Il Postino

«Τα δένδρα μας. Η δενδροστοιχία της οδού Κηφισσίας φθίνουσα πλησιάζει ν’ αποξηρανθεί πλέον. Τα πτωχά δενδρύλλια τα μεταφυτευθέντα εκεί και από καιρού και εσχάτως εκατέρωθεν της οδού μένουν απότιστα. Κάπου- κάπου εμφανίζεται εκεί ένα βαρέλι νερό, με το οποίον ποτίζονται είκοσι και πλέον δένδρα, αλλά και τούτο σπανίως συμβαίνει. Προχθές ακόμη τινά εκ των μόλις προ εβδομάδος φυτευθέντων δενδρυλλίων εποτίζοντο είς τας 10 το πρωί, εις ώραν δηλαδή, καθ’ ην ο ήλιος καίει και το νερό φθάνει βραστό εις την ρίζαν των δένδρων»…

Η είδηση δημοσιεύθηκε την Κυριακή 1 Απριλίου 1901, δηλαδή πρίν από 110 χρόνια, στην εφημερίδα «Εστία». Λίγο πιο κάτω στο ίδιο φύλλο, διαβάζουμε ότι τα πεζοδρόμια κατελήφθησαν από τα τραπεζάκια των καφενείων και δεν μπορούν οι πεζοί να περπατήσουν αλλά πρέπει να κάνουν πιρουέτες ανάμεσα σε τραπέζια, καρέκλες και θαμώνες.

Το θέμα αναδημοσιεύεται αυτούσιο σήμερα στην τελευταία σελίδα της «Εστίας» σε στήλη που μας θυμίζει τι έγινε σαν σήμερα πριν από έναν και πλέον αιώνα. Σήμερα επίσης δημοσιεύεται και χρονογράφημα του Παύλου Νιρβάνα με ημερομηνία 2 Απριλίου 1931, δηλαδή προ ογδόντα ετών. Διαβάστε αγγελία της εποχής: «Απόστρατος αξιωματικός ετών 28, καλώς αποκατεστημένος και με ισοβίαν σύνταξιν 1000 δραχμών μηνιαίως, ζητεί να νυμφευθή νέαν καλής οικογενείας, ηθική και με προίκα εις ρουχισμόν. Αδιαφορεί περί χρηματικής προικός».

Δεν γνωρίζουμε αν βρήκε νύφη ο αξιωματικός, καταλαβαίνουμε όμως ότι αφού το 1931 ήταν μόλις 28 ετών και ήδη συνταξιούχος, με προσδόκιμο ζωής τότε τα 70 χρόνια, πρέπει να έπαιρνε σύνταξη μέχρι τη μεταπολίτευση και αν ήταν από τους τυχερούς μπορεί να πρόλαβε και τον διπλασιασμό της σύνταξής του στην πρώτη περίοδο ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του -80.

Τρείς ειδήσεις που αν τις διαβάσεις νομίζεις ότι κάλλιστα θα μπορούσαν να αναφέρονται στο σήμερα. Αφήστε που αν εκείνα τα δεντράκια της Κηφισίας τα πότιζαν τακτικά οι αρμόδιοι δημοτικοί υπάλληλοι, πριν από 110 χρόνια, σήμερα η Κηφισίας θα ήταν ένας πανέμορφος ευρωπαϊκός δρόμος με ψηλά υπεραιωνόβια δέντρα. Τα τραπεζάκια και οι καρέκλες των καφενείων που στο μεταξύ έγιναν καφετέριες και φαστφουντάδικα, συνεχίζουν να καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια ανεξέλεγκτα. Οι δε συνταξιούχοι των 28 ετών του 1931 αλλά και οι συνταξιούχοι των 38 και 40 ετών του σήμερα, συνεχίζουν να αρμέγουν το ελληνικό δημόσιο. Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

Λίγοι διαβάζουν την «Εστία» που είναι η αρχαιότερη εφημερίδα στην Ελλάδα και διανύει ήδη το 118ο έτος κυκλοφορίας της. Νομίζουν ίσως οι αναγνώστες εφημερίδων ότι η «Εστία» είναι παληακή και δήθεν «βρίσκεται εκατό χρόνια πίσω»… Με την αναδημοσίευση των προαναφερθεισών ειδήσεών της, θα έλεγα ότι από τότε ήταν 100 χρόνια μπροστά.