Του Γιάννη Πρετεντέρη

Υπάρχει ελληνική ή άλλη κυβέρνηση που να έπεσε επειδή δεν πήγε καλά σε αυτοδιοικητικές εκλογές; Ούτε μία- με εξαίρεση τον Αντόνιο Γκουτιέρες στην Πορτογαλία πριν από εννέα χρόνια, ο οποίος παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία έπειτα από δημοτικές εκλογές για να καταλήξει αργότερα ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες...

Αντιθέτως, σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυβερνούν κυβερνήσεις που έχουν χάσει όλων των ειδών τις «ενδιάμεσες» εκλογικές αναμετρήσεις: ευρωεκλογές, δημοτικές, περιφερειακές, συμπληρωματικές και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει το μυαλό του ανθρώπου. Συνεχίζουν να κυβερνούν απερίσπαστες.

Υπό αυτήν την έννοια η κυβερνητική σταθερότητα ούτε έχει απειληθεί ούτε απειλείται από δημάρχους και περιφερειάρχες. Και όλη η δραματοποίηση των τελευταίων ημερών θα ήταν απολύτως περιττή, αν η χώρα μας δεν ήταν συνηθισμένη να αντιμετωπίζει τρικυμίες σε ποτήρια. Αυτά, δυστυχώς, τα έχει η ελληνική πολιτική.

Διότι για να γίνουν πρόωρες εκλογές χρειάζονται (τουλάχιστον) τρία πράγματα:

Πρώτον, να περιέλθει η χώρα σε κατάσταση αδυναμίας διακυβέρνησης. Σε αδιέξοδο, που λέει και ο Πρωθυπουργός. Σε αυτήν την περίπτωση είναι προφανές ότι το αδιέξοδο αίρεται με προσφυγή στις κάλπες. Μόνο που η διαδικασία είναι τόσο αυτονόητη ώστε καθίσταται τελείως περιττή η υπόμνησή της. Και ως τώρα δεν είναι καθόλου προφανές γιατί μια ενδεχόμενη επικράτηση του Δημαρά στην Αττική ή ήττα του Παπατόλη στη Θεσσαλία θα οδηγήσει την Ελλάδα σε αδυναμία διακυβέρνησης.

Δεύτερον, να αποτελούν οι πρόωρες εκλογές λύση και όχι πρόσθετο πρόβλημα. Σε μια χώρα, η οποία τελεί υπό αυστηρή οικονομική επιτήρηση και η οποία (κατά πάσα πιθανότητα) αναμένεται να πτωχεύσει μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, είναι προφανές ότι οι όποιες εκλογές περισσότερο θα επιβαρύνουν το πρόβλημα παρά θα οδηγήσουν στη λύση του.

Τρίτον, κανείς δεν κάνει εκλογές για να τις χάσει - με εξαίρεση τον Κ. Καραμανλή που διενήργησε εκλογές για να φορτώσει το πρόβλημα αλλού... Πόσο βέβαιο είναι ότι θα κερδίσει τις εκλογές ένα κόμμα στα χέρια του οποίου και λόγω των εκλογών που προκήρυξε θα πτωχεύσει η χώρα; Ή, για να το πω διαφορετικά, ποιος διαβεβαιώνει τον Πρωθυπουργό ότι μετά τις πρόωρες εκλογές θα βρίσκεται σε καλύτερη θέση από αυτήν που βρίσκεται σήμερα ή που θα βρεθεί ακόμη και έπειτα από ένα αρνητικό αποτέλεσμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές;

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Κάτι πολύ απλό. Οτι καμία από τις προϋποθέσεις που απαιτεί μια προσφυγή στην εκλογική διαδικασία δεν ισχύει σήμερα. Πράγμα που σημαίνει ότι μια τέτοια επιλογή θα κινηθεί στα όρια του ακατανόητου- με όποια επίπτωση θα έχει κάτι τέτοιο στο εκλογικό αποτέλεσμα... Και ότι μόνο κακό κάνει η επαναλαμβανόμενη επίκλησή της.

Βεβαίως ο Πρωθυπουργός δεν είπε ότι θα κάνει εκλογές. Είπε ότι θα σκεφτεί τι θα κάνει, αν το εκλογικό αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών είναι αρνητικό. Με άλλα λόγια, από τη βεβαιότητα (έστω και των εκλογών!) επέλεξε μια αβεβαιότητα. Τα spreads ήδη επέστρεψαν στα ύψη της περασμένης άνοιξης και στο ΔΝΤ τραβούν τα μαλλιά τους!

Γιατί το έκανε, λοιπόν;

Κατ΄ αρχάς είναι προφανές ότι έπρεπε να βρει κάποιον τρόπο για να κινητοποιήσει το εκλογικό σώμα του ΠαΣοΚ - το οποίο, όπως φαίνεται, ουδόλως είχε πειστεί να πάει στις κάλπες για να αποθεώσει τον «Καλλικράτη»...

Υστερα είναι εξίσου προφανές ότι χρειαζόταν να απαντήσει στην αντιπολίτευση, η οποία είχε μετατρέψει τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε δημοψήφισμα για το μνημόνιο. Να σηκώσει το γάντι.

Ακόμη περισσότερο που κράτησε για τον εαυτό του το σημαντικότερο:το δικαίωμα να ερμηνεύσει το αποτέλεσμα των εκλογών. Και να το συνεκτιμήσει με άλλους παράγοντες, τους οποίους δεν κατονόμασε. Υπό αυτήν την έννοια δεν έχει δεσμευτεί για τίποτα. Ούτε για αυτά που θα κάνει ούτε για αυτά που δεν θα κάνει- άλλο ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ελληνικής πολιτικής...

Το οποίο προφανώς αδυνατούν να κατανοήσουν οι διεθνείς αγορές και οι ξένοι παράγοντες. Και γι΄ αυτό αναρωτιούνται μήπως, άλλη μια φορά, άλλη μια ελληνική κυβέρνηση ψάχνει για «πόρτα εξόδου»...

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=364092&dt=31/10/2010#ixzz13xf1XRg1