Επιλεκτική χρεοκοπία σημαίνει διαγραφή μέρους τους χρέους και των… μισθών. Σύμφωνα με τη «λύση» που φαίνεται να προωθεί πλέον η διεθνής κοινότητα η Ελλάδα θα ζήσει μία κόλαση 15 ημερών, στη διάρκεια των οποίων όποιοι ιδιώτες επιθυμούν θα ανταλλάξουν τα ομόλογά τους με άλλα μικρότερης απόδοσης και μεγαλύτερης διάρκειας ή θα τα πουλήσουν γράφοντας ζημιά σε σχέση με την ονομαστική τους αξία. Το πόσοι θα προσέλθουν και πως θα αντιδράσουν οι αγορές είναι άγνωστο. Κόκκινη γραμμή για να δεχθεί η Αθήνα είναι να διασφαλίσει η ΕΕ τη ρευστότητα των τραπεζών για να αποφευχθεί ο πανικός. Κόκκινη γραμμή για την ΕΕ είναι η χώρα μας να προχωρήσει άμεσα στην πώληση δημόσιας περιουσίας και να υποθηκεύσει μέρος αυτής για τα νέα δάνεια.
Επιπλέον, οι εταίροι μας θέτουν ένα ακόμη «μέτρο» στο τραπέζι. Παίρνουν την… ψιλή και ζητούν «κούρεμα» των αποδοχών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα κατά 20% με παράλληλη επιβολή διοικητικών μέτρων (πλαφόν κτλ) στις τιμές βασικών αγαθών. Στόχος είναι να μειωθεί το κόστος εργασίας ώστε οι επενδυτές να βρουν εδώ το φτηνό εργατικό δυναμικό που χρειάζονται. Και χωρίς πολλά δικαιώματα σε ότι αφορά ασφαλιστικές παροχές, όρια απολύσεων και τρόπους υπολογισμού των αποζημιώσεων. Ως «αντίδωρο» θα αποφασιστεί η αποδέσμευση των πόρων του ΕΣΠΑ, με στόχο τη μείωση της ανεργίας και τη συγκράτηση της φτώχειας.  
Για του παλιότερους το ντηλ θυμίζει ολίγο από κατοχή και την Ελλάδα των μεταπολεμικών δεκαετιών. Για τους νεότερους θα είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία, σύμφωνα και με την αγαπημένη έκφραση του Γ. Παπανδρέου (για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας).



Πάνος Ρασσιάς