Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου σε συνέντευξή του στα ΝΕΑ, εκφράζει για πρώτη φορά τόσο έντονα την οργή του για τους «Αγανακτισμένους». Χαρακτηρίζει δείγμα φασισμού τους οργανωμένους προπηλακισμούς και μιλάει για εκτροχιασμό όταν αναφέρεται στις αυθόρμητες εκδηλώσεις των πολιτών. Διερωτάται μάλιστα με νόημα- σημειώνουν τα ΝΕΑ: «Πού ήταν όμως όλοι αυτοί οι "Αγανακτισμένοι" τα περασμένα χρόνια;». Επιχειρώντας να απαντήσω στο ερώτημα του πρώην τσάρου της ελληνικής οικονομίας, σκέφτηκα ότι « όλοι αυτοί οι "Αγανακτισμένοι" τα περασμένα χρόνια», απλά ήταν... σπίτι τους- το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα εννοώ, μιας και πιστεύω ότι σε καμιά διαδηλωσούλα είχαν κατέβει.

Ήταν σπίτι τους κ. Παπακωνσταντίνου, γιατί:
Δεν τους είχαν κόψει τους μισθούς, τα δώρα και τις συντάξεις
Δεν τους έπαιρναν τα λεφτά από την τσέπη με μέτρα που τα διαδέχονταν άλλα μέτρα και στη συνέχεια νέα μέτρα
Δεν τους ζητούσαν χρήματα για περαιώσεις και ημιυπαίθριους, δεν τους χαρατσώναν σχεδόν κάθε μήνα
Δεν ανεβάζαν στον Θεό τα τεκμήρια προκειμένου να τα πάρουν και πάλι από τους ειλικρινείς φορολογούμενους
Δεν προωθούσαν ατομικές συμβάσεις εργασίας
Είχαν κάνει τα κουμάντα τους και ζούσαν σαν νοικοκυραίοι. Τώρα δεν ξέρουν πως θα καταφέρουν να ζήσουν αξιοπρεπώς τα παιδιά τους
Πίστευαν ότι τα παιδιά τους έχουν μέλλον στη χώρα τους. Τώρα τα «ονειρεύονται» μετανάστες

Ήταν στο σπίτι τους κ. Παπακωνσταντίνου γιατί άκουγαν από την (τότε) αξιωματική αντιπολίτευση ότι λεφτά υπάρχουν.

Τώρα βγήκαν στους δρόμους γιατί ο κόμπος έφτασε στο κτένι. Προφανώς δεν το καταλάβατε εκεί στον Κοκκιναρά όπου διαμένετε, αλλά οι πολίτες ματώνουν. Προφανώς δεν το καταλάβατε και τα Σαββατοκύριακα, όταν λιάζεστε στην πολυτελή  βίλα σας στη Σέριφο.

Συγνώμη που θα το εκστομίσω κ. Παπακωνσταντίνου, αλλά η αποστροφή σας, καταδεικνύει τον χαρακτήρα σας. Αλαζόνας και θρασύς. Σας το έχουν πει και συνάδελφοί σας, βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στο ΚΤΕ Οικονομικών- ούτε αυτούς ακούσατε.  Αλαζόνας και θρασύς παραμείνατε παρά το γεγονός ότι φύγατε από το υπουργείο οικονομικών με τις κλωτσιές- θα μπορούσα να πω.

Αντί να βάλετε την ουρά στα σκέλια- δικές σας επιλογές, αστοχίες και προτάσεις εν πολλοίς πληρώνουμε, τολμάτε και ρωτάτε, λες και είστε... παρατηρητής και όχι πρωταγωνιστής του προβλήματος.

Μια «Αγανακτισμένη» και για την αντιγραφή

Χριστίνα Αναστασίου