; Δεν είμαι δα και ο Καψής να ξέρω, θεία μου. Αλλά να, υποθέτω οτι η ίδια η κοινωνία είναι σε θέση να ξεμπλοκαριστεί και να πάρει τα πράγματα στα χέρια της. Γιατί όλα τα λουλούδια πρέπει να ανθίζουν και αν οι ηγεσίες δεν θέλουν, θέλουμε εμείς που είμαστε στο λούκι.

Μα μπλέξανε. Μα μπέρδεψαν και έρχεται και ο Γιώργος να μου πει να είμαστε εγωιστές. Τι εγωιστές δηλαδή; Πόσο πιο ρόμπες να γίνουμε στους Γερμανούς, στους Γάλλους, στους Αμερικάνους; Δεν υπάρχει πιο κάτω. Ας καθαρίσουμε την υπόθεση μόνοι μας επιτέλους!

Παιδί μου αυτά είναι αναρχικά μην τα λες. Εσύ θα βγάλεις το φίδι απο την τρύπα; Κάθισε ήσυχα στην δουλειά σου όπως κάναμε και μεις τόσα χρόνια...

Ναι θεία Αμαλία τόσα χρόνια όλοι φοβόντουσαν το φίδι και την τρύπα. Και να που φτάσαμε...Και το φίδι μας έφαγε και στην τρύπα πέσαμε. Έφυγα χωρίς να πιω το πίπερμαν και να φάω το σοκολατάκι...Αμάν πια!

Καλημέρα σας