Του Ι.Κ. Πρετεντέρη

ΣΕ ΟΣΟΥΣ προσπαθούν να σταθµίσουν τις εξελίξεις στην Ελλάδα συστήνω ανεπιφύλακτα να διαβάσουν το κείµενο της κοινής δήλωσης του Eurogroup για την προσφυγή της Πορτογαλίας στον µηχανισµό στήριξης – είµαι βέβαιος ότι έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητο.

ΤΙ ΛΕΕΙ η δήλωση; Πολλά γνωστά ή αναµενόµενα. Λέει, όµως, και κάτι το οποίο σε όλη αυτήν την κρίση ακούγεται για πρώτη φορά.

ΑΝΑΦΕΡΕΙ συγκεκριµένα ότιεκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα προχωρήσουν σε συνεννοήσεις µε ταπορτογαλικά πολιτικά κόµµατα. Και τα κόµµατα αυτά θα πρέπει «να καταλήξουν σε µια διακοµµατική συµφωνία η οποία θα επιτρέψει να τεθεί το πρόγραµµα προσαρµογής ταχέως σε ισχύ αµέσως µετά τη συγκρότηση νέας κυβέρνησης».

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΖΗΤΗΣΑΝ από εµάς – ας πούµεότι θεωρούσαν την κυβέρνηση φρέσκια και ισχυρή για να εφαρµόσει το πρόγραµµα από µόνη της. ∆εν το ζήτησαν ούτε από την Ιρλανδία, παρ’ όλο που εκεί η κυβέρνηση έπεσε µετά την προσφυγή κι έγιναν εκλογές.

ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΑΥΤΟ να πληρώνει σήµερα η Πορτογαλία: ότι ο Εντα Κένι κέρδισε τις εκλογές υποσχόµενος πως θα επαναδιαπραγµατευτεί τους όρους του ιρλανδικού Μνηµονίου. Τρίχες,φυσικά! Τίποτα δεν του επέτρεψαν να επαναδιαπραγµατευτεί.

ΑΛΛΑ ΓΙΑ να αποφύγουν τυχόν παρατράγουδα και στην Πορτογαλία, οι του Eurogroup ζητούν τώρα από τα κόµµατα να συµφωνήσουν προκαταβολικά σε όσα θα εφαρµοστούν µετεκλογικά – όποιος κι αν κερδίσει τις εκλογές.

ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΝΩ για όσους νοµίζουν ότι η προσφυγή στις κάλπες µπορεί να αποτελέσει διέξοδο στο σηµερινό αδιέξοδο.

ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ πήραν τα µέτρα τους µε την Πορτογαλία µία φορά, µε εµάς και σε περίπτωση εκλογών θα τα πάρουν πέντε. Και τότε θέλω να δω ποιο κόµµα θα αφήσει τη χώρα να χρεοκοπήσει στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου – ακόµη και η Αλέκα µε τον Τσίπρα θα τρέξουν να συµφωνήσουν για να µη χρεωθούν το φαλιµέντο!

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, βεβαίως, ότι ταπράγµατα µπορούν να συνεχιστούν όπως συνεχίζονται. Ηδη, µετά καιτην ιστορία µε τα «φρουτάκια», έχει τεθεί ουσιαστικά σε αµφισβήτηση η συνοχή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας γύρω από την κυβερνητική πολιτική. Της οποίας ηαπόδοση είναι, ούτως ή άλλως, προβληµατική.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να παραταθεί. Ακόµη κιαν οι κυβερνητικές δυσκολίες πήραν µιαν ανάσα από την απεργία των µέσων ενηµέρωσης, πρέπει κάτι να γίνει. Κάτι το οποίοθα µοιάζει µε πολιτική ανάταξη. Κάτι το οποίο θα διασφαλίζει συνθήκες σταθερής διακυβέρνησης και ελπίδες οικονοµικής ανάκαµψης. Και το οποίο δεν είναι (τώρα τουλάχιστον) οι εκλογές.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, τρέχουµε µε χίλια να πέσουµεστο παγόβουνο. Και τότε να δω ποιος θα κάνει τον µάγκα!