Tης Μαριας Κατσουνακη
Πτώση βαθμών και βάσεων στις φετινές εισαγωγικές εξετάσεις. Εστω κι αν δεν είναι πρωτοφανές το γεγονός –έχει συμβεί κι άλλες φορές στο παρελθόν–, παραμένει αξιοσημείωτο. Κυρίως γιατί συνδέεται με τη γενικότερη συνθήκη στη χώρα και αποτελεί παράπλευρη απώλεια της κρίσης. Οι υποψήφιοι εργάστηκαν μέσα σε μια επιβαρυμένη ατμόσφαιρα, σε περιβάλλον που όσο κι αν προσπαθούσε να κρύψει τη δυσθυμία του και να υποδυθεί την κανονικότητα, βρισκόταν διαρκώς αντιμέτωπο με ανατροπές και διαψεύσεις.

Οι τελειόφοιτοι του λυκείου άκουγαν διαρκώς για τα χειρότερα που έπονται, για τη μη προοπτική, προετοιμάζονταν να διεκδικήσουν μια θέση σε δημόσια πανεπιστήμια που δοκιμάζονται ποικιλοτρόπως, σε ένα μέλλον που προοιωνίζεται εξαιρετικά απρόβλεπτο και αφιλόξενο. Οφειλαν να παραμερίζουν οικογενειακές δυσκολίες, να κλείνουν τα μάτια στα προβλήματα, τα αυτιά στην ειδησεογραφία και να αφιερώνονται στην εξεταστέα ύλη τους.

Οι δηλώσεις που ακούστηκαν τα τελευταία 24ωρα από επιτυχόντες και αριστούχους ήταν αισιόδοξες. «Αν δεν πιστεύαμε ότι κάτι θ’ αλλάξει, δεν θα κάναμε την προσπάθεια», είπαν. Και χαμογελάσαμε κι εμείς μαζί τους, κερδίζοντας ένα δράμι καλής διάθεσης τόσο δυσεύρετης στους καιρούς που διανύουμε. Αμέσως μετά, όμως, οι δύο αριστούχοι, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, που εμφανίστηκαν στην πρωινή τηλεοπτική εκπομπή «ΣΚΑΪ Τώρα», έσπευσαν να δηλώσουν: «Βέβαια, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος, η προσπάθεια που κάνεις να αλλάξει στο τέλος εσένα και όχι τον κόσμο».

Η αποκαρδιωτική εικόνα των φετινών αποτελεσμάτων σχολιάστηκε ευρέως. Τα περισσότερα πυρά δέχτηκε η υποβαθμισμένη εκπαιδευτική διαδικασία. Οσο για το σύστημα των εξετάσεων και τον ακραίο ανταγωνισμό που αναπτύσσει, προκαλώντας άγχος και πίεση δύσκολα διαχειρίσιμη από τους μαθητές, δεν υπάρχει χρονιά που να μην έχει επισημανθεί.

Οι πάγιες ερμηνείες της αποτυχίας δεν επαρκούν για τη φετινή πτώση. Οχι γιατί είναι μεγαλύτερη, αλλά γιατί τα ίδια τα παιδιά αντιλαμβάνονται με ταχύτητα τις κοινωνικές αλλαγές, εισπράττουν την απαξίωση του στόχου τους, την οδυνηρή αντίφαση να πρέπει να διεκδικήσουν με πάθος κάτι που κρίνεται ήδη ανεπαρκές και ατελέσφορο. Κι ύστερα, οι ενήλικοι, κουνάμε με απογοήτευση το κεφάλι, οικονομικά καθημαγμένοι και ψυχικά εξαντλημένοι. Οι αρχές του καλοκαιριού βρίσκουν την ελληνική κοινωνία στον ίδιο, λίγο–πολύ, αναβρασμό των εισαγωγικών. Αν η συζήτηση προχώρησε φέτος οφείλεται στους υποψηφίους. Στην αβάσταχτη ωριμότητα που δηλώνει η φράση του αριστούχου: το όραμα μπορεί, εν τέλει, να συνθλιβεί στη διαδρομή από εσένα τον ίδιον.


Πηγή: Καθημερινή