Il Postino

Δεκαοχτώ μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ τα έσοδα του κράτους έχουν πέσει κατά πολύ. Το 18% του τελευταίου μήνα τα λέει όλα. Αυτά είναι τα αποτελέσματα μιας οικονομικής πολιτικής για την οποίαν ευθύνεται αποκλειστικά η σημερινή κυβέρνηση. Η δήθεν αναδιαρθρωμένη λειτουργία των υπηρεσιών, με όλα εκείνα τα πομπώδη περί αλλαγής νοοτροπίας, διαφάνειας, αποτελεσματικότητας, αποδείχθηκαν απλώς λόγια.

Λόγια προεκλογικά, όπως με θράσος παραδέχθηκε σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος. Με την πλέον «αθώα» διατύπωση, στην παρατήρηση του δημοσιογράφου ότι άλλα λέγατε πριν από τις εκλογές και άλλα κάνετε τώρα, απάντησε «γιατί ξέρετε καμία κυβέρνηση που να κάνει πράξη όσα λέει προεκλογικά»…

Η στήλη το έχει υποστηρίξει πολλές φορές. Ο κ. Παπανδρέου κατάφερε πολύ σύντομα να διαλύσει την ψυχολογία της αγοράς, να παγώσει τις επενδύσεις, να μειώσει τα έσοδα και να καταστρέψει την εικόνα της χώρας διεθνώς. Κι όλα αυτά στην αρχή περνούσαν, γιατί τον έκαναν να φαίνεται ως ο νέος πολιτικός που ενδιαφέρεται να διορθώσει τα πράγματα. Διόρθωσε μόνον το επικοινωνιακό του προφίλ, μιλώντας πολύ καλά Αγγλικά και εμφανιζόμενος σε όλα τα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα. Την οικονομία την διόρθωσε; Όχι. Τι απέμεινε δεκαοχτώ μήνες μετά; Ένα χρέος το οποίο αυξήθηκε κατά εβδομήντα δισεκατομμύρια, όσο δηλαδή στα πέντε χρόνια της Νέας Δημοκρατίας. Και ακόμη: Είναι ο μόνος πρωθυπουργός της νεώτερης ιστορίας που απαξίωσε τον λαό του μιλώντας με ξένους ηγέτες. Είναι ο μόνος πρωθυπουργός που θέλησε να προβάλλει τον εαυτό του ως «καλό» εις βάρος όχι μόνον των προκατόχων του –αυτό άλλωστε δεν θα ήταν πρόβλημα- αλλά εις βάρος του ίδιου του λαού του και της χώρας του. Είναι ο μόνος πρωθυπουργός που εξήντα χρόνια μετά, ξανά-αναγκάζει τους Έλληνες να γίνονται μετανάστες αναζητώντας καλύτερη τύχη αλλού. Είναι ο μόνος πρωθυπουργός που υπονόμευσε το μέλλον της χώρας για πολλές δεκαετίες.

Πρωτιές για τις οποίες δεν θα πάρει ούτε το Νόμπελ διακυβέρνησης ούτε και τα εύσημα της ιστορίας.

Υπάρχει ελπίς;