Του Ι.Κ. Πρετεντέρη

ΜΗ ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ κυβερνητικός αξιωµατούχος δήλωσε στη χθεσινή «Wall Street Journal» ότι «σκεφτόµαστε σοβαρά την επιβολή φόρου στα αναψυκτικά». Υποθέτω ότι ο αξιωµατούχος αισθάνθηκε την ανάγκη να χρησιµοποιήσει τον προσδιορισµό «σοβαρά» φοβούµενος ότι οιαναγνώστες της έγκυρης αµερικανικής εφηµερίδας θα νοµίσουν ότι κάνειπλάκα και θα σκάσουν στα γέλια.

ΕΓΩ, ΑΝΤΙΘΕΤΏΣ, φοβάµαι ότι δεν κάνει πλάκα. Κι ότι πάνω στον πανικό του, το λεγόµενο «οικονοµικό επιτελείο» µελετάει όντως το ενδεχόµενο να βάλει Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στις πορτοκαλάδες, τις λεµονάδες και τις γκαζόζες.

ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ..., θα µου πείτε καιδεν θα διαφωνήσω. Αλλά ο πανικός είναι κατανοητός από τη στιγµή που η δηµοσιονοµική πολιτική δεν αποδίδει.

ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΣΟΔΑ υστερούν τραγικά µέσα στο α’ τρίµηνο του 2011 – και υστερούν όχι µόνο σε σχέση µε τον στόχο του προϋπολογισµού αλλά σε σχέσηκαι µε τις περυσινές εισπρακτικές επιδόσεις...

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ δεν συµµαζεύονται δραστικά. Ευλόγως: τίποτα δεν έχει γίνει για να περιοριστεί ουσιαστικά ο δηµόσιος τοµέας. Μόνο περικοπές αποδοχών και διάφορα µερεµέτια. ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ κατά της φοροδιαφυγής δεν χρειάζεται να πω τίποτα διότι ξέρω κι ένα καλύτερο ανέκδοτο µε ξανθιές.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, το έλλειµµα του 2010 (το σηµείο εκκίνησης...) φαίνεται ότι θα υπερβεί τελικά το 10% του ΑΕΠ – όσο το υπολογίζαµε, δηλαδή, και παρά τιςδιαψεύσεις του αρµόδιου υπουργείου. Ο Α. Παπαδόπουλος,µάλιστα, εξήγησε ότι αν συνυπολογιστούν και οι απλήρωτες οφειλές στονιδιωτικό τοµέα, το πραγµατικό έλλειµµα µπορεί να πλησιάζειέως και το 13% του ΑΕΠ.

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ είναι απλό: ο λογαριασµός δεν βγαίνει. Και δεν βγαίνει για πολλούς λόγους,αλλά και για έναν ιδιαιτέρως ουσιώδη: η συνταγή είναι λάθος.

ΤΟ ΛΕΜΕ ΕΔΩ και µήνες. Μια χώρα που βουλιάζει στην ύφεση δεν µπορεί να αντιµετωπίσει ούτε το χρέος αλλά ούτε και το έλλειµµα – εκτός αν περικόψει δραµατικά το κράτος, κάτι το οποίο η κυβέρνηση δεν δείχνει διατεθειµένη να κάνει...

ΕΤΣΙ, προκύπτει ο πανικός κι ο φόρος στιςγκαζόζες. Η µανία, δηλαδή, µε την υπερφορολόγηση των πάντων, παρόλο που καθηµερινά αποδεικνύεται πλέον ότι η αύξησητων φόρων δεν σηµαίνει και αύξηση των φορολογικών εσόδων – το αντίθετο... ΚΑΠΟΥ ΕΤΣΙ βρίσκεται τώρα η κυβέρνηση µε την πλάτη στον τοίχο. Δεν θέλησε να ακούσει όσο ήταν καιρός. Και τώρα καλείται επειγόντως να κάνει κάτι.

Η ΜΙΑ ΛΥΣΗ είναι να βάλει φόροστις γκαζόζες. Η δεύτερη, να αλλάξει συνταγή. Δεν ξέρω πόσο µπορεί να γίνει το δεύτερο. Είµαι βέβαιος, όµως, ότι η φορολόγηση των αναψυκτικών αποκλείεται να σώσει την κατάσταση.