του Ι.Κ. Πρετεντέρη

ΑΚΟΥΜΕ ΜΗΝΕΣ τώρα ότι ο εφιάλτης της κυβέρνησης στα δηµόσια έσοδα είναι η φοροδιαφυγή. Την οποίαόλο κυνηγούν και όλο δεν καταφέρνουν να πιάσουν διάφοροι«ανεπαρκείς» µηχανισµοί. Σωστά; Σωστά.

ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ, όµως, αυτή ηφοροδιαφυγή; Η ίδια η κυβέρνηση φαίνεται να θεωρεί ότι συγκεκριµένες επαγγελµατικές οµάδες πρωταγωνιστούν στο άθληµα – και τα στοιχεία µάλλον την επιβεβαιώνουν...

ΕΙΝΑΙ, ΚΥΡΙΩΣ, κατηγορίες ελεύθερων επαγγελµατιών από γιατρούς και δικηγόρους έωςτεχνικούς. Για τους οποίουςκατά καιρούς εξαγγέλλονται ειδικοί έλεγχοι και άλλες διαδικασίες προσδιορισµού του εισοδήµατός τους αλλάέως τώρα µάλλον δεν αποδίδουν ιδιαίτερα.

ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ, λοιπόν, µια λογική και πρακτική κυβέρνηση; Θα καθιέρωνε την έκπτωση από το εισόδηµα όλων των δαπανών που προέρχονται από τέτοιες επαγγελµατικές κατηγορίες.

ΕΤΣΙ, ΘΑ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΟΤΑΝ µε µείωση φόρου ο συνεπής πολίτης που επιλέγει να κάνει νόµιµα τις συναλλαγές του µαζί τους. Και, ταυτοχρόνως, ο κάθε φορολογούµενος θα µετατρεπόταν σεφανατικό φοροεισπράκτορα: θα κυνηγούσε τον γιατρό ή τον ηλεκτρολόγο ή τον υδραυλικό ή τον εκπαιδευτικό µε τα ιδιαίτερα για να πάρει απόδειξη ώστε να εκπέσει το ποσό από το εισόδηµά του!

Μ’ ΕΝΑΝ ΣΜΠΑΡΟ, δυο τρυγόνια. Τα «µαύρα» θα γίνονταν φοροαπαλλαγές για τον συνεπή φορολογούµενο και, ταυτοχρόνως, φορολογητέα ύλη για τον φοροφυγάδα.

ΑΝΤ’ ΑΥΤΟΥ, όµως, τι κάνει η κυβέρνηση; Συζητάει να καταργήσει την φοροαπαλλαγή των ιατρικών δαπανών! Ποιος θα πάει µετά σε γιατρό να του ζητήσει απόδειξη; Γιατί να το κάνει; Και µε ποιο όφελος; ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ η ίδια λογικήπου ισχύει σήµεραµε τον ΦΠΑ. Ποιος θα προτιµήσει να πληρώσει τον υδραυλικό ή τονµηχανικό 23% ακριβότερα λόγω ΦΠΑ, αν µπορεί να τον πληρώσει κάτω από το τραπέζι και να γλιτώσει το 23%;

ΕΤΣΙ, ΛΟΙΠΟΝ, φτάνουµε στο βασικό ερώτηµα.Τι κίνητρο δίνει η κυβέρνηση στον πολίτη ώστε να διαµορφώσει σύννοµη φορολογική συµπεριφορά; Κανένα! Αντιθέτως, ανεβάζοντας τουςφόρους κάνει πιο ισχυρό το κίνητρο για την αποφυγή τους.

∆ΙΟΤΙ Ε∆Ω θα πρέπει να δούµε τηνωµή αλήθεια. Η «µαύρη» συναλλαγή που παράγει φοροδιαφυγή ζει και βασιλεύει ως µαζικό φαινόµενο όχι επειδή ολιγωρούν κάποιοι εισπρακτικοί µηχανισµοί, αλλά επειδή συµφέρει.

ΚΑΙ ΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ και πρακτική κυβέρνηση, λέω εγώ, θα την αντιµετώπιζε αποτελεσµατικά αν µπορούσε να την καταστήσει λιγότερο συµφέρουσα ή αν έδινε συγκεκριµένα κίνητρα σε όποιον φορολογούµενο επέλεγε να την αρνηθεί. Μια τέτοια κυβέρνηση θα διεύρυνε τις φοροαπαλλαγές και δεν θα τις έκοβε. Θα προσπαθούσε να κάνει τον κάθε φορολογούµενο συµµέτοχο στην προσπάθειά της.

ΑΛΛΑ ΟΧΙ να του ζητάει να κυνηγήσει τηφοροδιαφυγή πληρώνοντας κι από την τσέπη του!