Όπως είχαμε δημοσιεύσει πριν απο 15 περίπου ημέρες της απομάκρυνσης του κ. Δρούτσα προηγήθηκε καυγάς με τον κ. Παπανδρέου. Και εν τέλη σοφά σκεπτόμενος ο Πρωθυπουργός τον απομάκρυνε απο το Υπουργείο Εξωτερικών. Γιατί ο κ. Δρούτσας μια πραγματικά περίεργη (πολιτικά) περίπτωση είχε δημιούργησε μια σειρά απο ζητήματα. Και δεν ήταν μόνο αυτός αλλά και η σύζυγος του-δημοσιογράφος του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων- είχε προφανώς αναμειχθεί σε πολιτικό επίπεδο είτε με αρθρογραφία είτε με παρεμβάσεις σε συναδέλφους ,όπως τουλάχιστον οι ίδιοι κατά καιρούς έχουν παραδεχθεί. Αλλά το ζήτημα δεν είναι η κυρία Δρούτσα. Είναι ο ίδιος ο πρώην Υπουργός ο οποίος δεν φαίνεται να άφησε τίποτα ουσιαστικό απο το σύντομο πέρασμά του απο το κρίσιμο Υπουργείο Εξωτερικών. Δεν κατάφερε ο εν λόγω να αποθέσει την ετερότητα των όποιων χαρισμάτων του στους σπονδύλους του παραλυμένου μηχανισμού τον οποίο κλήθηκε να υπηρετήσει.

Η κριτική η οποία κατά διαστήματα του ασκήθηκε δεν του ήταν καθόλου αρεστή. Αντιδρούσε και μάλιστα με όχι ορθό τρόπο. Υπάρχουν πληροφορίες και μαρτυρίες αλλά δεν έχουν πλέον σημασία. Είναι πολύ πιθανόν ο κ. Δρούτσας να έβλεπε την εξουσία σαν υποκατάστατο της πολιτικής και κοινωνικής του καταξίωσης.

Εκτίμηση μου είναι οτι ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών ενεπλάκη στο παραισθησιογόνο παιχνίδι της ταύτισης των θεσμών με τον διαχειριστή.

Κατά συνέπεια η κίνηση του Πρωθυπουργού ήταν απολύτως ορθή κρίνοντας εκ του αποτελέσματος.

Τ.Χ