Του Ι.Κ. Πρετεντέρη

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, η πολιτική ζωή κινείται ανάµεσα σε δύο επαναλαµβανόµενες ανοησίες. Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΟΗΣΙΑ (αριστερής προέλευσης) θεωρεί ότι το πρόβληµα τίθεται ενώπιονεθνικού ακροατηρίου. Οτι, δηλαδή, οι αποκρατικοποιήσεις, τα έσοδα ή οι απολύσεις δηµοσίων υπαλλήλων είναι κάτιπου θα κουβεντιάσουµε µεταξύ µας, θα συµφωνήσουµε µεταξύ µας καισε όποιον αρέσει. Και ότι εκείνοι που βάζουν τα λεφτά είναι υποχρεωµένοι να σεβαστούν τους ρυθµούς, τις ανικανότητες ή τις ιδεοληψίες µας.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΟΗΣΙΑ (δεξιάς προέλευσης) είναι ότι το πρόβληµα θα λυθεί όταν ο «Γιώργος» τα βρει µε τον «Αντώνη». Οτι θα κάτσουν, δηλαδή, οι δύο παλιόφιλοι και θα πουν «βόηθα, ρε Αντώνη - να βοηθήσω, ρε Γιώργο». Τότε, αιφνιδίως και µε κάποιο µαγικό τρόπο, το χρέος θα ελαφρύνει, το έλλειµµα θα µειωθεί, το κράτος θα περιοριστεί και τα δηµόσια έσοδα θα αρχίσουν να τρέχουν σαν νεράκι.

ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ αυτές ανοησίες είναι εξίσου επικίνδυνες. ΑΦΕΝΟΣ επειδή η Ελλάδα κρίνεται ενώπιον µιας παγκόσµιας οικονοµικής κοινότητας, µετα κριτήρια αυτής της κοινότητας και µε τις διαδικασίες αυτής της κοινότητας. Αν αποτύχει στις εξετάσεις, το βέβαιοείναι ότι δεν θα το πληρώσουν εκείνοι που την κρίνουν.

ΑΦΕΤΕΡΟΥ επειδή και η οικονοµίακαι η πολιτική αλλά κυρίως η κοινωνία δεν είναι υπόθεση που παίζεταιµεταξύ κάποιου «Γιώργου» και κάποιου«Αντώνη». Ως εκ τούτου, η χαζοχαρούµενη προτροπή «βρείτε τα!» µπορεί να είναι ευρύτερα δηµοφιλής αλλά και βαθύτατα απολίτικη. Τι ακριβώς έχασαν για να το βρουν;

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ, η χώρα δεν είναι ούτε ίδρυµα αυτιστικών ούτε παιδική χαρά.

ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΘΕΣΙΝΕΣ συναντήσεις, θα κρατήσω αυτό που είπε ο Καρατζαφέρης για τη συνευθύνη. Αν ηκυβέρνηση θεωρεί ότι η χώρα χρειάζεται συναίνεση, καλεί τα πολιτικά κόµµατα, διαµορφώνουν ένα κοινόπρόγραµµα και το υλοποιούν µαζί στην κυβέρνηση.

ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να µπει σε αυτή τη διαδικασία, τότε η κυβέρνηση συνεχίζει να κυβερνά όπως µπορεί και η αντιπολίτευση να αντιπολιτεύεται όπως θέλει – στο τέλος θα κριθούν όλοι κάποια Κυριακή που θα ανοίξουν οι κάλπες...

ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΗ είναι τελικά η λογική της δηµοκρατίας: όλοι και όλα αξιολογούνται σε µια κάλπη. Οταν, δηλαδή, ο «Γιώργος» και ο «Αντώνης»(αλλά και ο άλλος«Γιώργος» και η «Αλέκα» και η «Ντόρα» καιο «Αλέξης» και ο «Φώτης»και όλα τα παιδιά...) βρεθούν ενώπιος ενωπίω µε τον Μήτσο, τον Βαγγέλη και τη Ρούλα.

ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ να σας διαβεβαίωσωότι, όπως εξελίσσονται τα πράγµατα, ούτε ο Μήτσος ούτε ο Βαγγέλης ούτε η Ρούλα έχουν πολλή διάθεση για αστεία.




Πηγή; Τα Νεα