Tου Αλέξη Παπαχελά
Ακουσα τις προάλλες, από δεύτερο χέρι είναι η αλήθεια, πως κάποιος σημαντικός διαπλεκόμενος επιχειρηματίας ο οποίος ζούσε (και απομυζούσε) το κράτος έλεγε χαριτολογώντας πως «ίσως τελικά η λύση είναι να πάμε στη δραχμή». Ε, λοιπόν, τίποτα δεν με θυμώνει περισσότερο από τον κυνισμό ενός βρώμικου και σκοτεινού συστήματος το οποίο αφού ήπιε, έφαγε, έκλεψε και έβγαλε τα λεφτά του έξω, θέλει τώρα να μας πάει και στη δραχμή. Και γιατί να μη θέλει, θα μου πείτε. Εχει σπίτια και χρήματα στο εξωτερικό και αρκετή ασφάλεια για να μην τον νοιάζει τι θα γίνει στους δρόμους της Αθήνας τα επόμενα χρόνια, εφ' όσον τα πράγματα ακολουθήσουν τον δρόμο της δραχμής και της καταστροφής.
Τα συμφέροντα αυτά φοβούνται τον έλεγχο, ειδικά από ξένους, γιατί έχουν μάθει να κάνουν τις δουλειές τους πληρώνοντας πολιτικούς και κρατικούς υπαλλήλους και εκμεταλλευόμενα την πλήρη ανεπάρκεια των ελεγκτικών μηχανισμών στη χώρα. Πιπιλίζοντας, λοιπόν, την καραμέλα της «εθνικής κυριαρχίας», θέλουν να συνεχιστεί η ομερτά που οδηγούσε πάντοτε στη συγκάλυψη των αμαρτιών τους.

Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους και τα ίδια συμφέροντα που δεν θέλουν ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΚΟ, γιατί προφανώς ο ιδιώτης ούτε θα πληρώσει τρεις φορές παραπάνω το υλικό που προμηθεύεται ούτε θα στήσει τον διαγωνισμό κατά παραγγελία. Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει αν και ποιες είναι οι σχέσεις όσων πολεμούν κάθε μεταρρύθμιση στο όνομα κάποιων καθαγιασμένων ιδεολογικών και κοινωνικών αρχών και των συμφερόντων που τις πολεμούν για καθαρά δικούς τους λόγους. Καλό όμως είναι να είμαστε όλοι «ψυλλιασμένοι» κατά το επόμενο διάστημα γιατί σε αυτή τη χώρα έχουν συμβεί απίθανα πράγματα και σοβαρές απάτες στο όνομα του σοσιαλισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της εθνικής κυριαρχίας και άλλων ψευδωνύμων επιδιώξεων. Η μάχη που δίνεται και θα δοθεί το επόμενο διάστημα θα κρίνει το μέλλον της χώρας, αλλά και το αν θα επιβιώσει ή όχι ένα άρρωστο, διαπλεκόμενο σύστημα εξουσίας. Αν τα σκοτεινά συμφέροντα και οι φορείς τους τα καταφέρουν να μείνουν τα πράγματα «ως έχουν», θα μας στείλουν στη δραχμή και στο περιθώριο της Ευρώπης. Το χειρότερο είναι πως με τα λεφτά που έχουν βάλει στην άκρη μετά τόσα χρόνια, θα μπορούν να μας αγοράσουν -μετά τη μεγάλη καταστροφή- μπιρ παρά.

Πηγή: Η Καθημερινή